Peninsula Library System

This paper analyzes the evolution of the idea of library in the context of philosophical discourse on modernity. Using a genealogical method, the author traces how library fits into the process of “narrativization” (or “fictionalization”) of reality, its transformation into a “novel”, a “fable” or a “world picture”. Modernity, with its dialectical contradiction, shapes library, and free access to books becomes a tool for the formation of the self-reflective self, a catalyst for its emancipation, but also for its adaptation. In the face of this aporia, philosophical discourse on books and library – from Erasmus to Foucault – can only operate in the language of intuition and metaphors, such as pharmacy, laboratory or the workshop of imagination. The romantic vision of library introduces the figure of the collector succumbing to the magic of chaos, relying on chance, loving books for their own sake. Walter Benjamin said in 1931 that “night falls” over such a collector. Today, in the digital age, are we still mourning his loss? Or have we already forgotten him – neither he nor his library are needed for anything anymore?

Celem artykułu jest przedstawienie doraźnych i trwałych reakcji na obciążenie i stres oraz powiązanie ich przebiegu z dynamiką procesów rodzinnych w kontekście diagnozy zaburzenia neurorozwojowego u dziecka. Ukazano, że po postawieniu diagnozy zaburzenia rozwojowego zachodzi proces akceptowania utraty dotychczasowego obrazu dziecka i rodziny. Zaakcentowano, że cykliczne spotkania z zespołem pedagogicznym stwarzają szansę na towarzyszenie rodzicowi w jego procesie psychologicznym. Podkreślono, że dzięki temu możliwe staje się zarówno regu­larne uspójnianie perspektywy między rodzicem a zespołem wspomagającym, jak i głębsze ro­zumienie dynamiki procesów rodzinnych oraz udzielanie wsparcia nie tylko uczniowi, lecz także jego rodzinie. W tym kontekście przedstawiono również narzędzie ewaluacji edukacyjnej – skalę APERS (Autism Program Environment Rating Scale, APERS).

Celem artykułu jest porównanie i analiza krótkich form narracyjnych dotyczących pierwszej wojny czeczeńskiej (1994-1996). Za materiał źródłowy posłużyły eseje Piotra Wajla (Mapa ojczyzny) oraz cykl opowiadań Arkadija Babczenki (Dziesięć kawałków o wojnie). W badaniu uwzględniono kwestie gatunkowe (reportaż, esej, opowiadanie), techniki narracyjne i kontekst biograficzny. Dziennikarsko-eseistyczna narracja Wajla (1949-2009) oraz opowiadania Babczenki (ur. 1977) tworzą podwójny głos obserwatora i uczestnika wojny. Dzieła obu autorów są przykładami wiarygodnych świadectw literackich na temat wojny w Czeczenii.

This paper examines the two contemporary interpretation models of the philosophy of Xenophanes of Colophon formulated by Hermann Fränkel and Ernst Heitsch. It will be demonstrated that both models primarily relate to the two well-established ways of interpreting his gnoseology popular in the doxography of the 2nd and the 3rd C.E. and presented by Sextus Empiricus in a work titled Against the Logicians. The author considered them as two alternative ways of explaining Xenophanes’ skeptical philosophy, which, however, are based on the dif­ferent approaches to the concepts of knowledge and opinion. The discussed inter­pretation models offered by Hermann Fränkel and Ernst Heitsch highlight one way of understanding the gnoseology of the philosopher of Colophon over the other. Therefore, based on Sextus’ approach, further analyses are required to combine the two opposite interpretation models proposed by Hermann Fränkel and Ernst Heitsch, which will take into account the historical, cultural, and philosophical background of the work of Xenophanes.

Skuteczne wdrażanie edukacji włączającej wymaga kompleksowych działań, które koncentrują się na kształtowaniu postaw sprzyjających budowaniu proinkluzyjnej społeczności. Głównym celem niniejszej analizy jest określenie kompetencji, które powinien posiadać nauczyciel, aby efektywnie funkcjonować w środowisku edukacji włączającej i zapewniać wszystkim uczniom równy dostęp do edukacji. Proces inkluzji powinien rozpoczynać się już od wczesnych lat przedszkolnych, aby dzieci od najmłodszych lat uczyły się akceptacji, empatii oraz współpracy w różnorodnym środowisku. Kluczową rolę odgrywa także odpowiednie przygotowanie nauczycieli, którzy muszą posiadać zarówno wiedzę teoretyczną, jak i praktyczne umiejętności niezbędne do pracy z uczniami o zróżnicowanych potrzebach edukacyjnych. W Polsce proces kształtowania edukacji inkluzyjnej rozpoczął się w 2006 roku, kiedy nasze państwo dołączyło do Europejskiej Agencji Rozwoju Edukacji Uczniów ze Specjalnymi Potrzebami. Wdrażane rozwiązania pozwalają na wielopoziomowe wsparcie uczniów ze specyficznymi trudnościami, uczniów nieposługujących się językiem wiodącym czy też dzieci z różnym zapleczem kulturowym oraz społecznym.