Bu araştırma, Ordu ilinde Bazalt ve Diyorit Porfir kayası üzerinde oluşan toprakların jeokimyasal özelliklerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Bu çalışma için 3 adet toprak profili açılmış bu profillerden horizon esasına göre 12 adet toprak örneği alınmış ve bu profillerin oluşumunda etkili olan 4 kaya örneği alınmıştır. Alınan toprak ve kaya örneklerinde Mineralojik, petrografik ve jeokimyasal analizler yapılmıştır. Alınan kaya örneklerinin X-Ray Fluorance analizleri yapılmış ve ince kesitleri hazırlanarak polarizan mikroskop altında modal mineralojik bileşimleri belirlenmiştir. Toprak ve kaya örneklerine ait, ana element oksit ve iz element analiz sonuçları oranlanmış, bunlar arasındaki değişimler belirlenmiştir. Mineralojik, petrografik ve jeokimyasal analiz sonuçları, ana kayaların toprakların bileşimi üzerine etkilerinin ne derecede olduğunu ortaya koymuş, toprakların oluşurken ne kadar değişime uğradığını göstermiştir. Bu çalışmada toprak/kaya oranları ve ayrışma indekslerine göre çizilen grafikler; kayaların yağışın az olduğu yerlerde, üzerinde oluşan toprakların büyük çoğunluğunu temsil ettiğini, yağışın arttığı yerlerde ise ana kayanın üzerinde oluşan toprağı çok iyi temsil etmediğini, özellikle bazik katyonların yıkanarak profilden uzaklaştığını göstermiştir.
This study investigated the relationships between soil characteristics and hazelnut kernel quality under different production systems. The research was conducted in 2021 and 2022 in Ordu, Türkiye, in six orchards representing good agricultural practices (GAP) and conventional agricultural practices (CAP). Soil samples were analyzed for pH, saturation, total salinity, lime, organic matter, phosphorus (P), and potassium (K). Kernel samples were evaluated for moisture, ash, water activity, oil content, free fatty acid, peroxide value, oxidative stability (Rancimat), fatty acid composition, and α-tocopherol content. Multivariate correlation analysis and principal component analysis (PCA) were used to assess the relationships between soil properties and kernel physicochemical characteristics. The results showed that soil–kernel interactions differed markedly between the two production systems. In CAP orchards, kernel quality parameters were largely associated with stress-related soil factors, particularly soil salinity and saturation, which exhibited strong correlations with fatty acid composition, peroxide value, water activity, and oxidative stability. In contrast, in GAP orchards kernel quality was more strongly related to soil reaction (pH), lime content, and nutrient availability, especially P and K. Soil organic matter showed significant correlations with several kernel quality traits in both systems, highlighting its fundamental role in quality formation. Overall, CAP systems exhibited a stress-driven quality pattern, whereas GAP systems reflected a more balanced soil–nutrition relationship influencing hazelnut kernel quality.
The trial was conducted during 2022 growing season in trial area of “Selcuk University, Agriculture Faculty, Crop Science Department, Konya, Türkiye” according to “Split-Split Plots Design in Randomized Blocks” with three replications. Irrigation (60% and 100% of the evaporation from Class A Evaporation Pan), genotypes (DKC 5741 and dent maize population with red grains) and calcium silicate (Ca2O4Si) treatments (control, 25, 50 and 100 mg kg-1 Ca2O4Si) were the factors of the trial. DKC 5741 was ahead of RM (red maize) in proline, and grain yield properties (n = 24). The highest plant height, leaf number, leaf area, stomatal conductance and the lowest MDA (malondialdehyde) results were observed in 100 mg kg-1 Ca2O4Si (n = 12). 50 mg kg-1 Ca2O4Si treatment was more effective than others in chlorophyll content and grain yield properties (n =12). The lowest proline and MDA values were obtained from control in both irrigation conditions. The highest grain yield (999.63 kg da-1) was observed in 50 mg kg-1 Ca2O4Si and it was 24.93% higher than the control (n =12). The grain yield obtained from full irrigation of DKC 5741 was also the highest value of the group (n = 12). The results of the trial showed that DKC 5741 can be recommend to the farmers both in deficit and full irrigation conditions and Ca2O4Si treatments may be alternative approaches to increase grain yield.
Cyanide is a highly toxic compound that is widely used in various industrial sectors, including gold and silver mining, plastic manufacturing, and the production of certain pesticides. Present in both organic and inorganic forms, cyanide can contribute to environmental pollution, leading to contamination of soil and water and causing damage to ecosystems. Furthermore, it poses significant threats to living organisms by impairing the oxygen-carrying capacity of biological systems. Therefore, investigating the environmental and biological effects of cyanide is of critical importance, particularly from the perspectives of entomology and toxicology.This study aims to examine the effects of cyanide on the common housefly (Musca domestica), a species recognized globally as a pest to both animals and humans, yet one that also has various applications in biotechnology. The research evaluates the impact of three different cyanide concentrations on selected life history traits and biochemical parameters of M. domestica.In the experiment, 40 newly emerged M. domestica larvae were transferred into polyethylene containers containing diets supplemented with varying concentrations of cyanide. The containers were maintained under controlled laboratory conditions (25.6 ± 0.8°C, 62% relative humidity, and a 12:12 L:D photoperiod). One-way ANOVA was used to compare the life history and biochemical parameters. The results revealed that increasing cyanide concentrations significantly reduced larval length and weight. Moreover, both pupal and adult numbers declined, and a significant reduction in pupal weight was observed. Diets containing the highest cyanide concentration shortened larval development time while prolonging pupal development compared to the control group. Lastly, cyanide exposure was found to increase the carbohydrate content while decreasing lipid levels in the larvae.
This study aimed to determine the hay yield and quality of mixtures (100:0%, 75:25%, 50:50%, 25:75%, and 0:100%) of forage turnip (Brassica rapa L. “FT”) and triticale (xTriticosecale wittmack, “T”) under the ecological conditions of Bilecik. The study was conducted over two years (2023–2024 and 2024–2025) at the Agricultural Research and Application field of Bilecik Şeyh Edebali University, and it using a Randomized Complete Block Design with three replications. Sole forage turnip and mixtures were harvested at the flowering stage, based on forage turnip, while the triticale was harvested at the milk stage. Botanical composition, hay and protein yield, acid detergent fiber, neutral detergent fiber, potassium (K), phosphorus (P), calcium (Ca), and magnesium (Mg) contents were determined. According to the two-year results of the study, the highest hay and crude protein yields were obtained from the mixtures of 75FT+25T% (1338.78–210.52 kg da-1), 50FT+50T% (1415.18–206.49 kg da-1), and 25FT+75T% (1362.77–188.37 kg da-1). The K, P, Ca, and Mg contents of the mixtures ranged between 2.37-2.01%, 0.47-0.22%, 1.25-0.22%, and 0.25-0.12%, respectively. As a result of the study, it was concluded thatall mixtures of forage turnip and triticale are suitable for cultivation under the ecological conditions of Bilecik in terms of both hay yield and quality.
Environmental factors and geographical features are of great importance in the disease incidence and severity of black point. Geographic Information System (GIS), Expert System and Artificial Neural Network are among the techniques recently used to guide producers in preventing wheat diseases and harmful insects. In this study, it was aimed to determine the effect of precipitation and topographic features such as aspect, slope, digital elevation model (DEM), lithology classes and soil groups on the black point incidence formation in wheat production areas in Yerköy (Yozgat) and Çiçekdağı (Kırşehir) districts with the help of GIS. It was defined that there were statistically significant differences between aspect, soil groups, lithology, precipitation and black point. In contrast, no significant difference was found in DEM and slope degree. A statistically significant difference was found between lithosol type soils and black point among soil groups, and an increase in the incidence of infection occurred in these types of soils. In terms of precipitation amount, 201-300 mm and 301-400 mm precipitation ranges had a statistically significant difference from the 401-500 mm precipitation range. Regarding the black point incidence, it was found that the north, east, and west directions from the major directions differed statistically significantly from the south directions. More attention should be paid to cultivation techniques against black point in wheat cultivation, especially in areas with such geographical features.
Bağcılık, tarımsal faaliyetler içerisinde en fazla girdi kullanımının gerçekleştiği üretim şekillerinden biri olarak toprak ve çevre üzerinde önemli etkilere sahiptir. Bu etkiler arasında ilaç, gübre, su gibi girdilerin kullanımı önemli paya sahip olmakla birlikte tarımsal sulamada tüketilen elektrik enerjisi ve tarım makinaları kullanımından kaynaklı yakıt tüketimi gibi yoğun enerji kullanımının da çevresel etkileri bulunmaktadır. Bağda sıra arası ve üzerinde yapılan toprak işleme faaliyetlerinde toprağa uygulanan çok fazla işlem nedeniyle toprak kayıpları ve sera gazı emisyonları artmaktadır. Üretim periyodu içerisinde ürünün korunması ve yabancı otların kontrolü için kullanılan kimyasalların hem üretiminin hem de kullanımının çevre üzerinde olumsuz etkilere sahip olduğu bilinmektedir. Bu nedenle bağcılık faaliyetlerinde sürdürülebilir ve çevreye duyarlı üretimin gerçekleştirilmesi üründe verim-kalite değerlerinin korunarak girdi ve enerji tüketiminin en düşük seviyede tutulmasıyla mümkün olabilmektedir. Bu çalışma kapsamında Manisa ilinde kurutmalık üzüm üretiminin gerçekleştirildiği bir bağda toprağa en az müdahale ve mekanik yöntemle yabancı ot kontrolün sağlanarak üretim periyodu içerisinde temel girdi ve enerji kullanım düzeyleri belirlenmiş, bunların sera gazı emisyonlarına etkileri temel matematik model ve çevrim faktörleri kullanılarak ortaya konulmuş ve üretici şartlarındaki uygulamalarla kıyaslanarak değerlendirilmiştir. Yapılan ölçüm ve hesaplamalar sonucunda bağda CO2 emisyonları üzerine en büyük etkininin yakıt tüketiminden kaynaklı olduğu ve bunu sulama, ilaçlama ve gübreleme uygulamalarının izlediği saptanmıştır. Üretim sezonu boyunca toplam emisyon değerinin 1 dekar alan başına kontrollü şartlar altında 62.2 kg CO2e olarak gerçekleştiği ve bu değerin üretici şartlarında ortaya çıkan emiayon miktarına kıyasla %45.9 oranında daha az olduğu hesaplanmıştır.
Onion (Allium cepa L.) represents a crop of considerable significance in terms of both domestic consumption and international trade, while its production is continuously challenged by a range of biotic and abiotic stress factors, most notably during postharvest storage. Among the diseases affecting onion, basal rot incited by Fusarium proliferatum is frequently observed and is responsible for substantial yield and quality losses. Current disease management practices involve integrated approaches, including the cultivation of resistant varieties, implementation of crop rotation schemes, soil solarization, sanitation measures, and the application of chemical and biological control strategies. Nevertheless, the progressive limitations imposed on chemical fungicides, together with increasing environmental and health-related concerns, have strengthened the emphasis on biological control alternatives. In this context, the present study was designed to assess the antagonistic capacity of different bacterial isolates against F. proliferatum. Accordingly, twenty-two bacterial isolates were evaluated under controlled in vitro conditions using the dual culture assay. The obtained results demonstrated that the inhibition of mycelial growth varied between 18.85% and 66.67% among the tested isolates. Notably, isolates PM-18, TV-17C, and A-16 exhibited pronounced antagonistic effects against the pathogen. The findings of this study indicate that these bacterial isolates may serve as promising candidates for environmentally compatible and sustainable biological control strategies targeting onion basal rot.
Araştırma, 2016 yılında Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi’ne ait Menemen Araştırma ve Uygulama Çiftliği’nde, Pioneer Firması’na ait tanelik P 1429 mısır çeşidinde kaidrin içeren bir biyostimülantın topraktan uygulanması ile yapraktan uygulanan farklı dozlarda potasyum sülfat (K₂SO₄) gübresinin verim, gelişim ve yaprak besin elementleri üzerine etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. İki dönemli uygulamalardan oluşan deneme, dört tekerrürlü ve iki faktörlü tesadüf blokları deneme desenine göre planlanmış; elde edilen veriler varyans analizi (ANOVA) ve Duncan çoklu karşılaştırma testi ile değerlendirilmiştir. Bulgular, uygulamaların verimi kontrol parsellerine göre %10–16 oranında artırdığını; bin tane ağırlığının ise %4–7 düzeyinde yükseldiğini göstermiştir. Yaprak besin elementleri açısından özellikle altı yapraklı dönemde yapılan uygulamalarda N’da %5, P’da %15–20, K’da %10–15 ve Ca’da %8–12 civarında artışlar kaydedilmiş; biyostimülant uygulamalarının verim, bin tane ağırlığı, bitki boyu ile yaprak P, K, Ca ve Mg konsantrasyonlarında istatistiksel açıdan önemli artışlar sağladığı belirlenmiştir. Uygulama zamanları açısından değerlendirildiğinde, üç yapraklı dönemde yapılan uygulamaların bitki boyunu; altı yapraklı dönemde yapılan uygulamaların ise verim ile yaprak P, K ve Ca içeriklerini istatistiksel olarak anlamlı düzeyde etkilediği görülmüştür. Bulgular genel olarak değerlendirildiğinde, çalışmada kullanılan mısır çeşidinin verim ve beslenme durumunun iyileştirilmesi amacıyla altı yapraklı dönemde %3’lük K₂SO₄ uygulaması ya da üretim sırasında her iki dönemde de biyostimülant uygulanması önerilmektedir.
Bu çalışma ile yerli bir traktör firması tarafından geliştirilen powershift mekanizmasına sahip traktörün tarla testleri yapılarak sistemin performansının ortaya koyulması amaçlanmıştır.Denemelerde kullanılan traktör 140 BG’ne sahiptir. Denemeler çizel, dipkazan, diskaro, pulluk, rotovatör ve pülverizatör ile yapılarak; tork metre, manyetik sensör, load pin, basınç sensörleri, yakıt sayacı kullanılarak kuyruk mili torku, patinaj, çeki kuvveti, yakıt sarfiyatı ölçüm düzenekleri oluşturulmuştur. Testlerden önce bu ölçüm düzeneklerinin kalibrasyonları yapılmıştır. Ölçüm sonuçlarının ortalaması, maksimum ve minimum değerler, varyasyon katsayısı, standart sapma ve tek yönlü varyans analizi gibi parametreler ile sonuçlar istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Çalışmalar traktörün 1000 rpm devrinde ve M3 viteste gerçekleştirilmiştir Çalışma kumlu-tın bünyeli, %19.2 nem içeriğine sahip ve 2.54 mPa penetrasyon direncine sahip, yüzeyi buğday anızı ile örtülü olan arazi üzerinde yapılmıştır. Çizel, dipkazan, diskaro, pulluk ile yapılan çalışmalarda ortalama çeki kuvveti değerleri sırasıyla 5.75 kN, 5.41 kN, 5.71 kN, 5.32 kN; çeki gücü değerleri 9.61 kW, 9.03 kW, 9.54 kW, 8.88 kW; yakıt tüketim değerleri 2.37 l/da, 1.97 l/da, 2.24 l/da, 2.19 l/da’dır. Rotovatör ve pülverizatör ile yapılan çalışmalarda ortalama kuyruk mili devri sırasıyla 407.52 min-1, 417.7 min-1 ; kuyruk mili torku 1.38 kNm, 0.85 kN; yakıt tüketimi 1.5 l/da, 0.24 l/da’dır. Çalışmalar sırasında sistemin basıncı 19-20 kg/cm2 ölçülmüş olup sistem sıcaklığı ise 70 ℃’yi geçmemiştir. Yapılan çalışmalarda sabit motor devri ve vites kullanılmıştır. Yapılan testlerde her ekipmana göre farklı güç ihtiyaçlarının ortaya çıktığı ve mevcut hız aralıkları kullanılarak bu güç ihtiyaçlarının karşılanabildiği görülmüştür. Farklı viteslerde, zorlu arazi koşullarında (engebeli vb.) ve farklı toprak şartlarında bu çalışmaların yapılması, farklı güç ihtiyaçları ve farklı vites aralıklarına olan gereksinimini ortaya çıkarabilmesi açısından son derece önemlidir. Bu çalışma ile yerli bir traktör firması tarafından geliştirilen powershift mekanizmasına sahip traktörün tarla testleri yapılarak sistemin performansının ortaya koyulması amaçlanmıştır.
Bu çalışmada, TR51 İstatistik Bölge sınıflamasına giren Ankara İli’nin 10 yıllık (2015-2024) süreçteki buğday, patates ve şeker pancarı üretimlerindeki yakıt kullanımlı CO2 emisyonunun tespiti amaçlanmış ve 2025-2034 yıllarına yönelik projeksiyon tahminlemesi yapılmıştır. 2015-2024 yıllarındaki TR51 Bölgesindeki buğday, patates ve şeker pancarı üretimlerinin yakıt kullanımına yönelik toplam karbondioksit emisyon (TopCO2E) değerleri ortalamaları sırasıyla 66.725 ktCO2, 0.105 ktCO2 ve 4.233 ktCO2 olarak; özgül yakıt tüketimi (ÖzYAK) değerleri sırasıyla 19.533 g yakıt kgbuğday1, 1.109 g yakıt kg şeker pancarı-1, ve 1.734 g yakıt kgpatates-1 ve özgül karbondioksit emisyon (ÖzCO2E) değerleri ise sırasıyla 66.78 gCO2 kgbuğday-1, 3.793 gCO2 kg şeker pancarı-1 ve 5.927 gCO2 kgpatates-1 olarak belirlenmiştir. Yapılan hesaplamalarda, projeksiyon katsayılarına göre TR51 Bölgesinde 2025-2034 yıllarındaki buğday, patates ve şeker pancarı üretimlerinde TopCO2E değerlerinde bir artış eğiliminin olacağı öngörülmektedir.
Verticillium dahliae is one of the most important plant pathogens in cotton. This study was aimed to evaluate the effects of Trichoderma afroharzianum, and T. guizhouense treatments on Verticillium wilt in cotton plants under saline stress conditions. Results in Petri dishes showed that the three T. afroharzianum isolates (Tr125, Tr28 and Tr55) were determined to be tolerant to high salt concentration (250 mM). The spore suspension of T. afroharzianum (1×108 conidia ml-1 soil) was previously inoculated in mixture of sterile soil and sand. V. dahliae (1×106 conidia g-1 soil) was infected simultaneously with cotton seed sowing. Sodium chloride (NaCl) was applied to the pots by adding 100 mM through irrigation when the cotton seedlings growth two true leaves. The phenotypic development of the treated cotton plants was monitored over three months. Also, the disease incidence of V.dahliae with salinity in cotton seedling were investigated. Results of pot trials showed that T. afroharzianum Tr125 exhibited the highest disease prevention rate (79%) against V.dahliae as compared to the other isolates under salinity stress. There was an increase in plant fresh weight (15.61 g/plant), root weight (3.52 g/plant), root length (17.67 cm/plant) in treatments with Tr125 as compared to the control of containing NaCl. The highest plant length was determined in T. afroharzianum Tr28 (26.80 cm/plant). The results of the our study demonstrate that Trichoderma afroharzianum Tr125 have potential for the management of Verticillium wilt disease under saline soils when cultivating cotton. As a result, enhancing tolerance to Verticillium wilt under salt stress can be achieved by Trichoderma treatment added with cultural pratices can boost the controlling strategies that improvement the parameters of plant growth. Salt-induced changes in both hydraulic and chemical properties of cotton were effected on boll biomass may lead to a loses of sustained yield.
Verbascum L. cinsi Scrophulariaceae familyasının en büyük cinsi olup, Anadolu’da tedavi amaçlı çeşitli dozaj formlarında kullanılmış ve merak konusu olmuştur. Bu bitki grubu genellikle ılıman ve subtropik bölgelerde, güzel çiçeklere sahip oldukları için çoğu zaman bahçelerde ya da yol kenarında yabani ot şeklinde yaşamaktadırlar. Araştırmaya konu olan Verbascum yurtkuranianum Kaynakve ark., 2019 (Gök Sığırkuyruğu) bitkisi, Bursa İli, Gürsu İlçesi, Ericek Mahallesi’nde yayılış gösteren iki yıllık, ülkemizdeki üçüncü mor çiçekli olan lokal endemik bir türdür. Araştırma sonuçlarına göre ortalama toplam antioksidan kapasitesinin 2.11 µmol g-1 ve düşük olduğu tespit edilmiştir. Bitkinin ortalama uçucu yağ bileşeni sonuçlarına göre; en yüksek değerler phytol % 8.60, β-eudesmol % 3.67, heneicosane % 2.53, docosane % 2.40, caryophyllene oxide % 1.99, nerolidol % 1.25 ve ethyl linoleolate % 1.06 bileşenlerinden elde edilmiştir. Yürütülen araştırmada, lokal endemik Verbascum yurtkuranianum (Gök Sığırkuyruğu) bitkisinin ortalama uçucu yağ oranı değerleri ilk kez bu çalışma ile belirlenmiştir. Ülkemizin gen merkezi olması ve tüm dünyada uygarlık tarihi boyunca bu türün halk sağlığında yaygın şekilde kullanılmasına rağmen konuyla ilgili çalışmaların sayısı oldukça azdır. Bu doğrultuda yapılan çalışmanın ileriki yıllarda, endemik türlerle yapılacak olan başka çalışmalara da katkı sağlayacağı, Verbascum yurtkuranianum (Gök Sığırkuyruğu) bitkisinin yapısının daha iyi anlaşılması ve kaynak oluşturması açısında faydalı olacağı düşüncesindeyiz.
Yüksek sıcaklık stresi tahıllarda verimlilik ve kaliteyi olumsuz etkileyen yaygın bir problemdir. Bu araştırmada kaplıca, gernik, makarnalık buğday, ekmeklik buğday, arpa, çavdar, yulaf ve tritikale türlerine ait toplam 16 genotipin yüksek sıcaklıklara (20, 25, 30, 35, 40, 45 °C) çimlenme tepkileri laboratuvar koşullarında incelenmiştir. Çimlenme özellikleri bakımından türler ve genotipler arasında önemli farklar olduğu tespit edilmiştir. Yüksek sıcaklıklar çimlenme özelliklerini olumsuz etkilemiş, incelenen özellikler bakımından çeşit x sıcaklık interaksiyonları önemli olmuştur. Sıcaklık düzeylerinden 40 ve 45 °C’de hiçbir türde çimlenme olmamış, 35 °C’de ise yalnızca kaplıca ve yulaf türleri çimlenmemiştir. Bu nedenle kaplıca ve yulaf, serin iklim tahılları içerisinde çimlenme dönemindeki yüksek sıcaklıklara en duyarlı türler olarak belirlenmiştir. Genotiplerin 35 °C’deki çimlenme yüzdeleri %0.0 ile 98.3, çimlenme güç indeksleri ise 0.0 ile 754.3 arasında değişmiş, en yüksek değerleri ile dikkat çeken gernik ve tritikale genotipleri yüksek sıcaklığa en toleranslı olarak tanımlanmıştır. Toleranslı genotipler, ekim zamanında toprak sıcaklığının yüksek olduğu çevrelere önerilebilir, ilgili ıslah programlarında gen kaynağı olarak kullanılabilir.
Sustainability in hazelnut cultivation largely depends on reducing production costs. Priority should be given to high-yield cultivars, along with appropriate training and planting systems. Single-stem cultivation and determining optimal planting distances are crucial for effectively utilizing mechanization to reduce production costs. The research was conducted between 2022 and 2024 (the 3rd–5th leaf) years in a grower’s orchard in the Çarşamba district of Samsun province. The effect of different planting distances between the plants (1.5, 3.0, and 4.5 m) on the vegetative and generative growth of the 'Yomrali' cultivar was investigated. Plant height, plant diameter and crown volume values at the end of the 5th leaf year of ‘Yomrali’ cultivar at different planting distances between the plants were determined as 309 cm, 83.9 mm and 25.8 m3 at 1.5 m distance; 300 cm, 88.3 mm and 35.0 m3 at 3.0 m distance and 306 cm, 91.9 mm and 26.0 m3 at 4.5 m distance, respectively. No significant difference was found in terms of development among the plants at different planting distances. The cumulative number of nut clusters per decare was 54.353 at a distance of 1.5 m, 28.269 at a distance of 3.0 m, and 19.942 at a distance of 4.5 m in the 3rd to 5th leaf years of plants. The study concluded that, during the initial years of orchard establishment, dense planting (1.5 m) is more suitable for achieving high yields with the 'Yomrali' cultivar. In subsequent years, it is recommended to maintain the physiological balance between plant growth and yield through pruning and, if necessary, thinning of plants.
Bu çalışma Çanakkale ili Ezine ilçesi Güllüce Mahallesi’nde bulunan bağda, 2020-2021 ve 2021-2022 yıllarında yürütülmüştür. Merlot/41B aşı kombinasyonuna ait bitkiler kullanılmış ve altı fenolojik gelişme döneminde üç farklı seviyede salkım seyreltme gerçekleştirilmiştir. Bu fenolojik gelişme dönemleri; çiçeklenme öncesi, tane tutumu, iri koruk, ben düşme, yarı olgunluk ve olgunluk öncesi olup; seyreltme seviyeleri Kontrol (%0), %25 ve %50 oranlarındadır. Hasat döneminde alınan örnekler laboratuvar şartlarına getirilmiş ve tane eni-boyu, tane yaş-kuru ağırlığı, % kuru ağırlık, tane hacmi, tane kabuk alanı, tane kabuk alanı/tane eti hacmi oranı, tane özkütlesi ve çekirdek sayısı belirlenmiştir. Tane özellikleri bakımından dönemsel olarak farklılıklar görüldüğü, seyreltme düzeylerinin kontrol grubuna göre daha etkili olduğu saptanmıştır. Tane özellikleri açısından çiçeklenme öncesi ve tane tutumu dönemlerinin tane iriliği, tane eni, boyu ve yaş ağırlığını artırdığı görülmüştür. Şaraplık üzüm çeşitlerinde küçük taneler tercih edildiğinden; bu etkinin yarı olgunluk ve olgunluk öncesi dönemlerinden alındığı kaydedilmiştir. Uygun salkım seyreltme seviyesi %25 olmuştur. Ancak verim ve kalite özellikleri dikkate alınarak seyreltmenin zamanlaması ve seviyesine karar verilmesi gerektiği kabul edilmiştir.
The effects of ozone (O₃) treatment for disinfecting hatching eggs on hatching results were investigated in this study. A total 264 eggs were used which were from an Australorp chicken flock which was at 52 weeks of age. O₃ was given to eggs as gaseous and sprayed in water. Gaseous O₃ treatment significantly decreased the bacteria count on the eggshells (P
Ülkemizde ve Dünyada son yıllarda yaşanan teknolojik gelişmeler çerçevesinde sürekli artış gösteren bir enerji ihtiyacı söz konusu olmuştur. Bu ihtiyaç çerçevesinde mevcut tükenebilir enerji kaynakları (petrol, doğalgaz vs) yetersiz kalmakla beraber yüksek oranda çevreye zarar vermektedir. Süreç içerisinde yenilenebilir enerji kaynaklarının (biyogaz, güneş enerjisi vs.) önemi bir daha anlaşılmıştır. Yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanımı ile sürekli ve temiz bir enerji sağlamak mümkün olacaktır. Bu çalışma da, Konya-Cihanbeyli ilçesinin süt ve besi çiftliklerinden oluşan hayvansal atık ve tarımsal atık yoğunluğu gözlemlenmiş olup; T.C. Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı Enerji İşleri Genel Müdürlüğü Biyokütle Enerjisi Potansiyeli Atlası (BEPA) verileri, T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı Cihanbeyli İlçe Tarım Müdürlüğünün verileri ve kullanılan eşitlikler yardımıyla biyogaz ve biyogaz enerji potansiyeli belirlenmiştir. Büyükbaş hayvanlarda toplam 584935.3 ton, Küçükbaş hayvanlarda toplam 120942.8 ton Kanatlı hayvanlarda ise Toplam 2402.3 ton atık miktarı buna bağlı olarak biyogaz üretiminde kullanılabilir olan atık miktarları sırasıyla, 39483.1; 4716.8; 1094 ton olarak hesaplanmıştır. Toplam tarımsal atık miktarı ise 577038.60 ton olarak belirlenmiştir. Araştırmada yıllık biyogaz potansiyeli toplam 12.41 milyon. m³ /yıl ve enerji eş değeri toplam 343.76 milyon MJ/kg olarak hesaplanmıştır.
Bu çalışmada, diatom toprağı (DT) ile Metarhizium anisopliae (Ma) ve Trichoderma hamatum (Th) izolatlarının bireysel olarak ve kombinasyonlar halinde Callasobruchus maculatus (Coleoptera: Bruchidae) erginlerine karşı laboratuvar koşullarında etkinlikleri araştırılmıştır. Ma ve Th izolatlarının bireysel olarak üç konsantrasyonu (1 × 104, 1 × 106 ve 1 × 108 spor/mL) kullanılırken, kombinasyonlarda da DT’nin üç farklı dozu (200, 400 ve 800 mg/kg) ile her bir fungusa ait en yüksek doz (1 × 108 spor/mL) kullanılarak uygulamalar yapılmıştır. Denemeler 25°C, %70 nispi nem ve 16: 8 aydınlık-karanlık periyodunda yürütülmüştür. Bireysel uygulamalarda Ma ve Th’nin en yüksek dozu (1 × 108 spor/mL) için uygulamadan sonra 8. günde sırasıyla %87.5 ve %52.5 oranında ölüm meydana gelirken, DT’nin en yüksek dozunda (800 mg/kg) uygulamadan 7 gün sonra %100 ölüm ortaya çıkmıştır. Dahası zamanın ve dozun artışına bağlı olarak ölüm oranlarının arttığı gözlemlenmiştir. Kombinasyon denemelerinde ise en yüksek etkinlik 5. günün sonunda %100 ölüm oranı ile DT (800 mg/kg) + Ma (1 × 108 spor/mL) uygulamasında gözlemlenmesinin yanı sıra bireysel uygulamada düşük bir etkinlik gösteren Th en yüksek dozda (1 × 108) DT (800 mg/kg) ile kombinasyonu sonucunda 6. günde %100 ölüme sebep olmuştur. DT’nin entomopatojenlerle çalışmadaki düşük dozlarda bile önemli bir etkinlik gösterdiği belirlenmiştir. Sonuç olarak, azalan uygulama oranlarına rağmen zararlıya karşı umut verici potansiyele sahip bu etmenler, ikili kombinasyonlarda kabul edilebilir sonuçlar ortaya koymuştur. Bu çalışma DT'nin uygulama oranlarının azaltılmasına yardımcı olabilecek bu umut verici bir yaklaşımı ortaya koymakla birlikte uzun süreli depolama koşullarında C. maculatus'a karşı pratik olarak kullanılabilecek bir yöntem için daha fazla araştırma yapılmasını teşvik edebilir.
The aim of the study is to determine consumers’ willingness to pay (WTP) in view of the brand types and food retailers simulations from the product profiles based on the intrinsic and extrinsic attributes of Erzurum Stuffed-kadayif profiles with Protected Geographical Indication, and then to create the marketing strategies for each consumer segment. In order to reach to these goals, the main material composed of the primary data obtained from consumers consuming Erzurum Stuffed-kadayif in Erzurum Province. Based on the data, k-means cluster analysis was firstly used to segment heterogeneous consumer masses according to their consumption frequencies, and choice-based CA model was secondly applied to calculate the total utilities for each consumer segment and then to measure consumers’ WTP for Erzurum Stuffed-kadayif profile simulations. The results of the study highlighted that the light and heavy users’ WTPs with higher premium prices for the local brands and manufacturer outlets calculated as 48.0% and 28.2%, and 40.8% and 26.5% respectively, but the medium users’ WTPs with high premium prices for each product attribute found as 14.5%. Focused on such consumer-oriented attitudes, the market actors should position Erzurum Stuffed-kadayif with local retailer brands sold from the higher premium prices at the manufacturer stores for the light and heavy users, but it should be implemented the product differentiation strategies under the intrinsic and extrinsic food attributes for the medium users.
