Přísloví – jazykové jednotky odrážející hodnoty a zvyky dané společnosti – se v různých funkcích vyskytují jak ve starších, tak i v nových textech. Zároveň patří mnoho z těchto propozičních frazémů k frazeologickým internacionalismům, rozšířeným v mnoha jazycích. Jejich začlenění do výuky cílového jazyka tak přispívá nejen k rozvoji dovedností v tom kterém jazyce, ale podporuje také hlubší porozumění obecným jazykovým a kulturním rámcům. Hlavním cílem této studie je poukázat na stav bádání k paremiologii a paremiodidaktice v kontextu češtiny jako cílového jazyka a na pozadí odborné literatury i vlastních zkušeností autorů z výuky vytvořit obecnou typologii paremiologických cvičení a úloh, jež je ilustrována konkrétními návrhy cvičení a úloh pro jednotlivá česká přísloví.
Studie zkoumá gramatické profily českých deminutiv a jejich základových substantiv. Vychází z předpokladu, že deminutiva budou vykazovat obdobné rozložení morfologických kategorií (tzv. rodočíslopád) jako jejich nedeminutivní protějšky. Analýza založená na datech z korpusu SYN2020 a nástroji GramatiKat ukázala, že většina dvojic vykazuje vysokou míru shody, zejména pokud deminutivum není výrazně frekventovanější než základ. Odlišnosti byly zjištěny u lexémů, které se funkčně specializovaly (např. vzorek, titulek). Výsledky podporují hypotézu o podobnosti gramatického chování, ale zároveň ukazují, že frekvenčně dominantní deminutiva mohou vykazovat znaky kvazideminutiv.
V českém jazyce může být význam výpovědi ovlivněn a modifikován řadou různých (nejen morfosyntaktických) prostředků. Pro potřeby jinojazyčných uživatelů češtiny se v příspěvku popisují a materiálově dokládají vybrané situace, kdy k naznačenému posunu významu výpovědi dochází prostřednictvím (někdy i cestou vzájemné interakce) interpunkce, slovosledu, slovnědruhové transpozice a morfologické variantnosti.
Artykuł analizuje emigracyjne listy Milady Součkovej, ukazując, jak przyroda funkcjonuje w nich jako medium emocji i pamięci. Natura nie jest tu tłem, lecz tkanką afektywną, w której splatają się zmysłowe doznania, nostalgia i doświadczenie obcości. Rośliny, pory roku czy zjawiska atmosferyczne pełnią rolę wyzwalaczy pamięci, budując mosty między przeszłością a teraźniejszością. Analiza pokazuje, że krajobraz staje się przestrzenią konstruowania tożsamości emigrantki oraz świadectwem napięć między zakorzenieniem a brakiem zakotwiczenia.
Artykuł przedstawia historię i obecny status filologii czeskiej (bohemistyki) na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Autorzy artykułu opisali początki katowickiej pracowni slawistycznej i rozwój studiów języka czeskiego na tym uniwersytecie, zmiany organizacyjne dotyczące bohemistyki oraz jej stan współczesny, a także perspektywy i niepewności dotyczące jej przyszłości. Poza kwestiami formalnymi i organizacyjnymi autorzy uwagę poświęcili także badaniom naukowym z zakresu filologii czeskiej prowadzonym obecnie lub w przeszłości na Uniwersytecie Śląskim i naukowcom, którzy osobiście wnieśli – lub nadal wnoszą – ogromny wkład w rozwój ośrodka. Artykuł dopełnia ponadto spojrzenie na sosnowiecką bohemistykę z perspektywy aktywnego studenta.
