مقدمه: دسترسی محدود به آب یا وجود آلاینده‌ها در منبع، تأثیر قابل‌توجهی بر سلامت و بهره‌وری حیوانات دارد. مواد و روش‌ها: تعداد 240 مرغ تخم‌گذار به طور کاملاً تصادفی با 4 تیمار و 5 تکرار مورد آزمایش قرار گرفتند. تیمارهای آزمایشی شامل تیمار 1: مرغ‌ها با دسترسی آزاد به آب آشامیدنی، تیمار 2: مرغ‌ها با دسترسی آزاد به آب+غلظت کم مواد شیمیایی، تیمار 3: مرغ‌ها با دسترسی آزاد به آب آشامیدنی ب+ غلظت بالای مواد شیمیایی، تیمار 4: دسترسی به آب در هر شبانه‌روز + غلظت پایین مواد شیمیایی و محدودیت 50 درصدی در میانگین آب مصرفی روزانه، تیمار 5: دسترسی به آب در هر شبانه‌روز +غلظت بالای مواد شیمیایی و محدودیت 50 درصدی در میانگین آب مصرفی روزانه بودند. نتایج و بحث: شاخص‌های عملکردبه‌طور معنی‌داری تحت تأثیر تاثیر تیمارها قرار گرفتند. وزن سفیده و پوسته تخم مرغ، وزن مخصوص، شاخص شکل و ضخامت پوسته تخم مرغ، کورتیکوسترون، آنزیم آسپارتات آمینوترانسفراز، فسفر، پتاسیم، سدیم، کلر و شاخص کلسیم خون و همچنین تعداد گلبول‌های سفید، تعداد گلبول‌های قرمز، هموگلوبین و هماتوکریت تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفتند.

هدف از انجام این پژوهش، بررسی تأثیر استفاده از پرتوتابی گاما و مقایسه آن با روش عمل آوری با سود بر فرآیند تخمیر و فراسنجههای تولید گاز برخی منابع فرعی کشاورزی (تفاله گوجه فرنگی، تفاله پرتقال، پوسته پسته و کاه گندم) در شرایط آزمایشگاهی بود. تیمارهای آزمایشی شامل 1) شاهد، 2) پرتوتابی گاما با دز 50 کیلوگری، 3) پرتوتابی گاما با دز 100 کیلوگری، 4) پرتوتابی گاما با دز 200 کیلوگری و 5) تیمار سود 5 درصد بود که بطور جداگانه بر روی هر کدام از منابع فرعی کشاورزی اعمال شدند. نتایج این آزمایش نشان داد پرتوتابی با دز 200 کیلوگری و سود به صورت معنی داری باعث افزایش تولید گاز در کاه گندم و تفاله گوجه فرنگی شدند. تاثیری از پرتوتابی و تیمار سود بر تولید گاز پوسته پسته مشاهده نشد. تفاله پرتقال پرتوتابی شده با دز 200 کیلوگری بیشترین مقدار گاز تولیدی را به خود اختصاص داد. بخش b و همچنین ثابت نرخ تولید گاز (c) در نمونه های کاه گندم پرتوتابی شده با دز 200 کیلوگری و سود در مقایسه با دیگر تیمارها و گروه شاهد بالاتر بود. ثابت نرخ تولید گاز و بخش b در تفاله گوجه فرنگی، پوسته پسته و تفاله پرتقال در تیمار پرتوتابی شده با دز 200 کیلوگری افزایش معنی‌داری نسبت به دیگر گروه‌ها داشت، ولی کمترین مقدار در بخش b مربوط به تفاله پرتقال تیمار شده با محلول سود بود. نتایج نشان می‌دهد که در نمونه‌های خوراکی دارای درصد پایین‌تر سلولز و همی سلولز، پرتوتابی با گاما با دز 200 کیلوگری می‌تواند موثر باشد و سبب افزایش قابلیت هضم آزمایشگاهی این نمونه‌های خوراکی شود.

این آزمایش به منظور بررسی اثر عصاره‌های گیاهی رازیانه و آویشن با و بدون کتان بر عملکرد و کیفیت تخم‌مرغ تولیدی مرغ‌های تخم‌گذار نژاد لگهورن سفید آمیخته‌ی تجاری (های – لاین W36)در سن 26 هفتگی انجام شد. آزمایش در قالب ‌یک طرح کاملاً تصادفی با200 مرغ در 5 تیمار و 5 تکرارو 8 قطعه مرغ تخم‌گذار در هر تکرار به مدت 12 هفته اجرا شد. جیره‌ها از نظر انرژی و پروتئین‌ یکسان و بر اساس احتیاجات غذاییNRC 1994 ولی متفاوت از نظر عصاره‌های گیاهی تنظیم شدند. عصاره‌ی الکلی گیاهان رازیانه و آویشن به مقدار 40 میلی لیتر در کیلوگرم خوراک استفاده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که اثر تیمارهای آزمایشی بر درصد تخم گذاری، وزن کل تخم‌مرغ تولیدی و ضریب تبدیل غذایی غیرمعنی دار و بر میانگین وزن نخم مرغ و نیز کل خوراک مصرفی در کل دوره معنی‌دار بود (P

به منظور بررسی اثر سطوح مختلف تعادل الکترولیتی جیره بر عملکرد تولیدی و پاسخ های ایمنی جوجه های گوشتی تحت شرایط محیطی تنش حرارتی این آزمایش با استفاده از 300 قطعه جوجه خروس یک روزه گوشتی، در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با 5 تیمار و 5 تکرار و 12 قطعه جوجه در هر واحد آزمایشی انجام شد. جیره های آزمایشی بر پایه ذرت- سویا با سطوح مختلف تعادل الکترولیتی (50، 150، 250، 350 و 450 میلی اکی والان در کیلوگرم) تهیه شدند. به منظور اعمال تنش حرارتی از سن 28 تا 42 روزگی جوجه ها روزانه به مدت 4 ساعت در معرض دمای 35 درجه سانتی گراد قرار گرفتند. جهت بررسی پاسخ های ایمنی از آزمایش تزریق عضلانی 5/0 میلی لیتر گلبول قرمز گوسفند با غلظت پنج درصد در سن 18 و 30 روزگی استفاده شد و تیتر آنتی بادی 6 و 12 روز بعد از هر تزریق برای پاسخ های اولیه و ثانویه تعیین شد. در سن 21 روزگی حداکثر مصرف خوراک و میانگین وزن را پرندگان تغذیه شده با جیره با تعادل الکترولیتی 250 میلی اکی والان در کیلوگرم نشان دادند، در حالیکه در سن 42 روزگی بالاترین سطح شاخص های عملکردی فوق الذکر به پرندگان تغذیه شده با جیره با تعادل الکترولیتی 350 میلی اکی والان در کیلوگرم تعلق داشت. اثر سطوح مختلف تعادل الکترولیتی جیره روی ضریب تبدیل غذایی، معنی داری شد (05/0