W artykule opisano początki polskiego faszyzmu w kontekście jednego z pierwszych czasopism propagujących tę ideologię. Faszysta Polski ukazywał się w 1926 roku, a na jego łamach autorzy przybliżali polskim odbiorcom włoskie koncepcje. Autor analizuje czasopismo pod kątem nadreprezentacji męskich głosów oraz strategii perswazyjnych stosowanych przez twórców tygodnika. Celem artykułu jest wskazanie przyczyn zainteresowania faszyzmem, mechanizmów oddziaływania na odbiorców, a także podkreślenie, że doktryna ta zmierzała do wykreowania nowego rodzaju męskości, opartej na podporządkowaniu się wodzowi i samej ideologii.
The purpose of this article is to analyse how Tracy K. Smith’s award-winning collection of poems, Life on Mars, negotiates the material and conceptual boundaries of loss in relationship to the issues of finitude, memory, and survival. Referring to Karen Barad, Jacques Derrida, and Georges Bataille among other critics, the text analyses how Smith uses earthly and sidereal perspectives, metaphorically unpacking one in the other to challenge the regimes of presence/absence, life/death, known/unknown, or future/past. The first part of the article largely is dedicated to the poetic and philosophical encounters of the personal loss, anxieties over the future, and the complexity of materiality. In the other part, a more ethically-engaged reading of a single poem, “They May Love All That He Has Chosen and Hate All That He Has Rejected,” is presented, which discusses loss as a paradoxical form of agency.
Tekst jest eksperymentalnym połączeniem eseju naukowego i reportażu, swoistym badaniem terenowym literatury. Autor udaje się do Solca Zdroju (tropem fotografii Wojciecha Prażmowskiego) i odnajduje miejsce, w którym niegdyś stało, opisane w Jadąc do Babadag Andrzeja Stasiuka, “KINO”. Rekonstruuje historię tego budynku i raz jeszcze czyta kluczowy ustęp powieści w kontekście figury borgesowskiego Alefa.
Artykuł przedstawia społeczno-kulturowe funkcje fantazmatu męskości w neosarmackiej twórczości Jacka Komudy. Punktem odniesienia w analizie neosarmatyzmu jako fantazmatu są badania Przemysława Czaplińskiego i Macieja Parkitnego na temat polskiego oświecenia i funkcji postaci warchoła w dyskursie politycznym i społecznym. Do analizy konstrukcji modelu męskości antybohaterskiej w twórczości Komudy wykorzystane zostały tezy wysunięte przez Filipa Mazurkiewicza na temat konstruowania męskości hegemonicznej w polskiej literaturze XIX wieku. W efekcie fantazmat historyczny neosarmatyzmu w wykonaniu Komudy, oparty na stereotypie, ukazuje próby ucieczki od wymogów nowoczesności i budowanie pola wyobrażeniowej hegemonii w opozycji do strukturalnej słabości polskiej męskości.
Artykuł poświęcony jest wybranym aspektom obrazowania artystycznego w twórczości Adama Czerniawskiego. Autorka skupia się na lirykach poety, w których obraz malarski staje się pretekstem do namysłu poświęconego przestrzeni temporalnej. Analizowana jest ona w kontekście uwikłania w czas zarówno działa malarskiego (krajobrazu, konkretnej postaci), jak i tego, który je kontempluje, w tym przypadku samego poety. Znaczenie szczególne autorka przypisuje refleksji, jaką Czerniawski zawarł w liryku „Widok Delft”. W szkicu zwrócono uwagę na oryginalność i odrębność artystycznego obrazowania w twórczości Adama Czerniawskiego, która kilkakrotnie ukazywana jest w ujęciu komparatystycznym, w odniesieniu do liryki ekfrastycznej dwóch innych poetów „Kontynentów” – Andrzeja Buszy i Bolesława Taborskiego.
