Omphalodes turcica is described, shortly introduced, and illustrated as a new species from the North of Türkiye. It is a distinct species, easily distinguishable from its close relatives by its longer pedicels, smaller corollas, and larger nutlets. In habit, flower color, and leaf shape, it resembles Omphalodes luciliae, which is known from Türkiye, Iraq, and Iran. Also, a new species-level combination, Omphalodes pisidica (O. luciliae subsp. pisidica), is proposed based on a subspecies described from Isparta and Antalya Provinces (Türkiye).

Cephalaria cameliensis (Caprifoliaceae) and C. dumanii are described from Anatolia as two new taxa of Türkiye. Diagnostic morphological and molecular characters from closely similar taxa are discussed. Taxonomic with the help of molecular techniques, ecology, and conservation status for these two new species are given even through geographical distribution. Twenty-three ISSR primers were tested in addition to morphological features in determining the taxa of Cephalaria cameliensis, C. dirmilensis, C. saldaensis, and C. lycica, and six of them showed reproducible and polymorphic band profiles. The images of PCR products obtained with these six primers were examined on agarose gel, a total of 93 band profiles ranging between 250 bp and 3100 bp were determined. In the dendrogram analyses performed with UPGMA based on Jaccard similarity values, it was molecularly supported that the four morphologically separated taxa also differ at the species level. Finally, C. dumanii, identified in the current study as a new species belonging to a distinct Cephalaria group, was also molecularly compared with C. paphlagonica and C. kutahyaensis from the same group. Four ISSR primers yielded 53 polymorphic band profiles ranging between 110 bp and 2800 bp. Molecular data supported that C. dumanii is distinctly separated from the other two taxa in this group.

In this study, new distribution information is given for a total of 20 taxa, 11 of which are endemic, including Beta macrorhiza and Akhania canescens belonging to the Amaranthaceae family, Eupatorium cannabinum, Lactuca intricata and Rhaponticum altaicum belonging to the Asteraceae family, Leontice ewersmannii belonging to the Berberidaceae family, Onosma intertexta belonging to the Boraginaceae family, Velezia hispida, Gypsophila osmangaziensis, G. tubulosa, G. turcica, Silene aeoniopsis, S. caryophylloides subsp. masmenaea and S. nerimaniae belonging to the Caryophyllaceae family, Hyssopus officinalis, Marrubium sivasense, Sideritis amasiaca and S. gulendamii belonging to the Lamiaceae family, Ranunculus peltatus subsp. fucoides belonging to the Ranunculaceae family, and Alchemilla caucasica belonging to the Rosaceae family. In addition, IUCN threat categories are proposed for some of these taxa. New population discoveries are significant in contributing to the chorology and conservation of the species.

Some interesting Festuca (Poaceae) specimens with intravaginal and extravaginal vegetative shoots were collected from Ayaş District (Ankara Province, Türkiye). As a result of comprehensive review, it was determined that the specimens were similar F. sclerophylla known from Russia, Iran, and Türkiye, but different from this. Taking into account the differences detected, the specimens were presented to the scientific world as a new species and was named Festuca ankarica. The fact that the culms with extravaginal and intravaginal shoots (not with only extravaginal shoots), leaf sheaths closed to mount and glabrous (not open to mount and scabrous), ligule 5-7 mm long (not 2-4 mm long), leaf blade 12-22 cm long (not 45-60 cm long), upper glumes 1.8-2.2 mm wide (not 2.5-3 mm wide), lemma 1.3-1.8 mm wide (not 3-3.5 mm wide), anthers 5-6 mm long (not 4-4.5 mm long) are the most apparent attributes that separate Festuca ankarica from F. sclerophylla, that are a close taxon. Here is a detailed description of the new species, with illustrative photographs and some general ecological preferences.

Some interesting Ferulago (Apiaceae) specimens with long stems, 7–9 mm long bracts, and 8–11 mm wide mericarps were collected from Horasan District (Erzurum Province, Türkiye). At first glance, the specimens resembled the species Ferulago setifolia (sect. Eutaenia) as a habit. However, through a detailed examination, it was determined that there were some differences. Based on these differences, the specimens are presented to the scientific world as a new species named “Ferulago turcica”. The most obvious attributes that separate the new species from Ferulago setifolia, that is the closest taxon, are: blades of basal leaves triangular in outline and 3-pinnatisect (not linear-lanceolate and (3-)4-pinnatisect); terminal lobes of basal leaves 1–3 mm long and apiculate at apex (not 5–8(–12) mm long and setaceous-filiform at apex); bracts oblong and 7–9 mm long (not linear-lanceolate and 7–17 mm long); pedicels 9–14 and 3–6 mm long (not 8–10 and 7–11 mm long); mericarps 9–11 mm wide and broadly obovate-elliptic (not 7–8 mm wide and oblong-elliptic); epicuticular wax on the mericarp body sparsely irregular (not dense irregular). This study provided an elucidation outlining the attributes of the newly discovered species, complemented by photographic evidence and an overview of its broader ecological inclinations.

Bu araştırmanın amacı çevrim içi tasarım temelli etkinliklerle zenginleştirilen STEM uygulamalarına ilişkin öğrencilerin görüşlerini incelemek ve 21. yüzyıl becerileri çerçevesinde değerlendirmektir. 2022-2023 eğitim öğretim yılı bahar döneminde Ankara'da bir devlet ortaokulunun 7. sınıfına devam eden 17 öğrenci çevrim içi tasarım temelli etkinliklerle zenginleştirilen STEM uygulamalarına katılmıştır. Çalışma grubu belirlenirken amaçlı örnekleme yöntemlerinden kolay ulaşılabilir durum örneklemesi kullanılmıştır. Çalışmada nitel araştırma desenlerinden durum (örnek olay) çalışması kullanılmıştır. Kuvvet ve Enerji ünitesi için 5E öğrenme modeline entegre edilmiş ve çevrim içi tasarım temelli etkinliklerle zenginleştirilmiş dört adet STEM ders planı hazırlanmış ve planlar çalışma grubuna uygulanmıştır. Çalışmada dijital hale getirilmiş faaliyet değerlendirme formu her etkinlik sonunda öğrenciler tarafından doldurulmuştur. Elde edilen nitel veriler betimsel analiz tekniği ile değerlendirilmiştir. Araştırma sonucuna göre yapılan uygulamanın öğrencilerin 21. yüzyıl becerileri gelişimlerine katkıda bulunduğu belirlenmiştir. Eş zamanlı ve eş zamansız etkinliklerin dâhil edildiği zenginleştirilmiş STEM uygulamalarının, öğrencilerin farklı becerilerindeki gelişimlerine yönelik araştırmalar yapılması önerilmektedir.

In this article, a new cornflower, Centaurea turhanii Uysal & Hamzaoğlu (Asteraceae) from Türkiye was described and reported. Morphological, karyological, and molecular analyses were used to reveal the taxonomic status of the new species with the species thought to be related to taxa. A modified determination key was submitted and its ecology and phenology were given.

Recently, Turanecio Hamzaoğlu was described as a new genus for the scientific world. Turanecio has been distributed as far as Asia, Iran, Caucasus, and Iraq. A phylogenetic analysis based on nrDNA and cpDNA gene regions was performed to determine the position of the genus within the subtribe Adenostylinae. Results from Bayesian and parsimony analyses of the nuclear and chloroplast DNA regions of the subtribe Senecioninae concordantly indicated that it is monophyletic and belongs to the Quadridentate group, with 4-lobed disc flowers. Nuclear DNA data revealed that some of the researched taxa should be transferred to Turanecio and some taxonomical classifications should be conducted for them. Therefore, Iranecio massagetovii and Dolichorrhiza caucasica were transferred to Turanecio and a new combination nova was suggested for them. Moreover, it was proposed as a monotypic species of a new genus, Kazbegia.

Some interesting Astragalus L. (Fabaceae) specimens that have short stems, long stipules and short yellow petals were collected from Nallıhan, Ankara. In the careful examination made, it was seen that the specimens resemble Astragalus ovinus Boiss., A. fabaceus M.Bieb. and A. angustiflorus K.Koch belonging to the section Caprini , but it was determined that there is a difference due especially to some generative characters. After comparison with the closest taxa, it was decided that it is new for science and was named Astragalus nallihanicus . It grows at altitudes between about 850-1050 meters a.s.l. in a pine forest clearing. The size of some morphological features such as stipules (lower ones 17-22 mm long), calyx teeth (8-9 mm long), standards (19-22 mm long), wings (16-18 mm long), legumes (8.3-10.5 mm wide) and the dimensions of the seeds (3.5-4.1 x 2.1-2.5 mm), allow Astragalus nallihanicus to be distinguished from the closest taxa. Here, a description of the new species, comparison with similar taxa, informative photographs, and some ecological preferences have been given.

Bu çalışmada, fen, teknoloji, mühendislik ve matematik (STEM) eğitiminde proje tabanlı öğrenme yöntemi kullanımının ortaokul sekizinci sınıf öğrencilerinin basınç konusundaki bilgilerinin kalıcılığına ve STEM’e yönelik tutumlarına etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubu Kahramanmaraş ilinde bir devlet ortaokulunun sekizinci sınıfında öğrenim gören 60 öğrenciden oluşmaktadır. Bu çalışma karma yöntem araştırması olarak tasarlanmıştır. Uygulama deney ve kontrol gruplarında ön testlerin yapılması, etkinliğin gerçekleştirilmesi ve son testlerin yapılması ile altı haftada tamamlanmıştır. Deney ve kontrol grubu öğrencilerine uygulama tamamlandıktan dört hafta sonra başarı testi tekrar uygulanarak kalıcılık için veri toplanmıştır. Çalışmanın nicel verileri araştırmacı tarafından geliştirilen başarı testi ve hazır olarak kullanılan STEM’e yönelik tutum ölçeği ile toplanmıştır. Çalışmanın nitel verileri araştırmacı tarafından geliştirilen görüşme formu ile toplanmıştır. Deney ve kontrol grubu öğrencilerinin kalıcılık testi puanları MANCOVA testi ile deney grubu öğrencilerinin STEM’e yönelik tutum puanları t-testi ile analiz edilmiştir. Görüşme formunun analizinde içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Bu çalışmada STEM eğitiminde proje tabanlı öğrenme yöntemi kullanımının öğrencilerin öğrenmelerinde kalıcılığı sağladığı ve STEM’e yönelik tutumlarını anlamlı düzeyde artırdığı sonuçlarına ulaşılmıştır. Ayrıca öğrencilerin diğer konularda da STEM etkinlikleri yapmaya istekli oldukları tespit edilmiştir. STEM eğitiminde farklı öğrenme yöntemleri kullanılarak öğrenmelerin kalıcılığı ve öğrencilerin STEM’e yönelik tutumlarının araştırılması önerilebilir.

Various studies conducted on Centaurea species indicate that the relevant plant is good source of bioactive phytochemicals. In this study, in vitro studies were used to determine bioactivity properties of methanol extract of Centaurea mersinensis - endemic species in Turkey - on extensive basis. Furthermore, the interaction of target molecules, identified for breast cancer and phytochemicals in the extract, was investigated via in silico analyses to support findings received in vitro. Scutellarin, quercimeritrin, chlorogenic acid and baicalin were primary phytochemicals in the extract. Methanol extract and scutellarin had higher cytotoxic effects against MCF-7 (IC50=22.17 mu g/mL, and IC50=8.25 mu M, respectively), compared to other breast cancer cell lines (MDA-MB-231, SKBR-3). The extract had strong antioxidant properties and inhibited target enzymes, especially alpha-amylase (371.69 mg AKE/g extract). The results of molecular docking indicate that main compounds of extract show high-strength bonding to the c-Kit tyrosine among target molecules identified in breast cancer, compared to other target molecules (MMP-2, MMP-9, VEGFR2 kinase, Aurora-A kinase, HER2). The tyrosinase kinase (1T46)-Scutellarin complex showed considerable stability in 150 ns simulation as per MD findings, and it was coherent with optimal docking findings. Docking findings and HOMO-LUMO analysis results corresponds with in vitro experiments. Medicinal properties of phytochemicals, which was determined to be suitable for oral use along with ADMET, were found to be within normal limits except for their polarity properties. In conclusion, in vitro and in silico studies indicated that the relevant plant yields promising results regarding its potential to develop novel and effective medicational products.Communicated by Ramaswamy H. Sarma

Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Karacasu Kampüsü ve Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Kampüsünden toplanan Senecio x helwingii, Türkiye florası için yeni bir melez kaydıdır. Melezin Türkiye’de var olduğunu gösteren, toplanmış örneğe dayanan herhangi bir yayına rastlanmamıştır. Senecio vernalis dilsi çiçekleri 5–10 mm boyundadır. S. vulgaris ise diskoit kapituluma sahiptir ve dilsi çiçekleri yoktur. S. x helwingii ata türler olan S. vernalis ve S. vulgaris ile birçok karakter bakımından benzerdir. Ancak dilsi çiçeklerinin 1–3 mm boyunda olması nedeniyle her iki türden de ayrılır. Ayrıca melezin akenleri kısırdır. Burada melezin incelenen örneklere dayalı betimlemesi, genel ve Türkiye dağılışı, taksonomisi ve bazı ekolojik tercihleri verilmiştir.

Some interesting Lathyrus (Fabaceae) specimens were collected from Büyükorhan District in Bursa Province, N.W. Türkiye. The specimens, at first glance, resembled the Lathyrus pallescens (sect. Platystylis) species as a habit, which grows in N. Balkans, Hungary, Romania, C. & S. Russia, Crimea, Transcaucasica and N.E. Türkiye. However, as a result of detailed examination, it was determined that there were some differences. Based on these differences, the specimens were presented to the scientific world as a new species and were named Lathyrus turcicus. The fact that the stipules are shorter than petiole (not longer than petiole); the calyces are glabrous (not hairy); the calyx teeth subequal (not unequal); the standards and wings are almost equal and 13.2–15.3 mm long (not 20–24 mm); the keels 11–13 mm long (not 16–18 mm) and the legumes 7–9 mm wide (not 3–5 mm) are the most obvious attributes that separate Lathyrus turcicus from L. pallescens, that is a close species. Here, a description of the new species, supporting images, chorology, and general ecological preferences were given.

Bu çalışmada Aralık (Iğdır, Türkiye) karasal hareketli kumul vejetasyonunun üst sintaksonomik birimlerinin analizi yapılmıştır. Bu kapsamda, Braun-Blanquet floristik metoduna uygun olarak kaydedilmiş olan 47 relevé yeniden değerlendirilmiştir. Sinoptik tabloda relevélere kaydedilen taksonların geçerli ve güncel isimleri kullanılmıştır. Değerlendirme sonucu, Aralık ilçesinde karasal hareketli kumul vejetasyonundan tanımlanan Euphorbio armenae-Oligochaetion divaricatae alyansı, Stipagrostietalia pennatae ordosu ve Stipagrostietea pennatae sınıfına bağlanmıştır. Ayrıca, Calligonum polygonoides taksonunun Ephedra distachya olarak hatalı teşhis edilmesi sonucu önceden Achilleo tenuifoliae-Ephedretum distachyae olarak adlandırılan birlik, ICPN Madde 43 gereğince Achilleo tenuifoliae-Calligonetum polygonoidis şeklinde yeniden adlandırılmıştır. Bu sintaksonomik çalışma ile İran-Turan fitocoğrafik bölgesinin orta kısmındaki (Orta İran) karasal hareketli kumulları karakterize eden Stipagrostietalia pennatae ordosu ve Stipagrostietea pennatae sınıfının Türkiye’nin doğu kesimini de kapsadığı belirlenmiştir. Iğdır Ovası, sahip olduğu özel şartlar nedeniyle (kuraklık, sıcaklık, rüzgâr, volkanik kül ve tüf) bu ordo ve sınıfın dağılışı için uygun bir mikrohabitat oluşturmaktadır.

Bu araştırmada, ortaokul öğrencilerinin fen bilimleri dersine yönelik kaygı düzeylerini tespit etmek amacıyla kullanılabilecek geçerliği ve güvenilirliği sağlanmış bir ölçeğin geliştirilmesi amaçlanmıştır. Araştırma 2020-2021 eğitim-öğretim yılında Osmaniye ili Düziçi ilçesinde tesadüfi örneklem yöntemi ile seçilen 5, 6, 7 ve 8. sınıfta öğrenim gören 796 öğrenci ile yürütülmüştür. Araştırmanın ilk aşamasında 41 maddeden oluşan taslak ölçek hazırlanmış ardından alanında uzman yedi kişinin görüşüne başvurulmuştur. Uzmanlardan gelen dönüt ve düzeltmeler doğrultusunda altı madde ölçekten çıkarılmış, 12 madde ise düzeltilerek taslak ölçeğe dâhil edilmiştir. Son şekli verilen 35 maddelik taslak ölçeğin yapı geçerliğini belirlemek amacıyla açımlayıcı faktör analizi yapılmış, analiz sonucunda üç faktörlü 20 maddeden oluşan ölçek elde edilmiştir. İkinci aşamada doğrulayıcı faktör analizi yapılmış ve uyum indeksleri incelenmiştir. Elde edilen veriler uyum indekslerinin uygun olduğunu göstermektedir. Ölçeğe ait güvenirlik, Cronbach Alpha güvenilirlik katsayısı ve test-tekrar test tekniği ile analiz edilmiş ve ölçeğin güvenilir olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak ortaokul öğrencilerine yönelik geçerliği ve güvenirliği sağlanmış fen bilimleri dersine yönelik kaygı ölçeği geliştirilmiştir.

Some interesting Sporobolus (Poaceae) specimens were collected from Eskil, Aksaray, that have narrow inflorescence, long lower glume and caryopsis. In the careful examination made, the specimens resemble Sporobolus schoenoides and S. borszczowii belonging to the section Crypsis (subsect. Crypsis), but it was determined that it is different from them due to especially some generative characters. These specimens after compared with the closest taxa, it was decided that, it is a new species for science world and was named Sporobolus turcicus. Specimens of the new species grows at altitudes between about 910-920 meters in the dried salt marsh. The size and shape of some organs such as leaf blades (0.6-1.2 mm broad, puberulent to long-pilose inner surface, glabrous outer surface), lower glume (3.2-4.1 mm long), lemma (awn 0.6-0.8 mm long) and caryopsis (ellipsoid, 1.5-2.1 mm long), allow to recognize Sporobolus turcicus from its closest taxa. Here, the description of the new species, comparison with the similar taxa, informative photographs, and some ecological preferences have been given.

Cephalaria saldaensis, collected from Eşeler Mountain around Salda Lake (Yeşilova-Burdur), one of Turkey’s important tourism regions, is described from South-West Anatolia as a new species. Diagnostic morphological and molecular characters from closely similar taxa are discussed. The geographical distribution of the new species and other related species is mapped. Taxonomic comments such as descriptive and diagnostic characters, distribution and ecology, conservation status for this new species are given in the current study. In this study, morphological characterization of three different Cephalaria spp. was also supported via molecular characterization based on PCR technology. Twenty-two ISSR primers were tested using a total of fifteen individuals belonging to three different Cephalaria spp. Five of these primers gave the most productive band profile. A total of 53 bands ranging from 250bp to 2000bp were obtained from the PCR products on agarose gel image, and the polymorphism calculated on the basis of the band profiles was 77.4%. The band profiles were also analyzed using the PopGen32 Software program. The constructed phylogenetic tree grouped the Cephalaria spp. individuals belonging to these three species into two main clusters and the phylogenetic analysis indicated that C. saldaensis was clearly different from the C. scoparia and C. dirmilensis.

Some interesting Bupleurum (Apiaceae) specimens with very branched stems, (1–)2-rayed inflorescences and ivory-white bracteoles were collected from Tepebaşı District (Eskişehir Province). The specimes, at first glance, resembled the Bupleurum pendikum (sect. Aristata) species, which is endemic in Türkiye, as a habit. However, as a result of detailed examination, it was determined that there were some differences. Based on these differences, the specimens were presented to the scientific world as a new variety and were named Bupleurum pendikum var. eskisehiricum. The fact that the inflorescences are (1–)2 rays (not (2–)34(–5)); the bracteoles are 2.6–3.7 mm broad, ovate-elliptic and with arista up to 0.5 mm long (not 1.2–2 mm broad, lanceolate and with arista 11.5 mm long); the petals 0.6–0.8 mm broad (not 0.4–0.5 mm broad); the filaments 0.7–0.8 mm long (not c. 0.5 mm long) and the mericarps 2.7–3.1 × 1.1–1.3 mm (not 2.2–2.4 × 0.9–1 mm) are the most obvious attributes that separate Bupleurum pendikum var. eskisehiricum from B. pendikum (var. pendikum), that is a close taxon. Here, a detailed description of the new variety, informative photographs, and some ecological preferences were given.