BACKGROUND:Intimate partner violence (IPV) against women causes inadequate and unbalanced nutrition in children aged 0-5 years and adversely affects their growth.AIM:To examine the impact of intimate partner violence on a child's growth regarding the medical diagnosis in paediatric patients under 5 years of age, growth of the child, and the mother's exposure to intimate partner violence.METHODS:This descriptive cross-sectional study included 166 children admitted to a paediatric emergency department, and their mothers.RESULTS:Women exposed to emotional violence and controlling behaviour during pregnancy had children prone to being overweight and obese. A mothers lifetime exposure to physical violence had an adverse effect on their children's wasting and moderate wasting. In contrast, mothers' exposure to emotional violence had a direct impact on a child's wasting and moderate wasting.CONCLUSION:The lifetime effect of domestic violence may begin at birth. This vulnerability leads to negative outcomes in both children and women regarding biopsychosocial development.IMPLICATIONS FOR NURSING MANAGEMENT:Nurses and midwives in primary health care services and one-on-one care should be trained to evaluate prospective mothers and children aged 0-5 regarding violence and its effects on the child's growth.

Amaç: Baba-bebek arasındaki bağlanma durumunu ve etkileyen faktörleri belirlemektir. Gereç ve Yöntemler: İstanbul Üniversitesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları ABD Sağlam Çocuk Polikliniğine Mart ve Haziran 2012 tarihleri arasında başvuran 6 aylık bebeği olan 95 babadan elde edilmiştir. Veri toplamada Anket formu ve Güleç tarafından Türkçeye uyarlanan Baba-Bebek Bağlanma Ölçeği (B-BBÖ) kullanılmıştır. Verilerin tanımlayıcı istatistikleri; ortalama, standart sapma, sayı ve yüzdelik değerleri ile verildi. Veriler, t-testi, ANOVA, Pearson korelasyon, Bonferroni testi ile değerlendirilmiştir. Araştırmaya başlanmadan önce etik kurul ve kurum izni alınmıştır. Bulgular: Araştırmaya alınan babaların; yaş ortalamasının 32,78±4,17 yıl olduğu bulunmuştur. Babaların; %66,3 (n=63)'nün üniversite mezunu olduğu, %46,3 (n=44)'nün özel sektörde çalıştığı ve %44,2 (n=42)'sinin 2 çocuğu olduğu bilinmektedir. Babaların B-BBÖ'den aldıkları ortalama puan 75,74 olarak belirlenmiştir. Eğitim düzeyi yüksek olan (%66,3), kamuda çalışan (%41,1) ve maddi durumu iyi olan (%50,5) babaların BBBÖ'den aldıkları puanın anlamlı düzeyde yüksek olduğu görülmektedir (p<0,05). Çocuk sayısı arttıkça, B-BBÖ'den alınan puan ortalamalarının düştüğü, kendi çocukluğunu iyi geçiren, çocuğunun fiziksel ihtiyaçlarına yardım eden, çocuğuyla 5 saat ve üzeri zaman geçiren ve bundan keyif alan babaların ölçekten aldıkları puan ortalamalarının da anlamlı düzeyde yüksek olduğu bulunmuştur (p<0,05). Sonuç: Babaların B-BBÖ'den aldıkları puanın, ortalamanın üzerinde olduğu görüldü. Çocuğun sağlıklı şekilde büyüme ve gelişmesinde, sadece anne-bebek ilişkisi değil, baba-bebek arasındaki ilişkide gözlenmeli ve desteklenmelidir. Anne ve babaların, ebeveyn bebek ilişkisi ve sonuçları konusunda bilinçlendirilmesi, bu konuda oluşacak sorunları önlemeye katkı sağlayacaktır.