مقدمه: با توجه به اهمیت علم و نقش والای پژوهش در تولید علم و همچنین توجه به این نکته که دانشگاهها محل اصلی پژوهش در همه جای دنیا هستند، در این تحقیق وضعيت فعاليتهاي پژوهشي اعضای هيأت علمي دانشگاه علوم پزشكي رفسنجان در طي سالهای 85- 1375 مورد بررسی قرار گرفت. روشها: در مطالعه مقطعی حاضر، کلیه فعالیتهای پژوهشی اعضای هیأت علمی اعم از تعداد طرحهای تحقیقاتی مصوب، تعداد مقالات منتشر شده به زبانهای فارسی و انگلیسی، تعداد پایاننامهها، سال و محل انجام پژوهش و جنسیت نویسنده اول از طریق واحد پژوهشی دانشگاه جمعآوری شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS و روشهای آماری توصیفی و تحلیلی مانند آزمون 2 c و Fisher exact test تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها: مجموع فعالیتهای پژوهشی، 1145 مورد بود که شامل 322 پایاننامه پزشکی (1/28 درصد)، 198 پایاننامه دندانپزشکی (3/17 درصد)، 443 طرح تحقیقاتی مصوب (7/38 درصد)، 118 مقاله داخلی (3/10 درصد) و 64 مقاله خارجی (6/5 درصد) میشد. سال 1385 با 191 فعالیت (7/16 درصد) و سال 1376 با 33 فعالیت (9/2 درصد) به ترتیب بیشترین و کمترین سهم را در انجام فعالیتهای پژوهشی داشتند. بین تعداد افراد مشارکتکننده در فعالیتهای پژوهشی با سال انجام پژوهش، دانشکده، جنسیت نویسنده و نوع فعالیت پژوهشی ارتباط معنیداری وجود داشت. نتیجهگیری: با توجه به سیر صعودی فراوانی فعالیتهای علمی و افزایش افراد مشارکت کننده در این فعالیتها میتوان به بهبود سطح پژوهش در دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان امیدوار بود، ولی جا دارد توجه بیشتری به حضور زنان در عرصه تحقیقات شود. همچنین، در راستای افزایش فعالیتهای پژوهشی به صورت گروهی بهتر است تسهیلات بیشتری برای اینگونه فعالیتها در نظر گرفته شود. واژههای کلیدی: دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، اعضای هيأت علمي، فعاليتهاي پژوهشي
مقدمه: راهبردهای یادگیری، رفتار و تکنیکهای خاصی هستند که زبانآموزان آگاهانه بکار میگیرند تا در یادگیری پیشرفت بیشتری داشته باشند. هدف از انجام این مطالعه مقایسه راهبردهای یادگیری واژگان انگلیسی دانشجویان سال اول و آخر دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان بوده است. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی، مقطعی کلیه دانشجویان سال آخر ورودی 1390 و همچنین دانشجویان ورودی جدید (1393) به روش سرشماری مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامه گو و جانسون بود که 8 استراتژی یادگیری را بررسی میکند. دانشجویان با انتخاب یکی از گزینههای " هرگز، بندرت، گاهی اوقات، معمولا، همیشه" استراتژیهای خود را در یادگیری زبان انگلیسی مشخص مینمودند. اطلاعات با استفاده از آزمونهای آماری توصیفی و تحلیلی (تست دقیق فیشر، آزمون ANOVA یکطرفه، تی مستقل و مجذور کای) تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: تعداد دانشجویان مورد بررسی 449 نفر بود که 5/52 درصد (236 نفر) از آنها را دانشجویان سال اول و 5/47 درصد (213 نفر) را دانشجویان سال اخر تشکیل میدادند. استراتژی حفظ کردن، بیشتر از سایر استراتژیها برای یادگیری زبان مورد استفاده قرار میگرفت. دانشجویان سال اول به طور معنیداری از استراتژیهای اجتماعی، توجه خاص، نت برداری، حفظ کردن، حدس زدن و استفاده از دیکشنری را بیشتر از دانشجویان سال آخر استفاده میکردند (05/0>p) .این اختلاف در مورد استراتژیهای استقلال و سبک یادگیری، معنیدار نبود. نتیجه گیری: استفاده بیشتر اساتید دروس زبان انگلیسی دانشگاه از تکنولوژیها و فناوریهای جدید آموزشی حین تدریس، آشناسازی دانشجویان با راهبردهای مختلف یادگیری زبان انگلیسی و تشویق دانشجویان به استفاده از استراتژیهای مختلف، تأثیر بسزایی در تسهیل یادگیری این زبان خواهد داشت.