مقدمه: بسیاری از ضایعات دهانی نمای کلینیکی مشابهی دارند. بنابراین بررسی هیستوپاتولوژی جهت ارائه تشخیص نهایی و کنترل کامل ضایعه ضروری می‏باشد. هدف از این مطالعه بررسی تطابق بین تشخیص‏های کلینیکی و هیستوپاتولوژی در سه گروه از ضایعات دهانی در طی 30 سال (85-1355) در دانشکده دندانپزشکی مشهد می‏باشد. مواد و روش‏ها: در این مطالعه گذشته نگر اطلاعات کلینیکی و هیستوپاتولوژی سه گروه از ضایعات (450 نمونه از ضایعات غدد بزاقی، 1058 کیست ادنتوژنیک و 195 تومور ادنتوژنیک) در طی دوره 30 ساله مقایسه شد. اطلاعات کلینیکی شامل سن و جنس بیمار، مکان ضایعه و تشخیص کلینیکی بود. اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS با ویرایش 15 و آزمون‏های t-test و Fisher's Exact test تحلیل شد. یافته‏ها: تشخیص‏های کلینیکی و هیستوپاتولوژی با استفاده از درصد تطابق و درصد عدم تطابق مقایسه شد. تطابق کلی بین تشخیص‏های کلینیکی و هیستوپاتولوژی به ترتیب برای کیست‏های ادنتوژنیک ضایعات غدد بزاقی و تومورهای ادنتوژنیک به ترتیب 3/69%، 1/65% و 7/48% بود. کیست رزیجوال، موکوسل و ادنتوما در هر گروه مورد مطالعه بالاترین تطابق را نشان داد. نتیجه‏گیری: نتیجه گیری می‏شود که در برخی موارد جهت به حداقل رساندن عدم تطابق، ارائه رویکردهای مناسب و توجه بیشتر به نمای کلینیکی ضایعه ضروری است. با این وجود ضایعات با نماهای کلینیکی غیراختصاصی نیازمند تشخیص پاتولوژی هستند.

مقدمه لیشمانیازیس پوستی یک بیمـاری انگلـی پوسـتی اسـت کـه در منـاطق زیـادی از ایـران ازجملـه خراسـان آنـدمیک می باشد . تست پوستی لیشـمانین جهـت تشـخیص بـالینی عفونـت قبلـی بـه انـواع گونـه هـای لیشـمانیا هبـ کـار مـی رود.هدف از این مطالعه مشخص کردن رابطه بین نتیجه تست پوستی لیشمانین با شکل بـالینی زخـم سـالک و گونـه عامل بیماری در بیماران ارجاع داده شده به بخش انگل شناسی بیمارستان امـام رضـا )ع( طـی سـال های 1386 و 1387 می باشد . روش کار این مطالعه توصیفی تحلیلی مقطعی و آینده نگر در آزمایشگاه انگل شناسی بیمارستان امام رضا ) ع( از سال 1386- 1387 انجام شد. اطلاعات فردی،بالینی و آزمایشگاهی 50 بیمار مبتلا به سالک جمع آوری شدند و تست پوستی لیشمانین برای هر بیمارانجام شد.از تست واکنش زنجیره پلی - مراز ( PCR) جهت تعیی ن گونه انگل استفاده شد . نتیجه تست جلدی بعد از 48 ،24و 72 ساعت خوانده شد . داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند . همچنین از آزمون های دقیق فیشر، کای اسکوئر و پیرسون هم استفاده گردید . نتایج در بین 30 بیمار مبتلا به سالک آنترو ونوپ تیک 60% دارای زخم خشک و بیش از 33 % دارای زخم های ترشـح دار و چرکی بودند.در بین 20 بیمار مبتلا به سالک زئونوتیک 30% دارای زخـم خشـک و 65 % دارای زخـم هـای ترشـح دار و چرکی بودند. تست جلدی در 75 % مبتلایان بـه لیشـمانیا مـاژور /3 و 23% گـروه مبتلایـان بـه لیشـمانیا تر وپیکـا مثبت بود.موارد مثبت نتایج تست جلدی 48 و 72 ساعت پس از تزریق افزایش داشت. نتیجه گیری ارتباط معنی داری بین نتیجه تست جلدی با گونه عامل بیماری و شکل بالینی زخـم سـالک وجـود دارد ولـی رابطـه مشخصی بین گونه عامل بیماری و شکل بالینی زخم سالک دیده نمی شود .