در این پژوهش جانشینی شورتنینگ تجاری در سطحهای صفر تا100 درصد با الئوژل بهینه شده بر پایه ترکیب اتیل سلولز/ اسید استئاریک/ استئاریل الکل/ سوربیتان مونو استئارات و مخلوط روغن کانولا/ سویا بر ویژگیهای کیک روغنی مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور، از فرمولاسیون بهینه شده برای تولید الئوژل با بیشترین مشابهت با ساختار فیزیکی شورتنینگ استفاده گردید. نتایج نشان داد که تفاوت معنیداری در ویژگیهای رطوبت، فعالیت آبی و حجم مخصوص کیک تهیه شده با شورتنینگ الئوژل با کیک تهیه شده با شورتنینگ تجاری مشاهده نمیشود. از جهت رنگ پوسته، در شاخصهای روشنایی و قرمز- سبز تفاوت معنیداری مشاهده نشد و تنها در شاخص زرد- آبی، سطح 100 درصد جانشینی، مقدار کمتری نسبت به شاهد نشان داد. در شاخص تخلخل بافت، تفاوت معنیداری بین پنج نمونه مورد بررسی مشاهده نشد. بررسی بافت نمونههای کیک نشان داد که سختی بافت و شاخص فنریت با افزایش درصد جانشینی شورتنینگ تجاری کاهش مییابد ولی شاخص پیوستگی تفاوت معنیداری پیدا نکرد. همچنین با افزایش درصد جانشینی شورتنینگ تجاری، با نرمتر شدن بافت، انرژی جویدن نمونه نیز کاهش یافت. در نهایت، ارزیابی حسی نمونههای کیک، تفاوت معنیداری در شاخصهای طعم، بافت، ظاهر، رنگ و پذیرش کلی نشان نداد. بهطورکلی استفاده از شورتنینگ الئوژل بهجای شورتنینگ تجاری در فرمولاسیون کیک، نهتنها در سطح 50 درصد جانشینی، میتواند کیک با ویژگیهای قابلقبول ای به همراه دارد، حتی تا سطح 100 درصد نیز میتواند جایگزین شورتنینگ تجاری گردد و تنها در شاخص بافت تا حدی بافت نرمتری را ایجاد میکند.
زمینه مطالعه: آفلاتوکسینها متابولیتهای ثانویه ناشی از رشد کپکها در خوراک دام میباشند. مخمرها میکروارگانیسمهایی میباشند که توانایی جذب آفلاتوکسینها را دارند. هدف: در این تحقیق تأثیر مخمر ساکارومایسس سرویزیه (PTCC 5177) بر سمیت زدایی و جذب توکسین آفلاتوکسین B1 در شرایط in vitro (محیط شکمبه گاو) بررسی گردید. روش کار: به این منظور از مخمر مورد نظر تیمارهای مختلف (زنده، تیمار شده با اتوکلاو، تیمار شده با حرارت C°100 و تیمار شده با اسید) تهیه شد و به محیط شکمبه گاو افزوده شد. سم آفلاتوکسینB1 در مقادیر مختلف (ppb 0، 5، 10 و 20) نیز به محیط شکمبه افزوه شدند و در زمانهای یک و دو ساعت در دمای C° 37 اینکوباتور گذاری شدند. سپس میزان سم باقیمانده در محیط توسط روش الایزا با استفاده از کیت یوروپروکسیما اندازهگیری شد. نتایج: نتایج نشان داد که میکروارگانیسم یاد شده در حالت تیمار اتوکلاو شده بیشترین میزان حذف سم (5/90%) را دارند (05/0
زمینه مطالعه: آفلاتوکسینها متابولیتهای ثانویه ناشی از رشد کپکها در خوراک دام میباشند. باکتریهای اسید لاکتیک میکروارگانیسمهایی میباشند که توانایی جذب آفلاتوکسینها را دارند. هدف: در این تحقیق تأثیر باکتری لاکتوباسیلوس رامنوسوس گونه PTCC (1637) بر سمیت زدایی و جذب توکسین آفلاتوکسینB1 در شرایط in vitro (محیط شکمبه گاو) بررسی گردید. روش کار: به این منظور از باکتری مورد نظر تیمارهای مختلف (زنده، تیمار شده با اتوکلاو، تیمار شده با حرارت C° 100 و تیمار شده با اسید) تهیه شد و به محیط شکمبه گاو افزوده شد. سم آفلاتوکسینB1 در مقادیر مختلف (0، 5، 10 و 20) ppb نیز به محیط شکمبه افزوه شدند و در زمانهای یک و دو ساعت در دمای C° 37 اینکوباتور گذاری شدند. سپس میزان سم باقیمانده در محیط توسط روش الایزا اندازه گیری شد. نتایج: نتایج نشان داد که میکروارگانیسم یاد شده در حالت تیمار اتوکلاو شده بیشترین میزان حذف سم را دارد (05/0>p). همچنین با افزایش زمان اینکوباسیون میزان جذب سم به طور معنیداری (78%) افزایش یافته است (05/0>p) و با افزایش غلظت سم در محیط کشت توانایی باکتری در جذب سم افزایش مییابد. نتیجه گیری نهایی: به عنوان یک راهکار در صنعت خوراک دام استفاده از دیواره سلولی باکتری و یا ترکیبات آن میتواند برای کاهش سم آفلاتوکسینB1 مفید باشد.
Introduction: Themilk traditional sterilization methods are notable to eliminate it, so the evaluation of the biological approaches such as utility of lactic acid bacteria is necessary for the reduction and removal of this toxin. In this study, the ability of Lactobacillus rhamnosus was assessed to decrease aflatoxin M1adsorption for its reduction and adsorption in probiotic yogurt during shelf life.
تفاله چغندرقند در فرایند استخراج قند به عنوان پسماند فرایند محسوب میشود و به مصرف غذای حیوانات میرسد اما این ترکیب منبعی غنی از فیبر رژیمی است که علاوه بر فراوانی، ارزان نیز میباشد. در این تحقیق تأثیر افزودن فیبر حاصل از ضایعات چغندر قند در مقادیر صفر، 0/7، 1/5 و 2 درصد بر خصوصیات رئولوژیکی و فیزیکوشیمیایی و همچنین قابلیت زندهمانی باکتری بیفیدوباکتریوم بیفیدوم BB-12 در مدت 60 روز در دمای 18- درجه سانتیگراد در بستنی مورد بررسی قرار گرفت. مخلوط همه نمونهها دارای رفتار رقیقشونده با برش بوده و ویسکوزیته آنها با افزایش آهنگ برشی کاهش یافت. استفاده از فیبر چغندر و افزایش مقدار آن منجر به افزایش ضریب قوام و ویسکوزیته ظاهری و کاهش شاخص رفتار جریان مخلوط نمونهها گردید. مقاومت به ذوب نمونههای بستنی با افزایش مقدار فیبر افزایش یافت. افزایش درصد فیبر در ترکیب بستنی اثر مشخصی بر بهبود قابلیت زندهمانی سلولهای بیفیدوباکتریوم بیفیدوم BB-12 در اثر فرایند انجماد نداشته اما تعداد سلولهای زنده در پایان دوره نگهداری در نمونههای حاوی مقادیر بالاتر فیبر بیشتر بود. ارزیابی حسی نمونهها نیز نشان داد که کاربرد فیبر چغندر تا سطح 0/7 درصد از نظر ویژگیهای حسی مورد پذیرش میباشد.
هدف از مطالعه حاضر تعیین میزان آفلاتوکسین B1 در خوراک دام (ذرت سیلوشده، ذرت دانهای، یونجه خشک، کنجاله پنبه دانه، پنبه دانه کامل، کنجاله سویا، کنجاله کانولا، جو، سبوس گندم، کنسانتره، تفاله چغندرقند و کاه گندم) گاوداریهای تحت رکوردگیری جهاد کشاورزی در سطح استان خراسان رضوی با تولید شیر خیلی بالا (بیشتر از 10000)، تولید بالا (10000-5000)، تولید متوسط (5000-2000) و تولید پایین (کمتر از 2000 کیلوگرم در روز) میباشد. نمونهبرداری در فصول گرم (اول خرداد تا آخر تیر) و سرد (اول آذر تا آخر دی) انجام شد. نمونههای خوراک دام در بستههای زیپکیپ استریل قرار داده شد و تا زمان انجام آزمونها در دمای 18- درجه سانتیگراد نگهداری شد. مقدار آفلاتوکسین B1 با استفاده از روش الایزا اندازهگیری شد. نتایج تفاوت آماری معنیداری را بین واحدهای گاوداری با میزان تولید شیر خیلی بالا، بالا، متوسط و پایین، از نظر میزان آفلاتوکسین B1 سنجش شده در کنجالههای پنبه دانه و کانولا، سبوس گندم، تفاله چغندر قند و کاه نشان داد (05/0>P). همچنین میزان آفلاتوکسین B1 موجود در تمام اقلام غذایی در فصل زمستان بیشتر از فصل تابستان بود. نتایج به دست آمده همچنین نشان داد که در 87/21 درصد از نمونههای خوراک کامل مورد مطالعه میزان آلودگی از حد مجاز آفلاتوکسین B1 بالاتر بود.
