با هدف شناسایی یک چمن نیازمند مراقبت پایین، مقاومت به خشکی جمعیتهای فستوکای بلند جمعآوریشده از نقاط مختلف ایران در مرحلۀ جوانهزنی بررسی شد و سپس خصوصیتهای چمنی جمعیتهای منتخب با روش آنالیز عکسهای دیجیتال ارزیابی شد. در آزمایش اول تأثیر سطوح تنش خشکی 100 درصد (شاهد)، 80 درصد، 60 درصد و 40 درصد ظرفیت زراعی روی سبزشدن بذرها و استقرار گیاهچه در 14 جمعیت فستوکای بلند جمعآوریشده و دو رقم تجاری بررسی شد. نتایج نشان داد که بیشترین و کمترین درصد جوانهزنی نهایی در تمامی سطوح تنش خشکی بهترتیب مربوط به جمعیتهای اصفهان و قوچان بود. در آزمایش دوم کیفیت ظاهری و درصد پوشش چمنی در جمعیتهای منتخب مرحلۀ جوانهزنی در مزرعه طی یک سال ارزیابی شد. جمعیت اصفهان پوشش چمنی کاملی در مرحلۀ استقرار نشان داد. رقم باروادو به شیوۀ معناداری شاخص تیرگی رنگ سبز بالاتری نسبت به سایر جمعیتها نشان داد. براساس نتایج میتوان از جمعیتهای جمعآوریشده خصوصا جمعیتهای اصفهان و بروجن بهمنزلۀ منابع ژنتیکی مناسبی برای برنامههای اصلاحی، با هدف معرفی چمن نیازمند مراقبت پایین در ایران استفاده کرد.
بهمنظور بررسی ویژگیهای زراعی، فیزیولوژیک و کیفی کلزا تحت تنش آبیاری، آزمایشی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه پژوهشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرقدس در سال زراعی 90-1389 اجرا شد. در این آزمایش تیمار آبیاری در سه سطح شامل آبیاری مطلوب در طول دوره رشد بر اساس ٨٠ میلیمتر تبخیر از سطح تشتک تبخیر کلاس A به عنوان شاهد، قطع آبیاری از مرحله گلدهی تا رسیدگی فیزیولوژیک، و قطع آبیاری از خورجین دهی تا مرحله رسیدگی فیزیولوژیک بود. نتایج حاصل نشان داد که اثر آبیاری بر ارتفاع بوته، قطر ساقه، تعداد شاخه فرعی، محتوای آب نسبی برگ، کمبود اشباع آب، میزان کلروفیل a و کارتنوئیدها، طول خورجین، تعداد خورجین در بوته، وزن هزار دانه، عملکرد دانه، درصد روغن، عملکرد روغن، شاخص برداشت و تلاش بازآوری معنی دار بود. قطع آبیاری از مراحل گلدهی و خورجین دهی به بعد به ترتیب سبب کاهش 43/1 و 29/5 درصد محتوای نسبی آب برگ، 32/7 و 26/5 درصد میزان کلروفیل a و 49/6 و 31/8 درصد میزان کاروتنوئید در مقایسه با آبیاری مطلوب (شاهد) گردید. در این بررسی بیشترین عملکرد دانه در تیمار آبیاری مطلوب مشاهده شد و در شرایط قطع آبیاری از مراحل گلدهی و خورجین دهی به بعد به ترتیب عملکرد دانه از 2577 کیلوگرم در هکتار در تیمار شاهد به 1483 و 1907 کیلوگرم در هکتار کاهش یافت. بین عملکرد دانه با اجزاء عملکرد بهجز تعداد دانه در خورجین همبستگی مثبت و معنیداری مشاهده شد و بیشترین همبستگی عملکرد دانه به ترتیب با وزن هزار دانه و تعداد خورجین در بوته بود. نتایج کلی این بررسی نشان داد که قطع آبیاری از مرحله گلدهی تا رسیدگی فیزیولوژیک اثرات منفی شدیدتری بر ویژگی های فیزیولوژیک، مورفولوژیک، عملکرد دانه و صفات وابسته به آن در مقایسه با قطع آبیاری از مرحله خورجین دهی در گیاه کلزا داشت.
به منظور بررسی تأثیر شوری بر جوانه زنی و تعیین آستانه تحمل به شوری جو،2 آزمایش بصورت فاکتوریل با طرح پایه کاملاً تصادفی در پتری دیش و گلدان انجام گرفت. آزمایش اول شاخص های جوانه زنی 23 نمونه جو (17 نمونه وحشی و شش رقم اصلاح شده) در چهار تیمار شوری 0، 100، 200 و 300 میلی مولار NaCl در سه تکرار و در آزمایش دوم، آستانه تحمل به شوری 7نمونه انتخاب شده از آزمایش اولدر پنج تیمار (3/1، 5، 10، 15 و 20 دسی زیمنس بر متر) در چهار تکرار آنالیز شد. شاخصهای درصد جوانه زنی، طول، وزن تر، خشک، میزان سدیم، پتاسیم ریشه اولیه و محور روی لپه در آزمایش اول، و همچنین آستانه تحمل به شوری، ارتفاع ساقه، وزن تر، خشک، میزان سدیم و پتاسیم گیاه درآزمایش دوم مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد درصد جوانه زنی درهمه نمونهها با افزایش غلظت کلرید سدیم به طور معنی داری (P≤0.05) کاهش یافت. با توجه به عملکرد نسبی وزن خشک، افضل با مقدار 24/25 دسی زیمنس بر متر و نمونه Hordeum murinum (ایلام ) با مقدار65/16 دسی زیمنس بر متر به ترتیب بیشترین و کمترین EC50 را نسبت به نمونههای دیگر نشان دادند. در این آزمایش رقم بومی در مقایسه با سایر ارقام در شرایط تنش مقاومتر بود و به احتمال زیاد دارای ژن های مقاومت به شوری می باشد..
