Background: As teachers gain a better understanding and awareness of different learning styles, students’ frustration and dissatisfaction tend to decrease, which can in turn help improve teaching methods. Although numerous studies have examined learning styles in medical education, other disciplines—such as dentistry—have received less attention. Moreover, no domestic studies have assessed international students in Iran. Therefore, the present study aimed to evaluate Kolb’s learning styles among international students at Mashhad University of Medical Sciences.Methods and Materials: This descriptive-analytical study included 277 international students enrolled at Mashhad University of Medical Sciences between April 2023 and May 2024. The questionnaire, provided in both print and online formats, consisted of two sections. The first section collected information on age, sex, field of study, education level, and country of birth. The second section comprised Kolb’s standardized learning style questionnaire, which includes 12 statements with four options each. The validity and reliability of this questionnaire have been confirmed in previous studies. Statistical analyses were performed using SPSS version 26, with a significance level of 0.05.Results: A total of 277 students aged 18 to 49 years, with a mean age of 26.34, participated in the study. Of these, 52.3% were female. The most prevalent learning style was the assimilator style (37.5%), which was significantly more common than the other styles (p < 0.001). This was followed by diverger (24.2%), converger (23.8%), and accommodator (14.4%) styles. Learning style showed no significant associations with gender, age, education level, year of entry, or language. Additionally, 55% of health faculty students, 38.9% of nursing and midwifery students, 38.2% of medical students, 33.5% of pharmacy students, and 31% of paramedical students exhibited an assimilator learning style. Among dental students, the diverger style was the most common, with a prevalence of 37.5%. The highest mean score was related to learning through thinking, while the lowest was associated with learning through feeling.Conclusion: This study found that the assimilator learning style (37.5%) was the most prevalent among international students at Mashhad University of Medical Sciences, followed by the diverger, converger, and accommodator styles.
Background: Evaluating the quality and quantity of education in public health dentistry is essential, considering its critical role in promoting community oral health. This study aimed to evaluate the status of community-based education in the Public Health Dentistry Department of Kerman Dental School using the CIPP evaluation model (Context, Input, Process, and Product).Methods and Materials: This cross-sectional study was conducted among students who were enrolled in practical courses within the Public Health Dentistry department during the 2022–2023 academic year. The four domains of the CIPP model—Context, Input, Process, and Product—were assessed using a valid and reliable questionnaire developed in accordance with the CIPP model. Data analysis was performed using SPSS version 26, employing Pearson correlation, ANOVA, and t-test, with the level of statistical significance set at P ≤ 0.05.Results: A total of 99 students participated in the study. In the Context domain, the primary weaknesses identified were the absence of a clear linkage between the course and students’ research activities, as well as the perceived need for integration with other academic courses. The most notable issues in the Input domain included an imbalance between theoretical and practical instructional content and the limited practical applicability of the course material. In the Process domain, students reported the assigned workload to be inappropriate. Regarding the Product domain, more than one-third of the participants expressed dissatisfaction with learning outcomes, instructors’ teaching performance, and the overall educational program. Students’ mean scores in Practical Course 2 were lower than those in Practical Course 1, and a further decline was observed in Practical Course 3 compared to Practical Course 2. Although these differences were not statistically significant in the Context domain (P = 0.05), they were statistically significant in the Product domain (P = 0.01). No statistically significant associations were found between demographic variables and any of the four CIPP domains (P > 0.05).Conclusion: The findings of the present study indicate that more than half of the students of the Kerman dental school perceived the educational status of community-based education in the Public Health Dentistry Department as unsatisfactory across the four domains of CIPP model.
Background: Proper prescription writing is one of the essential skills for dentists. Common oral lesions, including herpes simplex, recurrent aphthous stomatitis, and oral candidiasis, require appropriate diagnosis and pharmacological treatment, and insufficient knowledge about the management of these lesions leads to treatment failure and drug resistance. The aim of this study was to investigate the impact of an educational workshop on the prescription writing skills of dental students in the treatment of these lesions.Methods and Materials: This cross-sectional descriptive-analytical study was conducted among fifth- and sixth-year dental students at Mashhad University of Medical Sciences. A test consisting of five clinical questions regarding denture-induced oral candidiasis, primary herpes, recurrent labial herpes, localized or extensive recurrent aphthous stomatitis, and oral candidiasis resistant to nystatin was designed. Students first participated in a pre-test, then attended two two-hour educational workshops, and one month later took a post-test. Total scores, scores for each question, and the accuracy of responses to prescription components, including form, name, dose, quantity, and medication instructions, were compared.Results: Fifty-three students (22 females and 31 males) participated in this study. Post-test scores were significantly higher than pre-test scores (p < 0.001). The number of correct responses to most prescription writing components increased in questions related to denture-induced oral candidiasis and all parts of treatment for primary herpes, recurrent labial herpes, aphthous stomatitis, and oral candidiasis resistant to nystatin (p<0.05). In the post-test, students demonstrated better ability to prescribe for localized candidiasis compared to nystatin-resistant candidiasis, recurrent herpes compared to primary herpes, and extensive aphthous stomatitis compared to localized aphthous stomatitis.Conclusion: The educational workshop effectively improved the prescription writing skills of students for treating common oral lesions. Conducting supplementary educational courses can be effective in improving students’ clinical competencies.
Background: Web-based electronic health records (EHRs), with their capabilities for remote monitoring and integrated data management, have transformed medical and dental services. However, their use in the field of oral and maxillofacial diseases in Iran remains limited. This study aimed to design and evaluate a web-based system for collecting, monitoring, and analyzing clinical data in this field.Methods & Materials: This applied developmental study was carried out at the Department of Oral Medicine, Mashhad University of Medical Sciences. The system was developed using React.js, Laravel, and MySQL, and its performance was assessed over a 20-month period. System-level indicators—including documentation time, data-entry error rates, and utilization of various system modules—were analyzed.Results: Over the study period, 347 electronic records were generated. The average documentation time per record decreased from 12 to 10 minutes (a 15% reduction), and data-entry errors declined from 9% to 4%. Integration of radiology and pathology data enhanced diagnostic accuracy and facilitated clinical decision-making. Findings demonstrated that the developed system provided a secure and scalable platform that significantly improved documentation accuracy and clinical efficiency.Conclusion: The proposed system can serve as a model for digitalizing clinical workflows in specialized dental practice in Iran. Emphasizing interoperability, strengthening data security, and incorporating artificial intelligence in future versions can further support the advancement of data-driven oral healthcare.
Background: Access cavity design in endodontic treatment plays a crucial role in preserving tooth structure and enhancing fracture resistance. This study aimed to evaluate the effect of two access cavity designs—truss access and conventional—in MOD cavities on the fracture resistance of teeth restored with bulk-fill composite.Methods and Materials: In this experimental in-vitro study, forty sound human premolars free of caries, cracks, wear, or developmental defects were selected and randomly assigned into four groups (n=10): (1) Truss access in MOD cavity with remaining enamel and dentin (TA.E&D), (2) Truss access in MOD cavity with remaining dentin (TA. Dentin), (3) Conventional access in MOD cavity, and (4) control (intact teeth). All cavities were restored with bulk-fill composite. Fracture resistance was measured in Newton, and fracture patterns were assessed for restorability. Data were analyzed using SPSS version 26 with a significance level set at 0.05.Results: The control group showed the highest fracture resistance (1875 N), while the conventional group exhibited the lowest (1685 N). Nonetheless, no statistically significant differences were found among the groups. In terms of restorability, 90% of teeth in the control and TA.E&D groups, 80% in the TA. Dentin group, and 50% in the conventional group demonstrated restorable fracture patterns.Conclusion: Although access cavity design and restoration type did not significantly affect fracture resistance, they did influence fracture restorability. Truss access cavity designs resulted in a higher proportion of restorable fractures compared with conventional access cavities when restored with bulk-fill composite.
Background: Protrusion of the infraorbital canal is an anatomical variation in which the canal extends into the maxillary sinus. Awareness of this variation is important to avoid surgical complications. The present study aimed to investigate the prevalence of infraorbital canal protrusion using cone-beam computed tomography (CBCT).Methods and Materials: In this descriptive-analytical study, 200 CBCT images of patients referred to a private maxillofacial radiology center in Babol were examined. The prevalence of infraorbital canal protrusion was evaluated based on gender, age, side, unilateral or bilateral involvement, septal length, and its attachment to the sinus wall. Statistical analysis was performed using SPSS version 22 software, with the significance level set at 0.05.Results: Of the 200 maxillary sinus CBCT scans assessed, infraorbital canal protrusion was observed in 10.5% of cases. Among the 21 identified cases, 17 (80.9%) were unilateral and 4 (19.1%) were bilateral. The most common septal length category was Class I (1–3 mm), accounting for 46.7% of cases. No statistically significant association was found between protrusion and either gender or age group.Conclusion: Although the prevalence of infraorbital canal protrusion in the studied population was not high, careful preoperative assessment of the infraorbital canal using CBCT is recommended to help prevent potential complications in maxillary sinus surgeries.
Background: Considering the changes in the structure of higher education brought about by communication technologies , the present study aimed to compare the effectiveness of online and offline problem-based learning (PBL) in the Systemic 3 dentistry course.Methods and Materials: This semi-experimental, two-group pre-test post-test study was conducted on 42 dental students at Tabriz University of Medical Sciences, who were randomly assigned to online and offline PBL groups. Initially, a pre-test was administered to all participants. In the first phase, the topic of dental considerations for patients with hypertension was delivered through online PBL for the first group and offline PBL for the second group. In the second phase, diabetes was taught offline in the first group and online in the second group. Independent t-test was used to compare post-test scores between groups, while paired t-test was applied to compare pre-test and post-test scores within each group.Results: In both groups, post-test scores for both topics showed a statistically significant increase compared with pre-test scores (P < 0.001). No significant difference was observed between the two groups in post-test scores for the hypertension topic (P = 0.06). However, for the diabetes topic, post-test scores in the second group were significantly higher than those in the first group (P = 0.04).Conclusion: Both online and offline problem-based learning methods were effective in improving the theoretical knowledge of dental students. Nevertheless, online problem-based learning demonstrated greater effectiveness in teaching the diabetes topic, whereas no significant difference was found between the two methods for the hypertension topic. These findings underscore the importance of selecting instructional methods that are aligned with the nature of the educational content.
Background: Pseudoscientific and superstitious beliefs related to oral health can pose significant barriers to the prevention and effective treatment of oral diseases. Such beliefs—particularly among individuals with lower levels of education—often lead to inappropriate oral hygiene practices and delays in seeking professional dental care. This study aimed to assess pseudoscientific and invalid oral health–related beliefs among residents of Mashhad in 2024.Methods and Materials: The present cross-sectional, multicenter study was conducted in 2024 among 384 individuals aged 18 years and older who attended comprehensive health centers in Mashhad. Cluster sampling proportional to the population size of five health districts was used. Data were collected using a researcher-designed questionnaire comprising two sections: demographic characteristics and items assessing pseudoscientific oral health–related beliefs. Scores were calculated using a Likert-type response scale. The overall score of the questionnaire ranged from 0 to 21. Higher scores indicated more common pseudoscientific beliefs. Associations between belief scores and demographic variables were analyzed using independent t -tests, analysis of variance (ANOVA), and Pearson correlation analysis. A significance level of 0.05 was applied.Results: The findings showed that 68.2% of participants endorsed at least one pseudoscientific belief related to oral health. The mean overall belief score was 8.57 (SD = 3.01) out of a maximum possible score of 21. A significant difference was observed across educational levels (P < 0.001), with illiterate participants exhibiting the highest mean score (11.25) and those with a doctoral degree showing the lowest (3.50). Additionally, pseudoscientific belief scores were significantly associated with self-reported oral health indicators.Conclusion: The findings of the present study demonstrate that pseudoscientific beliefs related to oral health are common among the adult population of Mashhad, and that lower educational attainment is significantly associated with stronger endorsement of these beliefs. Furthermore, the observed association between such beliefs and oral health indices (DMFT) suggests their negative impact on oral health status and preventive health behaviors.
مقدمه: در درمانهای پروتزی متکی بر ایمپلنت، عدم وجود میکروگپ بین ایمپلنت و اباتمنت از فاکتورهای ضروری در موفقیت درمان است. بهترین روش برای تشخیص میکروگپ استفاده از رادیوگرافیهای دهانی پریاپیکال معرفی شده است. عوامل متعددی ممکن است بر قابلیت تشخیص گپ در رادیوگرافی مؤثر باشند. هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر احتمالی قطر ایمپلنت و زاویه تابش بر امکان تشخیص میکروگپ بین ایمپلنت-اباتمنت بود.مواد و روشها: سه ایمپلنت نوعInternal Connection Busan, Korea) Dio UF,) با قطر 3/3، 4 و 5/4 میلیمتر انتخاب و اباتمنت های مستقیم مربوطه روی هرکدام بسته شد. با کمک سورویور این مجموعهها در بلوک های آکریلی به گونهای نصب شدند که محور طولی آنها عمود بر افق باشد. نمونهها برای هر ایمپلنت با سه وضعیت بدون گپ، گپ 50 µm و گپ 100 µm بین ایمپلنت–اباتمنت تهیه شدند. برای ایجاد گپ ، نوار ماتریکس میلار 50 µm (یک لایه برای فاصلهی 50 µm و دو لایه برای µm 100) بین اباتمنت و ایمپلنت قرار داده شد و اباتمنت ها با نیروی تورک توصیه شده توسط کارخانه بر روی ایمپلنت ها بسته شد. رادیوگرافیها با سه زاویهی تابش عمود °0، °15+ و °15- تهیه شدند. مجموع ۲۷ رادیوگرافی پریاپیکال دیجیتال توسط ۵ متخصص پروتزهای دندانی بررسی شد. تحلیل دادهها با استفاده از آزمون دقیق فیشر انجام شد.یافتهها: درصد پاسخهای صحیح در مورد قطر 3/3 میلیمتر برابر با 6/66 درصد، برای قطر 4 میلیمتر، 5/55 درصد و برای قطر 5/4 میلیمتر، معادل 6/66 درصد بود. یافتهها نشان داد که تفاوت آماری معناداری بین قابلیت تشخیص میکروگپ ایمپلنت–اباتمنت در قطرهای مختلف ایمپلنت وجود نداشت (99/0
مقدمه: مالاکلوژن از شایعترین ناهنجاریهای دندانی است و درمانهای ارتودنسی در بهبود زیبایی و عملکرد دهان نقش کلیدی دارند. آگاهی دانشجویان دندانپزشکی برای تشخیص و ارجاع صحیح بیماران ضروری است. این مطالعه میزان آگاهی دانشجویان دندانپزشکی مقطع بالینی دانشگاه علوم پزشکی مشهد از درمانهای ارتودنسی را در سال 1403 بررسی کرد.مواد و روشها: این مطالعه توصیفی-مقطعی، روی 291 دانشجو با نمونهگیری تصادفی سیستماتیک انجام شد. دادهها با پرسشنامهای با روایی و پایایی تأییدشده (آلفای کرونباخ 83/0) شامل سوالات دموگرافیک، عمومی و آگاهی (9 سؤال، هر پاسخ صحیح 1318 نمره) جمعآوری شد. دادهها با نرمافزار SPSS نسخه 24 و آزمونهای من-ویتنی، کروسکال-والیس، کایاسکوئر و رگرسیون لجستیک ترتیبی تحلیل شدند. سطح معناداری 05/0 در نظر گرفته شد.یافتهها: میانگین نمره آگاهی49/1±18/6 (سطح خوب) بود. آگاهی متوسط در دانشجویان 3/65%، آگاهی زیاد 11% و آگاهی خیلی زیاد 1/3% گزارش شد. تفاوت معناداری بین دوجنس مشاهده نشد (077/0=P)، اما ماه ورودی (مهر در مقابل بهمن،011/0=P) و سن (042/0=P) تأثیر معناداری داشتند. مطالعه کلاسیک دانشگاهی (9/%64) منبع اصلی اطلاعات بود و رسانههای تصویری (7/%0) نقش ناچیزی داشتند. رگرسیون لجستیک ترتیبی نشان داد که سال ورودی (004/0=P،88/1- 12/1:CI 95%،45/1=OR) و سن (038/0=P،47/1- 01/1:CI 95%،22/1=OR) پیشبینیکنندههای اصلی آگاهی بودند.نتیجهگیری: آگاهی دانشجویان دندانپزشکی مقطع بالینی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سطح خوبی است و با تجربه بالینی و سن بهبود مییابد. پیشنهاد میشود برنامههای آموزشی مبتنی بر شبکههای اجتماعی، کارگاههای عملی و شبیهسازهای دیجیتال طراحی شوند.
مقدمه: دهانشویهها، به عنوان رایجترین روش کنترل شیمیایی پلاک، شامل ترکیبات فعال زیستی مختلفی هستند که برای تأثیر ضد میکروبی، مهار تشکیل بیوفیلم، پیشگیری از بیماریهای پریودنتال و پوسیدگی طراحی شدهاند. برخی دهانشویهها در صورت استفاده طولانیمدت، میتوانند باعث تغییر رنگ دندانها شوند. تاکنون مطالعهای سیستماتیک در مورد تأثیر دهانشویهها بر رنگ خارجی مینای دندان در بیماران ارتودنسی ثابت انجام نشده است. هدف این مطالعه مروری سیستماتیک، بررسی تأثیر دهانشویهها بر رنگ مینای دندان در بیماران ارتودنسی ثابت است.مواد و روشها: ابتدا عنوان و خلاصه مقالات مرتبط با استفاده از جستجو در بانک های اطلاعاتی PUBMED ,EMBASE ,Cochrane’s CENTRAL ، Scopus وWeb of Science جمع آوری شده و کلیه مقالات از ابتدا تا تاریخ June 2024 مورد ارزیابی قرار گرفتند. خلاصه کلیه مقالات بطور جداگانه توسط مجریان بررسی گردید و مقالاتی که شرایط اولیه ورود به مطالعه را داشتند مورد ارزیابی متن کامل قرار گرفتند و هر نوع تناقضی بین مقالات از نظر شرایط ورود به مطالعه بین مجریان مورد بحث قرار گرفت. در نهایت کیفیت مطالعات بررسی شد و نتایج به وسیله ی random effects inverse variance meta-analysis با یکدیگر ترکیب گردید.یافتهها: پس از غربالگری 3747 مطالعه، هفت مطالعه در این مرور سیستماتیک و چهار مطالعه در متاآنالیز گنجانده شدند. متاآنالیز افزایش معنیداری را در رنگآمیزی دندان با استفاده از کلرهگزیدین در روز 30 نشان داد (91/0MD=، 02/0P=)، که در روز 60 ام (23/1MD=، P<0.01) تشدید شده و در روز 90 (00/1MD=، P<0.01) به ثبات نسبی رسید. مطالعات ناهمگنی پایینی را نشان دادند.نتیجه گیری: استفاده از کلرهگزیدین در بیماران ارتودنسی منجر به staining دندان می شود که تا 60 روز افزایش می یابد و سپس تثبیت می شود. مدیریت دقیق کلرهگزیدین با کاهش غلظت و یا افزودن ترکیبات اکسید کننده به ویژه برای استفاده طولانی بسیار مهم است. در مقابل، جایگزین هایی مانند آلوئه ورا، کلرید ستیل پیریدینیوم و عصاره های گیاهی مانند miswak، staining کمتری نشان می دهند.
مقدمه: ترمیم دندان های پرمولر درمان ریشه شده، به خصوص در حضور یک ضایعه ی سرویکالی، یک چالش در دندان پزشکی ترمیمی محسوب می شود. استفاده از کامپوزیت های تقویت شده با الیاف کوتاه،Short Fiber Reinforced composite : SFRC)) ، می تواند بر مقاومت شکست این دندان ها موثر باشد. بنابراین، تحقیق حاضر با هدف تعیین اثرات نوع کامپوزیت بر استحکام شکست پرمولرهای درمان ریشه شده با نقص سرویکالی انجام شد.مواد و روشها: در این تحقیق تجربی آزمایشگاهی، حفرات مزیو-اکلوزال-دیستال و سرویکالی استاندارد روی 47 دندان پره مولر بالای کشیده شده انسانی تراشیده شدند. پس از انجام درمان ریشه، دندان ها بر حسب نوع کامپوزیت (SFRC Flowable یا کامپوزیت کانونشنال) به کار رفته در حفرات مزیو-اکلوزال-دیستال و سرویکالی، به 4 گروه (11=N) تقسیم گردیدند . همچنین برای هر یک از گروه های کنترل مثبت و منفی 3 نمونه در نظر گرفته شد. پس از ترمیم، تست اسـتحکام فشـاری با دستگاه آزمون یونیورسال و سرعت 1mm/min انجام شد و الگوهای شکست با میکروسکوپ نوری تعیین شدند. مقادیر استحکام شکست با آزمون آنالیز واریانس یکطرفه و مقایسههای چندگانه Tukey و الگوهای شکست هم با آزمون chi-square آنالیز شدند. سطح معنی داری آماری 05/0 در نظر گرفته شد.یافته ها: مقادیر استحکام شکست در گروه ترمیم حفرات مزیو-اکلوزال-دیستال و ضایعات سرویکالی با کامپوزیت SFRC، به صورت معنیداری بیشتر از گروه ترمیم حفرهی مزیو-اکلوزال-دیستال با کامپوزیت SFRC و ضایعات سرویکالی با کامپوزیت کانونشنال بود(018/0=p value). در سایر موارد تفاوتهای معنیداری بین گروهها دیده نشد. از نظر فراوانی نوع شکست، تفاوت معنی داری بین گروهها مشاهده نگردید.نتیجهگیری: کاربرد SFRC، به خصوص در حفره سرویکالی می تواند مقاومت به شکست دندان را افزایش دهد. همچنین دندان های ترمیم شده با SFRC، شکست های قابل ترمیم بیشتری نسبت به سایر گروه ها داشتند.
مقدمه: خدمات دندانپزشکی کودکان با چالشهایی چون هزینه بالا، دسترسی محدود و کمبود مهارتهای رفتاری مواجه است. کیفیت خدمات نقش مهمی در انتخاب دندانپزشک توسط والدین دارد و عوامل متعددی مانند اعتماد، تجربه، امکانات مطب و توصیه اطرافیان در این تصمیمگیری مؤثرند. این مطالعه با هدف طراحی و اعتبارسنجی یک پرسشنامه بومی برای بررسی عوامل مؤثر بر انتخاب دندانپزشک کودکان ۲ تا ۶ ساله در مناطق ۱ تا ۶ تهران انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه از نوع مقطعی بوده و در سال ۱۴۰۰ در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. پرسشنامهای ساختارمند با بهرهگیری از مطالعات معتبر بینالمللی طراحی و با در نظر گرفتن تفاوتهای فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی جامعه ایرانی بومیسازی شد. این ابزار پژوهشی برای بررسی عوامل مؤثر بر انتخاب دندانپزشک کودکان توسط والدین کودکان ۲ تا ۶ ساله در مهدکودکهای مناطق ۱ تا ۶ تهران و همچنین برای جمعآوری اطلاعات جمعیتشناختی والدین طراحی گردید. اعتبار و پایایی پرسشنامه توسط پنل تخصصی شامل دندانپزشکان کودکان، متخصص بهداشت دهان و اپیدمیولوژیست تأیید شد. حجم نمونه با استفاده از نرمافزار PASS و بر اساس تحلیل رگرسیون خطی چندگانه تعیین شد. دادههای گردآوریشده با نرمافزار SPSS و روش رگرسیون خطی تحلیل شدند.یافته ها: یافتهها نشان داد که عوامل کلیدی در انتخاب دندانپزشک شامل ارتباط گرم با کودک (95/6٪)، احترام به بیمار (95/1٪)، نظافت مطب (94/6٪)، مدیریت مشکلات رفتاری (91/7٪) و استفاده از تجهیزات بهروز (90/2٪) هستند. عواملی چون جنس دندانپزشک و نزدیکی مطب به مدرسه کمتر اهمیت داشتند (35/3٪).نتیجهگیری: یافتههای مطالعه نشان داد که ارتباط مؤثر با کودک، احترام به بیمار و بهداشت محیط مطب از عوامل کلیدی در تصمیمگیری والدین برای انتخاب دندانپزشک کودکان هستند. ارتقاء این مؤلفهها در رفتار حرفهای و فضای درمانی میتواند رضایت بیماران را افزایش داده و مزیت رقابتی مؤثری برای دندانپزشکان فراهم سازد.
مقدمه: تزریق بیحسی با حداقل درد، علاوه بر جلوگیری از بروز ترس و اضطراب در کودک، باعث ایجاد تمایل مثبت در کودکان نسبت به درمان های دندانپزشکی در آینده میشود. یکی از روشهای تزریق بیحسی در فک بالا اینفیلتراسیون پالاتال است. استفاده از سرنگ های آسپیره شونده قدیمی رایج ترین شیوه انجام این تزریق محسوب میشود، اما روش ها و تکنولوژی های جدید نیز به منظور تزریق بیحسی با کمترین میزان درد و اضطراب ابداع شده اند. هدف از انجام این مطالعه، مقایسه میزان درد و اضطراب حین تزریق اینفیلتراسیون پالاتال در دو روش ترنس پاپیلاری و دستگاه بیحسی کامپیوتری در کودکان بود.مواد و روشها: این مطالعه کارآزمایی بالینی بر روی 36 کودک 7-5 ساله که نیازمند درمان پالپوتومی و روکش استیل ضدزنگ (SCC) دو طرفه دندانهای مولر اول و دوم شیری فک بالا بودند انجام شد. تزریق اینفیلتراسیون پالاتال با استفاده از دو تکنیک مختلف بیحسی موضعی ترنس پاپیلاری و دستگاه بیحسی کامپیوتری به روش Split Mouth انجام شد. میزان درد و اضطراب کودکان در دو تکنیک به کمک معیار فیزیولوژیک (میزان ضربان قلب)، معیار Subjective درد (Faces Pain Rating Scale) و معیار Objective درد ((Sound Eye Motor, SEM اندازهگیری شد. نتایج توسط نرم افزار SPSS نسخه 22 و در سطح اطمینان 95 درصد تجزیه و تحلیل شد. مقایسه میانگینها توسط آزمون t مستقل و مقایسه فراوانی توسط آزمون دقیق فیشر انجام شد.یافتهها: در روش ترنس پاپیلاری افزایش میزان ضربان قلب حین پروسه بیحسی پالاتال به طور معنیداری کمتر از روش دستگاه بود. (P=0/006) فراوانی معیار SEM نیز در تکنیک ترنس پاپیلاری کمتر بود اما از نظر آماری معنیدار نبود (0/592=P). به علاوه بین فراوانی معیار Faces pain rating scale در بیحسی پالاتال در دو روش دستگاه و ترنس پاپیلاری تفاوت معنیدار وجود نداشت. (0/154=P).نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان داد که تکنیک ترنس پاپیلاری نسبت به تکنیک دستگاه بیحسی کامپیوتری موجب اضطراب کمتری حین تزریق بیحسی پالاتال در کودکان شد.
مقدمه: هدف از این پژوهش، تعیین اثر بیومکانیکی زاویه چرخش رزوه و گام رزوه مینیاسکروهای ارتودنتیک بر ثبات اولیهی آن به روش آنالیز المان محدود بود.مواد و روش ها: این تحقیق به روش آنالیز المان محدود و با استفاده از مدلهای مجازی شبیهسازیشده از مینیاسکرو و استخوان احاطهکننده آن انجام شد. ۵ مدل مجازی مینیاسکرو، براساس مینیاسکرو پرکاربرد JEIL از جنس تیتانیوم IV، با وجه تمایز زاویه چرخش رزوه و گام توسط نرمافزار Solidwork طراحی شدند. مدلها دارای طول ۸ و قطر ۶/۱ و عمق رزوه ۲۵/۰ میلیمتر بودند. مدل ۱، دارای گام رزوه ٧۵/۰ میلیمتر و مدل ٢ با افزایش زاویه هلیکس به صورت double thread و مدل ۳، triple thread طراحی شد. مدل ۴ دارای گام ۵/۰ و مدل ۵ دارای گام ۱ میلیمتر بود. رفتار مدلها در نرمافزار آباکوس تحت اعمال نیروی برشی و کششی ٢ نیوتون بررسی شد.یافتهها: در بارگذاری برشی بر اساس تعداد هلیکس˛ کمترین استرس، در مدل double thread به میزان ٢۹/۱۱ مگاپاسکال و حداکثر استرس، در مدل triple thread، ٦٤/۱٦ مگاپاسکال مشاهده شد. براساس میزان گام، کمترین استرس در استخوان، در مدل دارای گام ۷۵/۰ میلیمتر به میزان ۹٤/۱٢ مگاپاسکال و حداکثر استرس، در مدل دارای گام ۵/۰ میلیمتر به میزان ٤۵/۱٦ مگاپاسکال ایجاد شد. در بارگذاری کششی˛ با افزایش تعداد هلیکس و گام، استرس استخوان افزایش یافت.نتیجهگیری: بهترین طراحی و ثبات بیومکانیکی مینی اسکروهای ارتودنتیک در برابر نیروهای برشی در مدل double thread و در برابر نیروی کششی در مدل دارای گام ۵/۰ میلی متر است.
مقدمه: فلوراید به عنوان یک عنصر دوگانه در سلامت دهان و دندان عمل میکند؛ از یک سو با تشکیل فلوروآپاتیت موجب افزایش مقاومت مینای دندان در برابر پوسیدگی میشود و از سوی دیگر، مصرف مزمن مقادیر بیش از ppm۱ طی دوره تشکیل دندانها میتواند منجر به فلوروزیس دندانی گردد. آبهای زیرزمینی را میتوان اصلیترین منبع فلوراید دانست. هدف این مطالعه، استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) با هدف بررسی الگوی توزیع فضایی فلوروزیس دندانی برای بررسی ارتباط مکانی میزان فلوراید آبهای زیرزمینی با شیوع میزان فلوروزیس در ۱۳ منطقه شهرستان کوهبنان در جنوب شرق ایران بود.مواد و روشها: در این مطالعه مقطعی-تحلیلی، ۲۰ نمونه آب از ۱۳ منطقه جنوب شرق ایران از آب شرب مناطق مسکونی جمعآوری گردید. آنالیزهای شیمیایی با دستگاه Spectrophotometer uv/DR2010 Hach انجام گرفت. سطح فلوراید در آب بهوسیله نمونههای جمعآوری شده از مناطق، تعیین شد. همزمان ۲۱۶ نفر در محدوده سنی ۷ تا ۴۰ سال با استفاده از شاخص Dean تحت معاینه دهان و دندان قرار گرفتند. شیوع فلوئوروزیس و توزیع غلظت فلوراید آب نیز در مناطق مختلف، بر روی نقشه GIS ترسیم گردید.یافتهها: اکثر افراد معاینه شده در این مطالعه شامل مردان(6/54 درصد) و در رده ی سنی 7 تا 15 سال (1/%48)بودند. شیوع فلوئوروزیس شدید در 24 نفر (1/%11) و بیشترین موارد در مناطق با غلظت بالاتر فلوراید مشاهده شد. نتایج نشان داد که غلظت فلوراید آب در محدوده 07/0 تا 54/1ppm متغیر بود( سلمانشهر 54/1 ppm و قنات کهن 07/0 ppm)و تنها منطقه سلمان شهر از حد مجاز (ppm۱) فراتر رفته بود.نتیجهگیری: نقشه GIS واضحاً ارتباط مثبتی بین شیوع و شدت فلوئوروزیس و سطح فلوراید آب منطقه جنوب شرق ایران را نشان داد که میتواند جهت پیشگویی خطرات فلوئوروزیس در سایر مناطق برای برنامههای پیشگیری منطقه مورد استفاده قرار گیرد.
Background: Few studies have explored immediate implant placement in the esthetic zone. Given the limited clinical data, this study aimed to this study aimed to compare anatomical and conventional immediate implantation techniques in the esthetic area in terms of implant position and angulation.Methods and Materials: This study included healthy adults who had at least one hopeless tooth in the anterior maxilla and were candidates for immediate implantation. A total of 24 consecutive patients were enrolled and then randomly divided into two equal groups and received dental implants using either conventional and anatomical implantation techniques. Intraoral scanners were used to evaluate the position and angulation of installed implants. Implant position and angulation were categorized as optimal/suboptimal, mesial/distal and buccal/lingual. These parameters were compared between the two groups using Chi-square and Fisher’s exact test. The tests were performed at a 5% error level and using SPSS version 27 software.Results: A total of 24 patients participated in this study. There were no statistically significant differences between the two methods in terms of implant position (mesiodistal: P = 0.414; buccolingual: P = 0.591) or angulation (mesiodistal: P = 0.230; buccolingual: P = 0.461).Conclusion: Immediate implant placement using either the anatomical or conventional technique showed no significant differences in terms of implant position or angulation. Hence, the choice of method should be based on the patient's clinical findings and the clinician’s preference.
Background: Identifying fluoride combinations that result in maximum enamel uptake and greater resistance to cariogenic factors is a key concern in preventive dentistry. Among topical fluoride applications, fluoride varnishes are known to be highly effective in preventing and controlling caries, particularly in primary teeth. This study aimed to compare the effect of two types of sodium fluoride varnishes, MI Varnish (containing amorphous casein phosphopeptide calcium sulfate) and V Varnish (containing tricalcium phosphate and xylitol), on fluoride uptake in primary tooth enamel.Methods and Materials: This in vitro study included 34 extracted primary molars. Each crown was sectioned at the cementoenamel junction (CEJ) and divided into buccal and lingual halves. The samples were randomly assigned to two groups: either the V or the MI varnish group. The enamel surface of the specimen was coated with one of the varnishes. After 4 minutes, the surfaces were rinsed with saline. The fluoride and calcium contents were measured using potentiometry and spectrophotometry, respectively. Data were analyzed using SPSS version 20 and Student T-test was used to compare the amount of fluoride and calcium in the two study groups. P-value<0.05 was considered statistically significant. Results: Enamel fluoride uptake in the MI Varnish group was significantly greater compared to the V Varnish group (P=0.018). Although the calcium concentration was slightly higher in the MI Varnish group, the difference was not statistically significant (P = 0.327).Conclusion: MI Varnish appears to be more effective than V Varnish in enhancing fluoride uptake into the enamel of primary teeth, suggesting a potential advantage for caries prevention in pediatric dental care.
Background: One of the significant challenges in dentistry is the registration of the bite and the dental and jaw relations of patients. In this regard, various methods exist, including traditional bite registration using wax and silicone, and digital methods using intraoral scanners. Digital bite registration can lead to increased work speed, a reduction in the number of patient visits, and shorter treatment duration. However, in patients with complex conditions such as edentulous patients or patients with improper bites, the use of digital scanners can pose challenges. This review study aims to investigate different digital bite registration methods and assist dentists in selecting the most appropriate method in various situations.Methods and Materials: This systematic review study was conducted based on PRISMA guidelines and using the PICO approach to examine and compare different digital bite registration methods in dentistry. Searches were performed in the PubMed, Scopus, and Web of Science (ISI) databases for articles published between 2015 and 2025. After evaluating 70 initial articles, 25 articles were studied in detail, and among them, 14 more relevant articles were selected for final review. The selected articles were analyzed using the ROBINS-I tool for methodological quality assessment. The selection criteria for articles included studies related to digital bite registration in patients with various jaw and dental conditions and the use of different digital methods for bite registration. This study compared digital and traditional bite registration methods and considered various factors such as accuracy, efficiency, ease of use, and the satisfaction of patients and dentists.Results: The results of this study showed that digital bite registration methods have several advantages over traditional methods, including reduced treatment time and improved accuracy in bite registration. This study examined different digital bite registration methods in various categories such as complete edentulism, partial edentulism, protrusive bite, and open bite.Conclusion: In this review study, different digital bite registration methods were investigated, including the use of temporary dentures, the patient's previous prosthesis, silicone indices, tissue markers, special body-worn skeletal scanners, bite pillars, and facial scanners. Furthermore, the preparation of a protrusion index using a George Gauge and digital bite registration with the aid of Rugae in patients with an open bite condition were also discussed in this research. Overall, the results indicate that digital methods can offer better accuracy and efficiency in various clinical situations.
Background: Papillon-Lefevre Syndrome (PLS) is a rare autosomal recessive disorder characterized by palmoplantar hyperkeratosis, aggressive periodontitis, and premature exfoliation of both deciduous and permanent teeth. Due to severe alveolar bone resorption, teeth are often lost two to three years after eruption, and affected individuals typically become edentulous by the age of 16-17.Case report: This study presents three siblings from the same family, each exhibiting different clinical manifestations of PLS. The first case is a 12-year-old girl who was referred to the Department of Oral Medicine with complaints of tooth mobility. She was diagnosed with severe periodontitis, permanent tooth mobility, and palmoplantar hyperkeratosis. The second case is her 10-year-old brother presenting with similar symptoms, and the third is their 9-month-old sister who had signs of palmoplantar hyperkeratosisConclusion: PLS requires early diagnosis and multidisciplinary management. Timely diagnosis and treatment can help prevent the rapid progression of disease-related complications.
