مقدمه: یکی از مسائل روان تنی که با عملکرد تولید مثل در ارتباط است و با اختلالات خلقی و عاطفی ارتباط دارد، سندرم پیش از قاعدگی است. بر اساس نظریات طب سنتی، مزاج فرد می تواند تعیین کننده خصوصیات جسمانی، روانی و عاطفی او باشد. نگرش ها و حالت های روانی افراد بر اساس نظریات طب سنتی به مزاج فرد وابسته است. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط مزاج گرم و سرد با علائم سندرم پیش از قاعدگی انجام شد. روش کار: این مطالعه همبستگی دو گروهه (مزاج گرم و مزاج سرد) در سال 1393 بر روی 65 نفر از دانشجویان ساکن خوابگاه دانشگاه علوم پزشکی مشهد به مدت 2 ماه انجام شد. روش نمونه گیری غیر احتمالی آسان بود. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسش نامه های انتخاب واحدهای پژوهش، مشخصات مامایی و فردی و پرسش نامه های استاندارد تعیین نوع مزاج، تعیین موقت سندرم پیش از قاعدگی، افسردگی بک و ثبت روزانه علائم سندرم پیش از قاعدگی بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS(نسخه 22)و آزمون های کای دو، من ویتنی و تی تست انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج نشان داد در بین افراد دارای مزاج گرم و سرد از بین علائم جسمی، نفخ (001/0=p)، سرگیجه (0001/0=p)، گرگرفتگی (001/0=p)، تهوع- اسهال- یبوست (04/0=p) و افزایش اشتها (03/0=p)تفاوت معناداری وجود دارد. از بین علائم روانی سندرم پیش از قاعدگی در بین افراد دارای مزاج گرم و سرد، فراموشی (001/0=p)، تحریک پذیری (04/0=p)، بیش از حد حساس شدن (01/0=p)و تمایل به تنهایی (03/0=p) دارای تفاوت معنی داری بود. نتیجه گیری: در افراد دارای مزاج سرد مبتلا به سندرم پیش از قاعدگی، علائم این سندرم بیشتر به صورت نفخ، تهوع- اسهال- یبوست، افزایش اشتها، فراموشی، تحریک پذیری، تمایل به تنهایی و در افراد دارای مزاج گرم، سرگیجه و گرگرفتگی و بیش از حد حساس شدن است.

BACKGROUND AND OBJECTIVE: Premenstrual syndrome is one of the most common disorders in women of childbearing age, which is accompanied by periodic changes in physical, mental and behavioral condition. Exercise is one of the proposed therapies to reduce the symptoms of this syndrome. Based on principles of Traditional Persian medicine (PM), type and intensity of symptoms and effectiveness of exercise depend on patient's "temperament" (called “Mizaj” in Persian medicine). This study was carried out to determine the effect of aerobic exercise program on premenstrual syndrome in women of hot and cold temperaments. METHODS: This randomized controlled trial (RCT) was carried out on 65 students living in dormitory of Mashhad University of Medical Sciences. Students were divided into two subgroups of hot and cold temperaments using random allocation method. Participants of intervention group (of hot and cold temperaments) did 20-minute aerobic exercise 3 times per week for 8 weeks; no intervention was attempted in control group. The required information was gathered and analyzed using standard questionnaires on determination of temperament, temporary determination of premenstrual syndrome, Beck depression, daily record of premenstrual syndrome symptoms and Borg scale (IRCT: 2015021721116N1). FINDINGS: The two groups were homogenous in terms of physical and mental symptoms, age, diet, grade and menstrual cycle characteristics. The results have demonstrated that after 8 weeks of aerobic exercise, physical symptoms of premenstrual syndrome among participants of hot temperament decreased from 21.8±2.5 to 10.4±3.1 (p=0.001) and decreased from 20.8±3.8 to 9.5±1.7 (p=0.001) among participants of cold temperament. Similarly, mental symptoms among participants of hot temperament decreased from 12.4±1.2 to 5.8±1.5 (p=0.001) and decreased from 11.9±1.9 to 5.3±1.2 (p=0.001) among participants of cold temperament and these changes were considered significant. CONCLUSION: Results of the study revealed that doing aerobic exercise reduces the physical and mental symptoms of premenstrual syndrome among people of cold and hot temperament and highest level of symptom reduction was observed in participants of cold temperament.

مقدمه: طولانی شدن مراحل زایمان مشکلات متعددی برای مادر و نوزاد به وجود می‌آورد. حرکات ورزشی با توپ زایمان، یکی از روش‌های کمکی و مؤثر غیردارویی در زایمان است. با توجه به اینکه مطالعه‌ای با هدف تأثیر ورزش با توپ زایمان صرفاً در بارداری در بانک‌های اطلاعاتی معتبر یافت نشد، لذا مطالعهحاضرباهدفتعیین تأثیر تمرین با توپ ویژه در دوره بارداری بر طول فاز فعال مرحله اول زایمان در زنان نخست زا انجامشد. روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده از شهریور تا اسفند 1392 بر روی 50 زن نخست باردار در هفته 34 بارداری مراجعه کننده به درمانگاه مامایی بیمارستان ام البنین (س) مشهد انجام شد. افراد با تخصیص تصادفی در دو گروه 25 نفره مداخله و کنترل قرار گرفتند. در گروه مداخله، مادران 6-4 هفته برنامه ورزشی منظم با توپ زایمانی را از هفته 34 بارداری به مدت 24-16 جلسه انجام دادند و در گروه کنترل، مراقبت معمول انجام شد. سپس با شروع زایمان فعال در زایشگاه، طول مرحله اول زایمان در هر دو گروه اندازه گیری شد. ابزار گردآوری داده‌ها فرم‌های پرسشنامه، چک لیست ثبت حرکات ورزشی و مشاهده و معاینه مرحله اول زایمان بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS (نسخه 16) و آزمون های آماری من ویتنی، تی مستقل، تی زوجی و کای اسکوئر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: میانگین طول فاز فعال مرحله اول زایمان در گروه مداخله 6/6±52/409 دقیقه و در گروه کنترل 37/0±20/430 دقیقه بود که از نظر طول فاز فعال مرحله اول زایمان دو گروه تفاوت آماری معنی‌داری داشتند (007/0=p). نتیجه گیری: برنامه ورزشی با توپ زایمانی در بارداری می‌تواند ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ روش درﻣﺎﻧﻲ ایمن و ﻛﻢ ﻫﺰﻳﻨﻪ، مددجویان را در جهتکاهشطولفاز فعال زایمان یاری کند و نیز عوارض مربوط به زایمان طولانی در مادر و نوزاد و به دنبال آن زایمان‌های ابزاری و سزارین را کاهش دهد.

مقدمه: بارداری و زایمان، علی رغم مفرح بودن می تواند با نگرانی و اضطراب همراه باشد. اضطراب در طول بارداری باعث بروز عوارض مختلف و جبران ناپذیری می شود. تاکنون روش های متفاوتی برای کاهش اضطراب در بارداری مطرح شده است که از جمله این راهکارها، انجام حرکات ورزشی با توپ زایمان در بارداری می باشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر اجرای حرکات ورزشی با توپ زایمان بر میزان اضطراب زنان نخست باردار انجام شد. روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی با تخصیص تصادفی در سال1393 بر روی 60 زن نخست باردار مراجعه کننده به درمانگاه مامایی بیمارستان تخصصی زنان ام البنین (س) انجام شد. افراد با تخصیص تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. مادران گروه مداخله از هفته 34 بارداری تا ترم، 6- 4 هفته برنامه ورزشی با توپ زایمانی را انجام دادند و در گروه کنترل مراقبت معمول انجام شد. مقیاس دیداری اضطراب هر هفته در گروه مداخله و کنترل چک شد. ابزار گردآوری داده ها شامل فرم مشخصات فردی و اطلاعات بارداری، فرم ثبت حرکات ورزشی، فرم مقیاس دیداری اضطراب و مقیاس بورگ بود. تجزیه و ﺗﺤﻠﻴﻞ داده ها با استفاده از ﻧﺮم اﻓﺰار آماری SPSS (نسخه 16) و آزمون های ﻛﺎی دو، ﺗﻲ ﻣﺴﺘﻘﻞ، تی زوجی و آزﻣﻮن ﻫﺎی آﻣﺎری ﺗﻮﺻﻴﻔﻲ انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 ﻣﻌﻨﻲ دار در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ. یافته ها: قبل از مطالعه دو گروه از نظر میزان اضطراب تفاوت معنی داری نداشتند (931/0=p)، ولی بعد از اجرای برنامه ورزشی با توپ زایمان، ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﻧﻤﺮه اﺿﻄﺮاب در ﮔﺮوه مداخله 47/0± 75/2 و در گروه کنترل 143/0±21/5 بود که از نظر آماری معنی دار بود (001/0>p). نتیجه گیری: برنامه ورزشی با توپ زایمانی، اضطراب مادر را در بارداری ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻲ دﻫﺪ.

مقدمه: نارسایی در عضله لواتورآنی عامل اصلی پرولاپس اعضای لگنی است. درمان های محافظه کارانه نظیر ورزش های تقویت کننده عضلات کف لگن منجر به افزایش قدرت و نیروی انقباضی عضلات می شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر دورسی فلکسیون غیر فعال مچ پا بر قدرت عضلات کف لگن در هنگام انجام ورزش ها انجام شد. روش‌کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی در سال 1389 بر روی 39 زن 55-25 ساله مبتلا به شلی عضلات کف لگن مراجعه کننده به کلینیک زنان بیمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شد. افراد پس از معاینه بالینی و تأیید شلی عضلات کف لگن، به طور تصادفی در دو گروه انجام ورزش های تقویت کننده عضلات کف لگن در وضعیت ایستاده با دورسی فلکسیون غیرفعال مچ پا (روی سطح چوبی با زاویه 15 درجه) (20 نفر) و وضعیت ایستاده روی سطح افق (19 نفر) قرار گرفتند. قدرت عضلات کف لگن قبل و بعد از مداخله با مقیاس سنجش قدرت عضلات کف لگن برینک ارزیابی شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی-تحلیلی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. مقادیر p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: درصد افزایش قدرت عضلات کف لگن در گروه ایستاده بیشتر از گروه دورسی فلکسیون بود (47/51% در مقابل 2/49%) اما بر اساس آزمون تی مستقل، اختلاف میانگین نمره برینک در دو گروه تفاوت آماری معنی داری نداشت (516/0=p). همچنین بر اساس آزمون کای دو، درصد بهبودی بی اختیاری استرسی ادرار در دو گروه نیز اختلاف معنی داری نداشت (572/0=p). نتیجه‌گیری: انجام ورزش های تقویت کننده عضلات کف لگن در هر دو وضعیت دورسی فلکسیون غیر فعال مچ پا و وضعیت ایستاده روی سطح افق می تواند تأثیر تمرینات کجل را افزایش دهد، اما این افزایش قدرت در وضعیت ایستاده در مقایسه با وضعیت دورسی فلکسیون غیر فعال مچ پا بیشتر است.