مقدمه: اگرچه میزان شکست قرص های پیشگیری از بارداری 3-2 درصد می باشد، ولی در طول یک سال استفاده، 7 درصد زنان شکست در این روش را تجربه می کنند و از آنجایی که بین 2/17-9 درصد زنان سنین باروری در مشهد از قرص های پیشگیری از بارداری جهت جلوگیری از بارداری استفاده می کنند، لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین علل بارداری ناخواسته در مصرف کنندگان قرص های پیشگیری از بارداری انجام شد. روش کار: این مطالعه مورد- شاهدی در سال 1387 بر روی 72 زن که به واحد بهداشت خانواده مراکز بهداشتی درمانی شهر مشهد مراجعه کرده بودند، انجام شد. با استفاده از دفتر تنظیم خانواده، لیست اسامی مصرف کنندگان قرص های پیشگیری از بارداری در طی سال 1387 تهیه و در صورت واجد شرایط بودن، افراد به عنوان واحد پژوهش در نظر گرفته شدند. جهت گردآوری داده ها از فرم های مصاحبه استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS (نسخه 5/14) و آزمون های تی تست، کای دو، تست دقیق فیشر و من ویتنی و با ضریب اطمینان 95% انجام گرفت. یافته ها: دو گروه از نظر مشخصات فردی و سایر متغیرهای مداخله گر اختلاف آماری معنی داری نداشتند (05/0 p< ). دو گروه از نظر مصرف منظم قرص ها اختلاف آماری معنی داری داشتند (001/0≥p). شایعترین علت مصرف نامنظم قرص ها در گروه بارداری ناخواسته، فراموشی قرص ها (3/63%) بود. دو گروه از نظر آگاهی از دستورالعمل فراموشی قرص ها (024/0=p) و همچنین از نظر مصرف همزمان آنتی بیوتیک اختلاف آماری معنی داری داشتند (033/0=p)؛ به طوری که 14 نفر (9/38%) از گروه بارداری ناخواسته و 6 نفر (7/16%) از گروه غیر باردار، به طور همزمان با مصرف قرص های پیشگیری از بارداری، آنتی بیوتیک مصرف می کردند. نتیجه گیری: شایع ترین علت شکست قرص های پیشگیری از بارداری مربوط به مصرف نامنظم و مصرف همزمان آنتی بیوتیک و فراموشی قرص ها می باشد.

مقدمه: مسائل جنسی از لحاظ اهمیت، جزء مسائل درجه اول زندگی زناشویی هستند و سازگاری در روابط جنسی زوجین از مهمترین دلایل موفقیت زندگی زناشویی است. مطالعه حاضر با هدف تعیین رضایت جنسی و خشنودی زناشویی پس از زایمان انجام شد. روش‌کار: این مطالعه تک گروهه توصیفی- مقطعی در سال 89-1388 بر روی 105 زن نخست زای مراجعه کننده به واحد واکسیناسیون مراکز بهداشتی درمانی سطح شهر مشهد انجام شد. ابزار گردآوری داده ها شامل فرم اطلاعات فردی، پرسشنامه رضایت جنسی و پرسشنامه خشنودی زناشویی بود. داده ها پس از گردآوری با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 5/14) و آزمون های آماری دقیق فیشر و ضریب همبستگی اسپیرمن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: 73 نفر (5/69%) از افراد مورد مطالعه رضایت جنسی خوب و 82 نفر (1/78%) خشنودی زناشویی خوب داشتند. بین رضایت جنسی و خشنودی زناشویی ارتباط آماری معنی داری وجود داشت (0001/0p<، 58/0=r) همچنین تجربه ارگاسم بعد از زایمان با رضایت جنسی (0001/0p<، 54/0=r) و خشنودی زناشویی (0001/0p<، 39/0=r) ارتباط آماری معنی داری داشت. نتیجه‌گیری: زنانی که از سطح بالاتر رضایت جنسی برخوردار بودند، خشنودی زناشویی بیشتری داشتند و همچنین زنانی که در حین فعالیت جنسی، ارگاسم را تجربه می کردند، رضایت جنسی و خشنودی زناشویی بالاتری را گزارش کردند.

مقدمه: واژینیت تریکومونائی سومین علت شایع التهاب مهبل است. تشخیص واژینیت تریکومونایی از آنجایی که علائمی شبیه به دیگر بیماری های منتقله جنسی دارد و روش معاینه دقیقی برای تشخیص آن وجود ندارد، آسان نیست. منابع معتبر به این موضوع اشاره دارند که جهت تشخیص عفونت تریکومونایی مهبل صرفا علائم و نشانه های بالینی کافی نیست و تشخیص قطعی آن باید بر اساس تست های آزمایشگاهی صورت گیرد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه روش بالینی و آزمایشگاهی در تشخیص عفونت تریکومونایی مهبل انجام شد. روشکار: این مطالعه مشاهده ای در سال 1387 بر روی 550 زن با علائم عفونت مهبلی انجام شد. در صورتی که بیماری با علائم و نشانه های عفونت مهبلی مراجعه و واجد شرایط ورود به مطالعه بود، مورد معاینه قرار می گرفت و نمونه ای از ترشحات واژن آن جهت آزمایش اسمیر مرطوب گرفته می شد. داده ها با استفاده از فرم های مشاهده و مصاحبه گردآوری و به وسیله نرم افزار آماری SPSS (نسخه 14/5) و با کمک آزمون های توصیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: از 550 زن مبتلا به عفونت مهبلی، 54 مورد از نظر عفونت تریکومونایی مهبل مثبت بودند. فراوانی عفونت در جمعیت مورد مطالعه بر اساس مشاهده بالینی 14/54 درصد بود؛ در حالی که بر مبنای تشخیص میکروسکوپی 9/81 درصد بیماران تریکوموناس مثبت بودند. 10/18 درصد از بیمارانی که به وسیله مشاهده بالینی تریکومونا مثبت بودند، مشاهده میکروسکوپی آنها منفی بود. نتایج مطالعه نشان داد 5/45 درصد از موارد تشخیص بالینی غیر تریکومونائی در بررسی میکروسکوپی تریکومونا مثبت تشخیص داده شدند. نتیجهگیری: عدم کاربرد روش های آزمایشگاهی در تشخیص بیماران مبتلا به عفونـت مهبلـ ی، منجـر بـه تشـخ یص نادرست می شود و پیشنهاد می شود در تعیین عفونت تریکومونایی مهبل به نتایج آزمایشگاهی اکتفـا نمـود تـا دقـت تشخیصی افزایش یابد

مقدمه: مسائل جنسی از لحاظ اهمیت در ردیف مسائل درجه یک زندگی زناشویی قرار دارند و اختلال در عملکرد جنسی یکی از مشکلات شایع و قابل درمان است که به عنوان یکی از علل تنش های عاطفی و مشکلات زناشویی می باشد. مطالعات اخیر به نقش شاخص توده بدنی بر عملکرد جنسی اشاره کرده اند. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط عملکرد جنسی با چاقی در زنان انجام شد. روشکار: این مطالعه همبستگی در سال 1390 بر روی 286 زن مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی سطح شهر مشهد که واجد شرایط ورود به مطالعه بودند، انجام شد. پژوهشگر در مراکز بهداشتی درمانی منتخب جهت نمونه گیری، مستقر و به دنبال مراجعه مادران به مرکز بهداشتی درمانی و در صورتی که فرد واجد شرایط ورود به مطالعه بود، مورد مصاحبه قرار گرفت. جهت گردآوری داده ها از فرم های مشاهده و مصاحبه استفاده شد. داده ها پس از گردآوری با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 14/5) و با کمک آزمون های توصیفی، کای دو، من ویتنی و رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. میزان p کمتر از 0/05 معنی دار در نظر گرفته شد. یافتهها: دو گروه از نظر تصویر ذهنی از خود (p=0/000) و کیفیت زندگی (p=0/34) اختلاف آماری معنی داری داشتند. همچنین دو گروه از نظر متغیرهای اصلی عملکرد جنسی شامل میل جنسی (p