Increased internet access and usage are considered to be one of the most important determinants of behavioral addictions such as digital game addiction. Children and adolescents constitute a high-risk group in terms of digital game addiction. This situation highlights the importance of specifically addressing children and adolescents in preventive interventions. The purpose of this study is to determine the effect of digital games on attitude change. In this study, the relationship between digital game addiction and attitude change was examined using a structural equation model among 248 students attending a public university who play digital games. According to the results obtained from the analyses, it was found that the reasons individuals play digital games significantly and positively influence the three main dimensions of digital game addiction (“excessive focus and procrastination,” “deprivation and seeking,” and “emotional change and immersion”). These findings indicate that students’ motivations for playing digital games play a decisive role in both the formation process and the continuity of digital game addiction. Based on the study results, it is recommended that intervention programs developed for behavioral addictions such as digital game addiction be designed in a way that takes into account the internal and external motivational factors that drive individuals to play games.
The acceleration of digitalization and post-truth debates due to the pandemic process focuses on technology and its effects. As the order evolves from the known universe to the Metaverse, individuals are also in the middle of a centralization where one single instrument controls everything with technological proximity. Centralization forces everyone into a more accessible and efficient communication process by consolidating many possibilities into a single device, but it also makes the spread of information faster and more uncontrolled than ever, diminishing the importance of truth. This post-truth world creates individuals who create their reality, impacting the growth of individuals the most. Cyberbullying emerges at this point, endangering children and teenagers' development and mental health. From a media perspective, technological advancements do not guarantee correct information dissemination. As the spread rate and opportunities increase, so do false information and news. It triggers the spread of false information, fake news, and cyberbullying when the truth is irrelevant. Therefore, the need for verifying information arises. Fact-checking methods are directly related to digital literacy and media literacy problems. Understanding how to verify the information and protect against false, deceptive, and fake news is crucial. The study examines two information verification platforms. Research findings reveal that news is verified by various methods and techniques using numerous tools by platforms, primarily by photo or video content, resulting in the detection of information distortions such as false connection and fabricated-manipulated content. The study also found that various photo/video verification tools and anonymous websites were frequently used.
Küreselleşen dünya ile birlikte hayatımızdaki birçok şey değişime uğramıştır.Bu değişimleri günlük hayatımızda da yoğun bir şekilde yaşamaktayız.En sık kullandığımız iletişim aracımız telefon yerini elektronik postaya, severek okuduğumuz gazeteler yerlerini internet gazetelerine,
Introduction In order to better understand the barriers to influenza vaccination, we have designed a study to investigate pregnant women's knowledge, attitude, perceptions, and concerns towards the inactivated influenza vaccine. Materials and methods In this prospective study, carried out between July 1, 2019, and December 31, 2019, 252 pregnant women (≥12 weeks of gestational age), who had consented to be enrolled in the study, were asked to complete an interviewer-administered questionnaire during their stay in the hospital ward. Results The lack of information about influenza vaccines (59.4%) was in the first rank among the reasons for personal and parental vaccine rejection. Most (65.1%) pregnant women either did not believe in or had doubts about the efficiency of the influenza vaccine during gestation. Most of them (80.9%) either were not sure about or did not have much confidence in the prenatally inoculated vaccine's ability to protect their babies postnatally. Some (25.6%) participants attributed their vaccinal unwillingness to fear of adverse effects, and some (11.5%) deemed gestational influenza immunization unnecessary because of their tendency to underestimate the grave consequences of influenza contracted by infants within the first six months of life. The higher the education level, the higher was the knowledge of and the willingness to be immunized against influenza. Discussion It is known that about one-third of pregnant women in Turkey have never heard of the influenza vaccine. Unawareness of influenza vaccination in pregnancy is significantly related to vaccine uptake in Japan. Patient education on knowledge of influenza and influenza vaccination has a booster effect on vaccination rates. Had the influenza vaccine been routinely administered to pregnant women in Turkey, the lives of the majority of the women who died of influenza in the influenza A (H1N1) pandemic in 2009 would have been saved. Low-risk perception is quoted as one of the main reasons for influenza vaccine refusal during pregnancy, which was also the case in our study. Concordant with the current literature, the education level and household income were correlated with the level of influenza vaccination uptake. Pregnant women's fear of adverse effects of the influenza vaccine might extend to the fear of birth defects. Conclusion The acceptance of influenza vaccines by pregnant women is a consequence of complex interactions of various factors. Giving necessary information to pregnant women is one of the most important factors that can increase influenza vaccine uptake. For this reason, it should be ensured that the efficacy and safety data of the influenza vaccine are more widely included in vocational training activities of health personnel and in prenatal care textbooks and guidelines.
The advertising industry and generations are in continual interaction. From past to present, advertisements have been organized for ages. The perceptions and ads have changed in the axis of technological developments. By the time advertising throughout the traditional media, the messages flow accordingly one-way communication model. However, today's new media opportunities, such as social media, originate a model based on bidirectional communication and more interaction. The combination of the changing perception of people in daily life practice, consumption habits, and lifestyles with technology led to the formation of a reasonably new and diverse audience, defined as generation Z. Generation Z is a generation that grew up in a period when technological developments were more diversified than the previous two generations (X, Y) and consequently had a more technological aptitude. However, the X generation, who lived in the analog era, and the Y generation, who experienced both analog and digital periods, hitherto have been attempting to adapt to the new era, non-isolated from technological developments. Therefore, three generations have been analyzed in this context by conducting qualitative research, advertising and intergenerational perception have been comprehended in depth. Those generations demand adaption to this new-tech period. Obtaining findings were subjected to content analysis, and three themes have been achieved: Concerns of Current Circumstances, The Inconvenience of Ads, and Advertising and Public Relations: Digitalization of the Profession.
Teknoloji çağı olarak yaşadığımız günümüzde yaşamlarını sürdüren bireyler yine çağa ismini veren teknolojik ilerlemeler nedeniyle değişim ve dönüşüm geçirmelerine neden olmuştur. Ortaya çıkan yeni durumlara uyum sağlama zorunluluğu, insanların bireysel alışkanlıklarında da değişim ve döşüme uyum sağlamasını zorunlu kılmıştır. Teknolojinin insan yaşamında kendini en fazla hissettiren alanları ise dijitalleşme ve dijitalleşmeden temel alınarak ortaya çıkmış olan yeni medya ortamlarının sağladığı ağ temelli iletişim yapısı olduğu ifade edilebilir. Toplumların ve ulusların benliklerinin derinliğinde varlığı reddedilemeyen teknolojinin değişim ve dönüşümü, dijitalleşme ve yeni medya ortamlarını hem desteklemekte hem de çeşitlendirmesiyle birlikte kullanıcılara sanal dünyada, eğlenme ve boş vakit geçirme anlamında gerçeklikte ve pratikte yerini almaktadır. Bununla birlikte yeni medya ortamlarına egemen devletlerin, emperyalist hedefleri için kolaylık sağlayan bir araç görevini de ifa etmektedir. Bu çalışmada, toplumların çevresini, yaşam biçimlerini, kültürlerini değiştiren yeni medya ortamları küreselleşme bağlamında incelenmeye çalışılacaktır. Yeni medya ortamlarının ve dijitalleşmenin oluşum süreci ile birlikte bu kavramların meydana getirdikleri sosyal, kültürel ve ekonomik değişimlerin toplum üzerindeki etkilerine yönelik yeni bir bakış açısı kazanılabilmesi amaçlanmıştır.
İletişim teknolojilerinin gelişmesiyle dijitalleşen dünyada çevrimiçi etkileşimi sağlayan en önemli tüketim ürünlerinden olan dijital oyunlara, özellikle gençler ve çocuklar, boş zamanlarını geçirmek ve eğlenmek için çok fazla rağbet göstermektedir. Egemen ideoloji olan ataerkil kapitalizm, verilmek istenen hegemonik kodları dijital oyunlar aracılığıyla açık veya örtük mesajlarla hedef kitleye ulaştırmaktadır. Ataerkil kapitalist ideolojinin, hegemonik erkekliğin inşasında tıpkı geleneksel medya içeriklerini olduğu gibi dijital oyunları da kullandığı varsayımından yola çıkan bu çalışmada, Red Dead Redemption II adlı oyun incelenmiştir. Oyunun içeriğinin nitel betimsel analiz ile çözümlenmesi aracılığıyla hegemonik erkeklik ideolojisine ilişkin kodların irdelenmesi çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır. Analiz sonucunda oyunun, hegemonik erkeklik kodlarını barındıran ve etkileşime oldukça izin veren yapısıyla oyuncuların kendini kaptırma ve oyunla özdeşleşmesinde etkili olabilecek bir içerik olduğu ortaya konmuştur. Oyun içerisindeki söylemler ve göstergeler, toplumsal, kültürel ve tarihsel koşulların ürünüdür ve hegemonik erkekliğin yeniden üretildiği çok etkili bir toplumsal inşa aracı olarak değerlendirilebilir
Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk hem liderliğihem de devrimleriyle siyasal, toplumsal, kültürel, ekonomik ve sanatsal pek çokalanda çığır açan gelişmelerin öncüsü olmuştur. Yok olma noktasındaki büyükbir imparatorluğun mirası üzerine rasyonel aklın egemen olduğu, milli değerleribenimseyen, bilim, sanat, eğitim odaklı demokratik rejimin kurulmasına liderliketmiştir.
Dünya Sağlık Örgütü (WHO) tarafından, “Fiziksel güç veya iktidarın kasıtlı bir tehdit veya gerçeklik biçiminde bir başkasına uygulanması sonucunda maruz kalan kişide yaralanma, ölüm ve psikolojik zarara yol açması ya da açma olasılığı bulunması” (Polat, 2016: 15) olarak açıklanan “şiddet” kavramı, insanlık tarihi kadar eskidir. İnsanın içinde bulunduğu dünyayı anlama, anlamlandırma ve dış dünyayla etkileşim kurma çabalarından doğan yazıda, yazının şekillenmesiyle ortaya çıkan Geleneksel Medya’da, insanların iletişim ve bilgiyi şekillendirme ihtiyaçlarına cevap vermede yetersiz kalan Geleneksel Medya’nın yerini alan Yeni Medya’da da dönüşümler geçirerek varlığını korumuş ve sürdürmüştür. İnsanlara bireysel olarak kullanıcı olma, bilgiye müdahale etme, iletişim süreçlerine doğrudan etki etme, günlük gelişmelere anlık olarak tepki gösterme imkânı sağlayan Yeni Medya teknolojilerinde “şiddet” kavramı, görsel şiddet, duygusal şiddet, psikolojik şiddet, ifşa ve linç gibi kavramlara dönüşmüş durumdadır. Kullanıcılar sosyal medya platformlarında inşa ettikleri açık profillerle anlık iletişim ve etkileşim kolaylığına ulaşırken kendilerini de açık hedef haline getirmektedirler. Sosyal medya platformlarında şiddet çoğu zaman bilinçli ve planlı bir şekilde uygulanırken bilinçsiz kullanıcılar tarafından farkında olunmadan da uygulanabilmektedir. Bu nedenle bireylerin sosyal medya uygulamalarını kullanırken hangi eylem ve söylemlerini şiddet kavramı kapsamına girip girmediğini bilmeleri, şiddetten korunabilmeleri için oldukça önemlidir. Şiddet türleri ile ilgili farkındalık kazanmak, şiddetin yaygınlaşmasının, siber zorbalığın ve şiddetin normalleşmesinin önüne geçecektir. Bu çalışmanın amacı, kendilerine sanal yaşamlar kuran Sosyal Medya kullanıcılarından lise çağındaki öğrencilerin şiddet ve sosyal medya şiddeti algılarını belirlemek ve öğrencilerde farkındalık oluşturacak çözüm önerileri geliştirmektir. Bu amaçla araştırmada yöntem olarak internet yoluyla nitel veri toplama araçlarından olan e-posta yoluyla görüşme yöntemi kullanılmıştır. Ulaşılan veriler ortaöğretim öğrencilerinin şiddet algılarını belirlemek amacıyla analiz edilmiştir.
Health communication, which is as essential as health, needs to be re-examined in developing and changing circumstances. In the pandemic, the health sector was intensely affected, as in all areas. In this process, the need for communication technologies has increased. Some that are already being digitalized have gained momentum and have been subjected to digital transformation. Following this, we are in a period where health care professionals and patients are using these technologies intensively. With the pandemic, old habits have changed, and new ones that are important for digital skills have been replaced. Many digital things have been included in our lives, such as video conferences, events starting with “distance” Therefore, to understand the new communication opportunities in health, these developments in digitalization and health have required detailed analysis. With this study, in-depth information was tried to be obtained by conducting qualitative research about health care professionals and their use of communication technologies. As a result of the analysis, four themes related to technology usage reasons and the perception of health care employees were obtained. Accordingly, the use of communication technologies in health communication has increased. Health care professionals and their patients use phones and tablets to accomplish their communicative activities and benefit from various aspects.
Sosyal medya, günümüzün modern dünyasında popüler ve vazgeçilmez bir iletişim aracı haline gelmiştir. Çünkü her yaştan insana hitap edebilen içerikleriyle, tüm dünya insanının ilgisini çekebilmektedir. Bu çekiciliğe toplumun bütün bireyleri olduğu gibi çocuklar ve gençlerde dâhil olmaktadır. Sosyal medya kullanımının yaşının düştüğü günümüz teknoloji çağında çocuk ve gençlerin sosyal medya kullanımlarının olumlu/olumsuz etkileri bulunmaktadır. Bu etkilerden birisi de şiddet kavramıdır. Dijital ortamlarda kurulan sanal iletişim sosyal medya mecralarında şiddeti meşrulaştırmaktadır. Dolayısıyla sosyal medya ortamlarında şiddet kavramı, görsel şiddet, duygusal şiddet, psikolojik şiddet, ifşa ve linç gibi kavramlara dönüşmüş durumdadır. Şiddet kavramı, sosyal medya uygulamaları vasıtasıyla öncelikle çocuklar ve gençler olmak üzere toplumun her kesimine sunulmaktadır. Kullanıcılar sosyal medya platformlarında inşa ettikleri açık profillerle anlık iletişim ve etkileşim kolaylığına ulaşırken aynı zamanda kendilerini açık hedef haline getirmektedirler. Sosyal medya platformlarında şiddet çoğu zaman bilinçli ve planlı bir şekilde uygulanırken bilinçsiz kullanıcılar tarafından farkında olunmadan da uygulanabilmektedir. Bu nedenle bireylerin sosyal medya uygulamalarını kullanırken hangi eylem ve söylemlerini şiddet kavramı kapsamına girip girmediğini bilmeleri, şiddetten korunabilmeleri için oldukça önemlidir. Şiddet türleri ile ilgili farkındalık kazanmak, şiddetin yaygınlaşmasının, siber zorbalığın ve şiddetin normalleşmesinin önüne geçecektir. Bu çalışmanın amacı, bireysel sanal yaşamlar kuran Sosyal Medya kullanıcılarından lise çağındaki öğrencilerin şiddet ve sosyal medya şiddeti algılarını belirlemek ve öğrencilerde farkındalık oluşturacak çözüm önerileri geliştirmektir. Bu amaçla araştırmada yöntem olarak internet yoluyla nitel veri toplama araçlarından olan e-posta yoluyla görüşme yöntemi kullanılmıştır. Ulaşılan veriler ortaöğretim öğrencilerinin şiddet algılarını belirlemek amacıyla analiz edilerek, sunulmuştur.
This article aims to discuss the representation of football fan identity in the context of participatory culture through the example of the MKE Ankaragücü Twitter fan page. With 350 posts in total, “No Context Ankaragücü,” which has been operating since May 2019, offers a collection of content produced by MKE Ankaragücü fans. In this regard, “No Context Ankaragücü” can be considered a reliable source to investigate how the fans define their fandom identity and represent this identity through participatory culture practices. In the first part of the paper, the representation of fandom identity is negotiated within the framework of participatory culture discussions, including Fuchs’ social media critics and Jenkins’ confrontation of participatory culture challenges. In the second part of the paper, visual and textual content which has been shared between May 2019 and May 2020 on the “No Context Ankaragücü” Twitter page is examined with thematic analysis in terms of the identification and representation of MKE Ankaragücü fandom. The findings indicate that MKE Ankaragücü fans shape their fan identity in the following ways: (a) self-deprecation, (b) nationalism, (c) integration & localness, (d) spectatorship.
İçinde bulunduğumuz dijital dönemin en önemli araçlarından biri olan internet günümüzde iletişim, etkileşim, haber alma ve haber verme gibi birçok temel işlevi hızlı bir şekilde yerine getirmektedir. Radyo, televizyon, basılı gazete gibi geleneksel kitle iletişim araçlarının yerini internetin almasıyla sanal ortamda sosyal medya, internet haberciliği, youtube, sanal sinema gibi birçok yeni kitle iletişim platformun doğmasına olanak sağlamıştır. Günümüzde Covid-19 virüsünün küresel çapta bir sağlık sorunu olmasıyla ilan edilen “pandemi” olgusu ışığında insanların haber alma ihtiyacı artmış ve ulusal/yerel basında hem geleneksek hem de dijital kitle iletişim araçlarında birçok haber yer almaya başlamıştır. Bu çalışmada basılı gazetelerin yerini hızla alan yerel internet haber medyası üzerinden veri toplanmıştır. Haber verme sürecinde yerelde pandeminin nasıl algılandığını belirlemek ve haber tarzını tespit edebilmek için yerel düzeyde faaliyet gösteren internet haber sitelerinden Konya ili örneklem olarak seçilmiş ve internette yayın yapan 5 internet haber sitelerinde yer verilen pandemi ile ilgili haber başlıkları ve manşetleri analiz edilmiştir. Çalışmada, pandemi ile ilgili Türkiye’de pandeminin birinci yılı olan 01-31 Mart 2021 tarihine kadar yer alan haberler incelenmiştir.
Çalışma kapsamında 2019 yılının sonunda başlayan ve tüm dünyada sosyal yaşamı değiştiren pandemic sürecinin Z kuşağı özelinde haber okuma alışkanlıklarına etkisini anlamak amaçlanmıştır. Çalışmada Z kuşağı uluslararası çeşitli örneklere uygun olarak 1997-2012 arasında doğan bireyler olarak kabul edilmiştir. Odak grup çalışması olarak yürütülen araştırmada 7 genç birey yer almıştır. Pandemi şartları sebebiyle çevrimiçi gerçekleştirilen görüşmede, Z kuşağına mensup bireylerin sokağa çıkma kısıtlamalarının etkisinde sosyal medyada harcadıkları zamanın arttığı tespit edilmiştir. Eğitim ve sosyalleşmenin pandemic sebebiyle çevrimiçi ortamlarla sınırlı kalması internete olan eğilimi arttırmıştır. Bununla beraber kuşağın haber kaynaklarına erişimi ve haber okuma alışkanlıklarında ise sosyalleşme, eğitim ve zaman geçirme aktivitelerine nazaran ilgi artışı sınırlı kaldığı görülmüştür. Özellikle geleneksel medya araçlarına erişim ve kullanım oranı oldukça sınırlıdır. Çevrimiçi mecralarda ise haber okuma alışkanlıkları sınırlı olmakla beraber gençlerin politik oluşu incelenmesi gereken bir bulgudur. Çalışmada haber okuma alışkanlıklarının geleceği ve kuşağın muhtemel eylemleri öngörülmeye çalışılmıştır.
Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin sosyal ağ sitelerini kullanım nedenlerini belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubunu 2016-2017 eğitim öğretim yılı bahar döne-minde Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Erbaa Meslek Yüksekokulu ve Erbaa Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulunda farklı programlarda öğrenim gören 319 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma verileri Karal ve Kokoç (2010) tarafından geliştirilen Sosyal Ağ Siteleri Kullanım Amacı Ölçeği ile toplanmıştır. Katılımcıların sosyal ağ sitelerini en çok hangi amaçlar için kullandıkları; cinsiyet, öğrenim görülen sınıf, öğrenim görülen programın yer aldığı bilim dalı (Sosyal, Teknik ve Sağlık Bilimleri), sosyal ağ sitelerini kullanım yılı ve sosyal ağ sitelerinde günlük ortalama geçirilen zaman değişkenine göre farklılık gösterip göstermediği incelenmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular, katılımcıların öncelikli olarak sosyal ağ uygulamalarını sosyal etkileşim-iletişim kurmak amacıyla kullandıkları yönündedir. Ayrıca katılımcıların sosyal ağ siteleri kullanım amaçlarının cinsiyet, bölüm, kullanım yılı ve sosyal ağ sitelerinde günlük ortalama geçirilen zamana göre anlamlı bir farklılık gösterirken, sınıf değişkenine göre anlamlı bir farklılık göstermediği ortaya konmuştur.
Objectives: Our study aims to determine seroprevalence of hepatitis A virus (HAV) in our region and to determine the prevalence change over years and to evaluate the effects of various factors on prevalence. Materials and Methods: In our study, HAV diagnostic tests, which were studied by the ELISA method in the microbiology laboratory of our hospital for 10 years, were evaluated retrospectively from the laboratory information system. In the diagnosis of acute hepatitis, and anti-HAV immunoglobulin M (IgM) antibody was investigated in the blood, and anti-HAV IgG antibody was investigated for immunity to hepatitis A. Results: Seropositivity of anti-HAV IgG was found to be 75.3%, In comparison, while anti-HAV IgM positivity was found to be 2.7%. While anti-HAV IgG and anti-HAV IgM positivity were found to be higher in individuals living outside the city center compared to individuals living in the city center, no significant difference was found between the genders. Conclusion: Virus transmission has decreased in our region in recent years, and the encounter with the disease has shifted to advanced ages. This change increases the number of individuals susceptible to symptomatic infection. Therefore, hygiene and sanitation conditions should be monitored carefully, infrastructure should work adequately, and vaccination policies should be implemented when necessary.