لپتین یک پروتئین 16کیلودالتونی است که در کنترل اشتها، تعادل انرژی و توزیع ذخیره چربی در بدن نقش دارد. هدف مطالعه حاضر، شناسایی آللهای احتمالی این ژن در ناحیه اگزون 3 بود. برای این منظور تعداد 133 رأس بره از یک گله و در سن تقریبا یکسان در سه گروه افشاری خالص و نسل F2 و F5 آمیخته افشاری- برولامرینو مورد استفاده قرار گرفتند. پس از خون گیری و انجام اندازه گیری های فنوتیپی بر روی دام زنده، تعداد 85 رأس از آن ها کشتار شدند. ، وزن لاشه بعد از کشتار و وزن ران، سردست، قلوه گاه، دنبه و ضایعات بعد از 24 ساعت ماندن لاشه در سردخانه، بدست آمد. محصولات PCR جهت شناسایی SNP (های) احتمالی، مستقیماً توالی یابی و دو SNP شناسایی شدند. تعیین ژنوتیپ نمونه های توالی یابی نشده به روش RFLP و به کمک دو آنزیم برشی Hpa II و AIwN I انجام شد. در چندشکلی اول سه ژنوتیپ GG ,GA و AA مشاهده شد. این چندشکلی سبب تغییر اسیدآمینه آرژینین به گلوتامین در کدون شماره 142 می شود و بر میزان چربی پشت و ارتفاع جدوگاه تأثیر معنی داری داشت. چندشکلی بعدی در میان نمونه ها دارای دو ژنوتیپ GG و GA بود که تغییر اسیدامینه ای مشابه را در کدون شماره 196 ایجاد می کند و با اندازه طول بدن ارتباط (p=0.077) نشان داد. بر اساس نتایج بدست آمده، مطالعات گذشته و نیز در صورتی که ارتباط این تغییرات با صفات ذکرشده در سطحی وسیعتر مورد تایید قرار گیرد چند شکلی اول می تواند در برنامه انتخاب دام به کمک نشانگرها مورد استفاده قرار گیرند.

زمینه مطالعه: نشخوارکنندگان تغذیه شده با جیره‌های غلاتی در معرض بروز ناهنجاری‌های گوارشی از جمله اسیدوز هستند که می‌تواند آثار زیان بار اقتصادی بالایی داشته باشد. هدف: مطالعه اثر افزودن موننسین و مخلوط روغن‌های گیاهی و دریایی به جیره‌های غنی از غلات روی بیان ژنی آنزیم‌های درگیر در مسیرهای متابولیک تکثیر و کارکرد سلول‌های اپیتلیالی شکمبه. روش کار:22 رأس بره نر افشاری با میانگین وزنی ( kg8 ± 45) در قالب طرح کاملا تصادفی با جیره‌ غلاتی حاوی 80 % کنسانتره و 20 % علوفه‌ به مدت 21 روز عادت دهی شدند. پس از دوره عادت پذیری بره‌ها به مدت 8 هفته به 3 جیره آزمایشی شامل:1)جیره غلاتی بدون مواد افزودنی، 2) جیره غلاتی و mg 30 موننسین برای هر بره در روز و 3 ) جیره غلاتی و مخلوط روغن‌های غیر اشباع ( g40 روغن ماهی و g60 روغن آفتابگردان) اختصاص داده شدند. در پایان دوره پرواربندی تمام بره‌ها کشتار شدند و نمونه‌های اپیتلیوم از قسمت شکمی شکمبه برای سنجش تغییرات در بیان mRNA ژنی گرفته شدند و بررسی بیان ژنهای MCT1، MCT4، HMGCS1 و HMGCS2 توسط Real Time PCR؛ انجام شد. نتایج: بیان mRNA ژن‌های درگیر در سنتز پروتئین‌های ناقل اسیدهای چرب فرار (MCT1 و MCT4) در بافت اپیتلیوم بره‌های تغذیه شده با جیره غلاتی و موننسین در مقایسه با شاهد تنظیم افزایشی داشت و در بره‌های تغذیه شده با جیره غلاتی و روغن در مقایسه با شاهد تنظیم کاهشی داشت (P<0.001). اضافه کردن روغن و موننسین به جیره غلاتی به ترتیب سبب افزایش و کاهش بیان mRNA ایزوفرم سیتوزولی آنزیم هیدروکسی متیل گلوتاریل کوآنزیم آ سنتاز (HMGCS1) شد(P<0.001). بیان mRNA ایزوفرم میتوکندریایی این آنزیم (HMGCS2) در بافت اپیتلیوم شکمبه بره‌های تغذیه شده با جیره‌های مکمل شده با روغن و موننسین نسبت به شاهد به ترتیب بدون تغییر و افزایش نشان داد(P<0.001). نتیجه‌گیری نهایی: نتایج این پژوهش نشان داد افزودن موننسین و روغن به عنوان ابزاری تغذیه‌ای برای کاهش اسیدوز سبب تغییر در بیان mRNA پروتئین‌های انتقال دهنده اسیدهای چرب فرار و آنزیم‌های محدود کننده در سنتز کلسترول و اجسام کتونی در اپیتلیوم شکمبه شد.

The Effect of Top-dressing Glucose Precursores on Performance and Body Temperature Indices in Holstein Bull Calves during Heat Stress

افزایش تعداد بره به ازای هر میش به عنوان راهکاری برای افزایش بهره وری در پرورش گوسفند مورد توجه زیادی قرار گرفته است. صفات تولید مثلی از وراثت پذیری پائینی برخوردار هستند اما امروزه جهش هایی در برخی ژنها از جمله BMP15 یافت شده است که با چند قلوزایی در ارتباط است. هدف از مطالعه حاضر شناسایی چند شکلی و بررسی بیان ژن BMP15 در تخمدان میش های آبستن و غیر آبستن افشاری بود. در این مطالعه از تعداد 35 راس میش افشاری و 45 راس میش آمیخته افشاری× برولا مرینو خون گیری و استخراج DNA به عمل آمد. سه قطعه از ژن BMP 15 به طول های 581، 325 و 857 جفت باز به ترتیب برای ناحیه پروموتر، اگزون یک و دو برای وجود چند شکلی از طریق تعیین توالی محصولات PCR مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که در پروموتر و اگزون یک هیچ گونه تغییر توالی وجود ندارد اما در اگزون دو، نوکلئوتید 134 دچار تغییر شده و دو ژنوتیپ هموزیگوت CC و هتروزیگوت CA مشاهده گردید. پس از کشتار از 22 راس میش آبستن و 8 راس میش غیر آبستن بافت تخمدان تهیه شد. از نمونه ها RNA کامل استخراج و سپس به cDNA تبدیل شد. نتایج بررسی اختلاف معنی داری از لحاظ بیان ژن BMP15 بین دو گروه آبستن و غیر آبستن و آلل ها نشان نداد. احتمالا این ژن در ارتباط با سایر ژنها و از جمله گیرنده های مربوطه اش در ارتباط با تولید مثل ایفای نقش می کند و به همین دلیل ممکن است بیان آن در مراحل مختلف تولید مثلی مورد نیاز باشد.