لجن یک محصول جانبی اجتناب‌ناپذیر تصفیه‌خانه فاضلاب شهری و منبع عناصر غذایی مورد نیاز گیاه است و با غیرفعال‌سازی ریزجانداران بیماری‌زای آن با پرتوتابی گاما، به عنوان کود آلی قابل بازیافت است. هدف اصلی این پژوهش ارزیابی تیماردهی لجن فاضلاب تصفیه‌خانه جنوب تهران تحت تأثیر پرتو گاما با/ بدون حرارت‌دهی برای حذف شاخص‌های اصلی بیماری‌زا می‌باشد. شاخص‌های باکتریایی هم‌چون کلی‌فرم گرماپای، استافیلوکوکوس، سالمونلا و ای‌کولای با استفاده از پرتو گاما (دزهای 0، 5، 10، 15 و 20 کیلوگری)، حرارت‌دهی (دمای 70 و 180 درجه سانتی‌گراد) و ترکیبی از آن‌ها، مورد بررسی قرار گرفتند. میزان شمارش برخی باکتری‌های بیماری‌زا، بیش از حد استاندارد و دارای محدودیت در استفاده به عنوان کود آلی بودند، تا جایی که براساس استاندارد آمریکا و استاندارد ایران در کلاس B و 3P (به ترتیب) قرار نگرفتند. استفاده از پرتوتابی گاما حداقل 10 کیلوگری به تنهایی و ترکیب دو روش پرتوتابی گاما (حداقل 10 کیلوگری) و حرارت‌دهی، برای غیرفعال‌سازی چهار شاخص باکتریایی کافی می‌باشد؛ در حالی که دو روش حرارت‌دهی به تنهایی، قادر به حذف کامل آن‌ها نبودند. در مجموع پرتوتابی لجن فاضلاب با گاما به تنهایی، برای تولید کود آلی خاک مطابق با استانداردهای ملی و بین‌المللی بوده و در مقایسه با ترکیب دو روش، کافی و مقرون به صرفه است.

این تحقیق به منظور بررسی تاثیر استفاده از مواد ضدعفونی کننده شامل قارچ کش کاربوکسین تیرام، حشره کش ایمیداکلوپرید به همراه پلیمر، GA3و قارچ تریکودرما (پرتو ندیده و جهش یافته با اشعه گاما دز 250 گری) بر سرعت جوانه زنی، درصد جوانه زنی نهایی، طول گیاهچه و شاخص ویگور بذر پیاز در آزمایشگاه تکنولوژی بذر موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند انجام گردید. نتایج نشان داد که بالاترین درصد جوانه زنی نهایی(99%) بااستفاده از ترکیب 2 گرم ایمیداکلوپرید وکاربوکسین تیرام و4 گرم پلیمر به همراه ppm1000 جیبرلیک اسید به دست آمد. استفاده از GA3 به تنهایی و یا به همراه مواد ضد عفونی کننده شیمیایی و قارچ تریکودرما در پوشش بذر، سبب بهبود صفات مورد بررسی شد. استفاده از قارچ تریکودرما پرتو ندیده باعث کاهش صفات مذکور گردید. تاثیر منفی پوشش بذر با تریکودرما هنگامی که ازقارچ جهش یافته استفاده شد تا حدودی تعدیل گردیداما نسبت به تیمار شاهد کاهش در میانگین صفات مشاهده شد.

هدف از انجام این آزمایش بررسی تولید آنزیم تاناز توسط شبه گونه‌های قارچ تریکودرما (شامل ویریده، رسئی، هارزیانوم و لانگی براکیاتوم) در محیط‌ کشت تخمیری حاوی اسید تانیک به عنوان تنها منبع کربن و انرژی بود. خصوصیات موفولوژیکی گونه‌ها در محیط کشت حاوی مالت، مخمر و گلوکز (MYG) بررسی شد. برای تولید آنزیم، اسپور قارچها در محیط کشت تخمیری تریکودرما (TFM) حاوی اسید تانیک (1 درصد) کشت شد. نتایج نشان داد که کلنیهای تریکودرما ابتدا صاف بود و سپس به تدریج دستجات پشمی سفید رنگ در آنها ظاهر و به مرور سبز رنگ شد. بزرگترین اسپور مربوط به تریکودرما لانگی‌براکیاتوم و کوچکترین مربوط به تریکودرما رسئی بود. بیشترین و کمترین تعداد اسپور در محیط کشت MYG به ترتیب مربوط به تریکودرما هارزیانوم (106×48/5) و ویریده (106×12/2) بود. بیشترین رشد ریسه‌ در تریکودرما لانگی‌براکیاتوم و کمترین در رسئی مشاهده شد (به ترتیب 25/1 و 45/0 سانتی‌متر در روز). پروتئین تولیدی توسط تریکودرما رسئی کمتر از سه گونه دیگر بود (05/0>P). فعالیت ویژه آنزیمی در شبه گونه‌های لانگی‌براکیاتوم بیشتر از ویریده (به ترتیب 33/1 و 68/0واحد به ازای میلی‌گرم پروتئین) بود (05/0>P). تفاوت معنی‌داری در فعالیت آنزیمی تاناز تولیدی در شبه گونه‌های مورد مطالعه وجود نداشت. وزن مولکولی پروتئین تولیدی در سوپرناتانت محیط کشت TFM تولیدی 131 کیلودالتون با دو زیر واحد به وزن تقریبی 62 و 69 کیلودالتون بود. نتایج نشان داد که گونه‌های تریکودرما با استفاده از اسید تانیک به عنوان تنها منبع انرژی در محیط کشت تخمیری توانایی رشد و تولید تاناز را دارند.

یکی از روش­های پیش­تیمار، پرتودهی با پرتوگاما به منظور افزایش جوانه­زنی بذر و تحریک رشد گیاهچه است. در این پژوهش اثرات دزهای مختلف پرتو گاما بر جوانه­زنی و صفات رویشی بذر غلات، حبوبات و سبزیجات بررسی گردید. پرتودهی با استفاده از گاماسل با چشمه کبالت ۶۰ و آکتیویته Ci 102×8/7، با سرعت پرتوتابی 1-Gy.s 087/0 در چهار سطح (۱۰، ۲۰، ۳۰ و Gy ۴۰) در قالب طرح کاملاً تصادفی با ۳ تکرار انجام شدند. نتایج نشان داد جوانه­زنی در بذرهای گندم، ذرت، نخود و گوجه­فرنگی واکنش مثبت به پرتودهی با پرتو گاما داشتند. اگرچه در بذر لوبیا و پیاز با افزایش دز، جوانه­زنی کاهش یافت اما در بذرهای ماش، خیار و کاهو با دزهای بالاتر، درصد جوانه­زنی بیش­تر شد. واکنش بذرهای مختلف به پرتودهی با پرتو گاما متفاوت است و برای برخی مانند گندم، ذرت، ماش، نخود، گوجه­فرنگی و خیار می­توان برای افزایش درصد جوانه­زنی و بنیه گیاهچه از پیش­تیمار با پرتوگاما استفاده کرد. در دیگر صفات رویشی اندازه­گیری شده نسبت به شاهد، بذرهای لوبیا، پیاز و ماش در اثر پرتودهی افزایش نداشتند ولی بذرهای نخود، گندم، ذرت، خیار، کاهو و گوجه­فرنگی نسبت به شاهد افزایش داشتند و واکنش مثبت به پیش­تیمار با پرتو گاما نشان دادند.

مطالعه حاضر برای بررسی تأثیر بیوپرایمینگ با گونههای منتخب قارچ تریکودرما (T. harzianum، T. viride، T. koningi، T. atroviridae و T. virens) بر صفات جوانه‌زنی و مورفولوژیکی گیاهچههای حاصل از بذر ذرت شیرین، گندم و چغندرقند انجام شد. همچنین اثر جهش ناشی از پرتو گاما بر ژنوم تریکودرما و افزایش کارایی آن در بیوپرایمینگ گیاهان مقایسه شد. آزمایش با سه سطح تلقیح شاهد، تلقیح با تریکودرما موتانت و تلقیح با تریکودرما وحشی در قالب طرح کاملا تصادفی و با سه تکرار در پژوهشکده کشاورزی هستهای، انجام شد. درصد جوانهزنی، طول، وزن خشک و تر با روش ISTA انجام شد. نتایج نشان داد بیوپرایمینگ بذر ذرت با فرمولاسیون حاصل از گونههای قارچ تریکودرما (پرتوندیده و موتانت)، در وزن خشک و شاخص بنیه دارای برتری معنیدار نسبت به شاهد بود و در درصد جوانهزنی و طول نیز بهبود مشاهده شد. جوانهزنی بذر گندم با تریکودرما، ٪۱۰۰ بود. طول گیاهچه نیز افزایش یافت، سایر صفات تفاوت معنیدار آماری نداشتند. تیمار با قارچ تریکودرما در گیاه چغندرقند، تأثیر مطلوبی بر صفات مورد اندازهگیری نداشت. در مجموع نتایج نشان داد، بیوپرایمینگ بذر با قارچ تریکودرما، در گندم و ذرت باعث بهبود مولفههای رشدی گیاه به ویژه در مراحل استقرار و رشد اولیه آن گردید، اما این روش برای همه گیاهان قابل تعمیم نبوده و باید مطالعات موردی روی آنها انجام شود.

افزایش درصد جوانهزنی و شاخصهای رشدی با استفاده از روشهایی مانند بیوپرایمینگ دارای اهمیت میباشد. مطالعهی حاضر به منظور بررسی تاثیر بیوپرایمینگ با تعدادی از گونه های منتخب قارچ تریکودرمای بومی ایران بر عملکرد، جوانهزنی و صفات رویشی و مورفولوژیکی گیاهچههای حاصل از بذور گیاه لوبیا رقم تلاش انجام شد. همچنین تاثیر القای جهش با پرتوی گاما برژنوم قارچ تریکودرما و افزایش احتمالی کارایی بیوپرایمینگ با موتانتهای تریکودرما نیز مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش با سه تیمار: کنترل (عدم تلقیح)، تلقیح با بیوفرمولاسیون تهیه شده از گونههای تریکودرمای والد و تلقیح با جدایههای موتانت تریکودرما، در پژوهشکده کشاورزی هستهای در قالب طرح کاملا تصادفی، با چهار تکرار انجام شد. ارزیابی صفات (درصد جوانه زنی، طول گیاهچه و ساقه و ریشه، وزن تر و خشک آنها و شاخص ویگور) با روش استاندارد ISTA و عملکرد بوته در گلخانه بررسی شدند. نتایج نشان داد، بیوپرایمینگ بذر لوبیا با بیوفرمولاسیون حاصل از گونههای قارچ تریکودرما (پرتوندیده و موتانت)، عملکرد گیاه را به طور چشمگیری نسبت به شاهد افزایش داد. درصد جوانهزنی بذور نیز با تیمارهای قارچی بسیار بالاتر از شاهد بود. صفت مهم وزن خشک نیز نسبت به شاهد افزایش یافته و همچنین اختلاف معنیداری با شاهد داشت. طول گیاهچههای بذور بیوپرایم شده با تریکودرما کوتاهتر از شاهد بودند. اغلب شاخصها در سطح احتمال یک درصد به طور معنیداری بالاتر از شاهد بودند. نتایج مطالعه نشان میدهد، در گیاه لوبیا، استفاده از بیوپرایمینگ بذر با قارچ تریکودرما، باعث بهبود اغلب مؤلفههای رشدی گیاه به ویژه در مراحل استقرار و رشد اولیه آن دارد.

امروزه پارامترهای هزینه و کیفیت دو عامل اساسی و مزیت رقابتی محسوب می ‏شوند. از این رو، بررسی رابطه‏ بین آن‏ها طی سال‏ های اخیر به ویژه در صنایع پیشرو مانند شرکت‏ های ارایه‏ دهندی خدمات عمومی شهری بسیار مورد توجه بوده، به طوری که افزایش رقابت ‏پذیری این واحدها، اهمیت تمرکز بر کاهش هزینه ‏های تولید و افزایش کیفیت خدمات را به دنبال داشته است. از سوی دیگر تولیدکنندگان همواره تلاش می‏کنند، هزینه ‏های تولید را کاهش دهند و کیفیت محصولات و خدمات را در سطح انتظارات مصرف‏ کنندگان حفظ نمایند؛ لذا در این پژوهش در صنعت آب و فاضلاب ابتدا، مهم‏ترین عامل ‏های ایجاد هزینه‏ کیفیت با استفاده از مدل تحلیل سلسله مراتبی فازی و مدل شباهت به گزینه‏ های ایده ‏آل فازی3 شناسایی و رتبه ‏بندی شده و راهکارهای مناسب در راستای عامل ‏های محرک هزینه کیفیت ارایه شد. نتایج نشان می‏ دهد، بیشترین هزینه کیفیت در صنعت آب و فاضلاب هزینه ‏های ارزیابی (5/36 درصد) است و سایر هزینه‏ های کیفیت شامل شکست بیرونی (9/28 درصد)، شکست درونی (3/22 درصد) و پیش‏گیری (2/12 درصد) در رتبه‏ های بعدی قرار دارند.

در این مطالعه، تولید آنزیم سلولاز و پروتئین خارج سلولی دو گونه از قارچ تریکودرما (Trichoderma harzianum و T. viride) و جهش‌یافته‌های آن‌ها بررسی شد. سنجش فعالیت آنزیم سلولاز با استفاده ازآویسل، کربوکسی متیل سلولز(III)، کاغذ صافی واتمن شماره 1 و سلولز باکتریایی (Iα) انجام شد. خصوصیات ساختار شیمیایی این ترکیبات با استفاده از اسپکتروسکوپی مادون‌قرمز تبدیل فوریه (FT-IR)، پراش اشعه ایکس(XRD) و میکروسکوپ الکترونی روبشی(SEM) بررسی شد. تصاویر میکروسکوپ الکترونی نشان داد که سلولز باکتریایی ساختار فیبری ظریف‌تری در مقایسه با آویسل و کربوکسی متیل سلولز دارد. نسبت ضخامت فیبر سلولز باکتریایی در مقایسه با آویسل تقریبا 1 به 30 بود. ارزیابی‌های اسپکتروسکوپی مادون‌قرمز و پراش اشعه ایکس نشان داد که CMC حاوی گروه‌های کربوکسیلیک بر روی ساختار خود است و کریستالیزاسیون آن 84/81% می‌باشد. کریستالیزاسیون آویسل و سلولز باکتریایی نشان داد که شاخص کریستالیزاسیون آویسل (15/89%) بیشتر از سلولز باکتریایی (44/66%) می‌باشد. هر دو گونه و جهش‌یافته‌های آن‌ها مقادیر مختلفی از پروتئین خارج سلولی را در محیط تخمیر تولید کردند. در جدایه‌های T.harzianum بالاترین میزان فعالیت آنزیم سلولاز به‌ترتیب در جدایه‌های جهش‌یافته Th M7 و Th M6 و در جدایه‌های T. viride بالاترین فعالیت آنزیمی به‌ترتیب در جدایه‌های جهش‌یافته Tv M14، Tv M15 مشاهده گردید. اندازه‌گیری فعالیت آنزیمی با استفاده از سلولز باکتریایی مقادیر بالاتری از فعالیت را در مقایسه با سوبستراهای آویسل و کاغذ صافی نشان داد که این امر نشانه قابلیت دسترسی بالای سلولز باکتریایی یا سلولز Iα برای تجزیه زیستی در مقایسه با آویسل یا سلولز Iβ می‌باشد.

قارچ Trichoderma reesei یکی از گونه‌های مهم تولید­کننده آنزیم‌های تجزیه‌کننده سلولز در طبیعت است. در این پژوهش 21 جدایه جهش‌یافته پرتو گاما از قارچ T. reesei برای تولید آنزیم سلولاز روی محیط محتوی سلولز کلوئیدی غربال‌گری شد. غلظت پروتئین‌های خارج سلولی جدایه‏های وحشی و جهش‌یافته با استفاده از روش بردفورد اندازه‌گیری شد. آویسل، کربوکسی متیل سلولز و کاغذ صافی برای اندازه‌گیری فعالیت سلولازی استفاده شد. هم‌چنین خلوص و ترکیب پروتئین‌های غنی از آنزیم با استفاده از آزمون الکتروفورز ژل پلی‌آکریل‌آمید مورد ارزیابی قرار گرفت. بالاترین میزان تولید پروتئین خارج سلولی در جدایه‌های T. r M7 و T. r M17 مشاهده شد. فعالیت آنزیم‌های اندوگلوکاناز، اگزوگلوکاناز و سلولاز کل در جدایه جهش‌یافته T. r M8 بالاترین مقادیر فعالیت آنزیمی را در بین جدایه‌های جهش‌یافته و وحشی نشان داد. اختلاف وزن مولکولی باندهای آنزیمی نشان داد که آنزیم‌های EG IV، Cel 1A، Cel 12A، Cel 45A، Cel 3A، Cel 7A، Cel 6A، Cel 5A و Cel 61A سلولز کلوئیدی را به‌صورت هم‌افزایی هیدرولیز می‌کنند. این نتایج نشان می‌دهد که جهش‌زایی با پرتو گاما برای دستیابی به جهش‌یافته‌های تریکودرما با تولید بالای آنزیم سلولاز امکان‏‌پذیر است.

به منظور بررسی اثر بایوپرایمینگ با گونههایی منتخب از تریکودرما بر ویژگیهای مورفولوژیکی و جوانهزنی بذور کلزا (Brassica napus) رقم پاکوتاه اوکاپی و سویا (Glycine max) رقم ویلیامز، آزمایشی در قالب طرح پایه کاملا تصادفی در سه تکرار اجرا شد. تاثیر جهش با پرتوی گاما بر ژنوم تریکودرما و افزایش کارایی آن بررسی شد. آزمایش با سه سطح تلقیح: شاهد (عدم تلقیح با قارچ)، تلقیح با اسپور گونه‌های پرتوندیده و تلقیح با جدایه‌های موتانت منتخب همان گونه‌ها، در پژوهشکده کشاورزی هسته‌ای انجام شد. ارزیابی کلیه شاخص های جوانه زنی (درصد جوانه‌زنی، طول ساقه‌چه و ریشه‌چه و گیاهچه و وزن تر و خشک آن‌ها و شاخص ویگور) بر اساس روش ISTA بررسی شد. بذر سویای پرایم شده با تریکودرما (پرتو ندیده و موتانت(، در اکثر شاخص‌ها دارای تفاوت معنی دار با سایر تیمارها بود و مؤلفه های رشدی به ویژه در مراحل استقرار و رشد اولیه بهبود یافت. در بذور کلزا، کلیه شاخص های جوانه زنی در اثر بیوپرایم شدن با تریکودرما کاهش یافت و در بیشتر شاخص ها اختلاف معنی داری بین تیمارهای تریکودرمای موتانت و والد وجود نداشت. به طور کلی، نتایج این تحقیق نشان داد که استفاده از بیوپرایمینگ بذر با قارچ تریکودرما تاثیرات متفاوتی بر پارامترهای رشدی گیاهان مورد بررسی دارد و برای کاربرد این تکنیک باید مطالعات موردی برای هر ژنوتیپ گیاهی انجام شود.

Introduction By the end of the fourth development plan, annual grain shortages and protein meal for animal feed were 807 and 795 thousand tones, respectively. In the first nine months of 2014, an average of 1187 and 1865 thousand tons of protein meals were imported to the country. In recent years, due to the lack of water, salinity of water and soils, crop production has shown a significant decline. So, one of the suggestions in this regards is creation of new varieties with properties of higher production and resistant to environmental stresses. Fortunately, a lot of efforts in the country and especially in Nuclear Science and Technology Research Institute have been down for introducing different varieties of crop which is resistant against environmental stress. In most of these studies gamma ray has been used as a mutagenesis to create the lines and new varieties. Part of this research has led to introduce of the barley cultivar, Roddasht, and some lines of safflower, cottonseed and other crop species. Unfortunately, nutritional and digestive value of seed of these new cultivar and lines are not known for animals in line with their introduction. The aim of this study was to test the chemical composition, fermentation characteristic, digestible organic matter, metabolisable energy, VFA production and protein properties of barley (variety Roddasht) and mutant lines of safflower and cottonseed. Materials and Methods Cultivar of barley (Roddasht) and mutant lines of cottonseed and safflower were grown at research field of Nuclear Agriculture Research School. These cultivar and mutant lines were achieved via mutation breeding process of their parent's cultivare (i.e. Valfajr (Barley), Varamin (Cotton) and Zarghan (Safflower), respectively). A 1 kg sample (seed) of each was used in this study. All samples were ground through 2 mm screen (Retsch Cutting Mill, Retschmule, Germany) and used for subsequent analyses. The samples were analyzed in duplicate for crude protein (CP; kjeltel auto 1300, Foss, Denmark), and organic matter (OM). Neutral detergent fiber (NDF) and acid detergent fiber were determined. Gas production (GP) test was performed. Approximately 200 mg of dry matter (DM) of each treatment was placed in 100 ml syringes (four replicates) and 30 ml of incubation medium was then added to them. Gas production (GP) test was performed for three consecutive weeks. Rumen fluid was collected from the three cannulated sheep and squeezed through four layers of cheese cloth. Gas production was measured at 2, 4, 6, 8, 12, 24, 48, 72 and 96 h and a set of appropriate blanks was included. Gas produced from each treatment was calculated by subtracting the produced gas form gas produced in a control blank. Metabolisable energy, digestible organic matter and volatile fatty acids were estimated via available equations. Protein of seeds was extracted using Tris-HCl method. Extracted proteins were run on SDS-Pages and the protein lanes were stained with coomassie blue dye. Results and Discussion No significant differences were observed in chemical composition of mutant lines of cottonseed and safflower compared to their parental lines. Barley cultivar, Roddasht, had a lower (P<0.01) OM and CP compared to Valfajr. There were no significant differences of NDF and ADF between barley cultivars. Roddasht cultivar had a higher (P<0.01) volume of produced gas at 8 and 12 h of incubation in comparison with Valfajr. Valfajr barley had a lower (P<0.01) rate of fermentation than Roddasht. There were no significant differences of produced gas volume and rate between safflower and cottonseed cultivars compared to their mutants. There were no differences of digestible organic matter, volatile fatty acids and metabolisable energy of cultivar and mutants lines in comparison with their parents. Study of seed proteins by SDS-Page of barley, cottonseed and safflower didn’t show any differences between parents and their mutants. Conclusion Among studied cultivars and lines of barley, cottonseed and safflower the mutant of Roddasht had a lower OM and CP compared to Valfajr. The rapid rate of fermentation of Roddasht cultivar could contributes to some nutritional and health problems such as acidosis in ruminants. It can be concluded that barley cultivar, Valfajr, with higher content of crude protein and lower rate of fermentation might be recommended in ruminant feeding. No significant differences were observed in chemical composition and fermentation properties of mutant lines of cottonseed and safflower compared to their parental lines.

تفاله چغندرقند یکی از ضایعات جانبی صنایع تولید قند می‎باشد که به علت دارا بودن درصد بالایی از مواد لیگنوسلولزی می‎تواند یکی از گزینه‎های قابل توجه جهت تولید آنزیم سلولاز، ساکاریفیکاسیون آنزیمی و تولید الکل از آن باشد. قارچ Trichoderma spp. یکی از ارگانیسم­های مهم تولید­کننده دامنه وسیعی از آنزیم‎های تجزیه کننده سلولز در طبیعت است. در این پژوهش از تفاله چغندرقند در محیط تخمیر قارچ تریکودرما استفاده شد و با استفاده از 21 جدایه موتانت پرتو گاما قارچ T. reesei، آنزیم سلولاز در شرایط دمایی °C 28 و سرعت همزدن rpm 180برای مدت 72 ساعت تولید گردید. توانایی تولید آنزیم‎های تجزیه کننده سلولز در کلیه جدایه‎ها مورد ارزیابی قرار گرفت. فعالیت آنزیم‎های اندوگلوکاناز، اگزوگلوکاناز و سلولاز کل در جدایه موتانت T. r M5 بالاترین مقادیر فعالیت آنزیمی را در بین جدایه های موتانت و جدایه والد اولیه نشان داد. هم‎چنین جدایه مذکور دارای فعالیت بتا-گلوکوزیدازی مناسبی بود. پروفایل پروتئینی جدایه موتانت T.r M5 با استفاده از آزمون SDS-PAGE بررسی شد. جدایه فوق دارای باندهای آنزیمی متعددی در وزن‎های مولکولی مختلف بود که مربوط به آنزیم‎های EG IV، Cel 3C، Cel 3D، Cel 3A، Cel 7A، Cel 6A، Cel 5A و Cel 61A بودند. نتایج این تحقیق نشان داد که جدایه موتانت T. r M5 بالاترین کارایی را بین جدایه‎های موتانت برای ساکاریفیکاسیون تفاله چغندرقند داراست. با استفاده از آنزیم های تولیدی از این جدایه، ساکاریفیکاسیون تفاله چغندر به مدت یک ساعت انجام شد و میزان تولید الکل از قندهای آزاد شده در محیط با استفاده از مخمرهای صنعتی Saccharomyces cerevisiae وCluyveromyces marxianus مورد ارزیابی قرار گرفت. میزان تولید الکل در تیمار ساکاریفیکاسیون با T. r M5، حدود 2-5/1 برابر بیشتر از والد اولیه خود (T. reesei) بود.

مقدمه: ‏‏از ‏‏مخرب‏ترین ‏‏بیماری‏های ‏‏گندم، ‏‏بلایت ‏‏فوزاریومی ‏‏است ‏‏که ‏‏علاوه ‏‏بر ‏‏کاهش ‏‏عملکرد ‏‏مایکوتوکسین ‏‏داکسی‏نیوالنول ‏‏را ‏‏که ‏‏یک ‏‏ممانعت ‏‏کننده ‏‏از ‏‏سنتز ‏‏پروتیین ‏‏است ‏‏و ‏‏سلامت ‏‏انسان ‏‏و ‏‏دام ‏‏را ‏‏به ‏‏خطر ‏‏می‏اندازد، ‏‏تولید ‏‏می‏کند‏. ‏‏ویژگی‏های‏ ‏‏ریخت‏شناسی‏ ‏‏و ‏‏بیماری‏زا‏یی ‏‏جدایه‏های ‏‏Fusarium graminearum ‏‏آلوده ‏‏به ‏‏dsRNA ‏‏دستخوش ‏‏تغییراتی ‏‏مانند ‏‏کاهش ‏‏شدت ‏‏بیماری‏زا‏یی ‏‏و ‏‏کاهش ‏‏میزان ‏‏مایکوتوکسین ‏‏داکسی‏نیوالنول ‏‏می‏شوند. ‏‏مطالعات ‏‏گذشته ‏‏نشان ‏‏داده‏اند ‏‏که ‏‏بیان ‏‏استیل ‏‏ترانس ‏‏فراز ‏‏مخمری ‏‏(ScAYT1) ‏‏که ‏‏یک ‏‏3- ‏‏O- تریکوتسین ‏‏استیل ‏‏ترانس ‏‏فراز ‏‏است ‏‏و ‏‏داکسی‏نیوالنول ‏‏را ‏‏به ‏‏شکل‏ ‏‏استیله ‏‏آن ‏‏که ‏‏به ‏‏مراتب ‏‏سمیت ‏‏پایین‏تری ‏‏‏دارد ‏‏تبدیل ‏‏می‏کند، ‏‏قادر ‏‏است ‏‏حساسیت ‏‏به ‏‏توکسین ‏‏را ‏‏در ‏‏مخمرهای ‏‏موتانت ‏‏به ‏‏شدت ‏‏کاهش ‏‏دهد. ‏‏‏‏‏ مواد ‏‏و ‏‏روش‏‏ها: ‏‏در ‏‏این ‏‏مطالعه، ‏‏ژن ‏‏AYT1 ‏‏با ‏‏استفاده ‏‏از ‏‏اگروباکتریوم ‏‏به ‏‏گیاه ‏‏مدل ‏‏توتون ‏‏انتقال ‏‏داده ‏‏شد. ‏‏به ‏‏منظور ‏‏بررسی ‏‏اینکه ‏‏بیان ‏‏ScAYT1 ‏‏در ‏‏توتون‏های ‏‏تراریخت ‏‏می‏تواند ‏‏در ‏‏سم‏زدایی ‏‏از ‏‏مایکوتوکسین ‏‏داکسی‏نیوالنول ‏‏موجود ‏‏در ‏‏عصاره ‏‏قارچ ‏‏مؤثر ‏‏باشد ‏‏و ‏‏همچنین، ‏‏مطالعه ‏‏اثر ‏‏آلودگی ‏‏به ‏‏dsRNA ‏‏در ‏‏میزان ‏‏سم‏زدایی ‏‏و ‏‏مقاومت ‏‏گیاهچه‏ها، ‏‏نسل ‏‏دوم ‏‏گیاهان ‏‏توتون ‏‏تراریخت ‏‏با ‏‏عصاره ‏‏استخراج ‏‏شده ‏‏از ‏‏کشت ‏‏جدایه‏های ‏‏F.graminearum ‏‏دارای ‏‏dsRNA ‏‏و ‏‏فاقد ‏‏آن ‏‏تیمار ‏‏شدند. ‏‏‏‏‏ نتایج: ‏‏ارزیابی‏های ‏‏درون ‏‏شیشه‏ای ‏‏انجام ‏‏شده ‏‏با ‏‏استفاده ‏‏از ‏‏عصاره ‏‏کشت ‏‏جدایه‏های ‏‏فوزاریوم ‏‏دارای ‏‏dsRNA ‏‏و ‏‏فاقد ‏‏آن ‏‏و ‏‏ppm ‏‏10 ‏‏مایکوتوکسین ‏‏داکسی‏نیوالنول، ‏‏بروز ‏‏سطوح ‏‏متفاوتی ‏‏از ‏‏مقاومت ‏‏را ‏‏در ‏‏گیاهان ‏‏تراریخت ‏‏نشان ‏‏داد. ‏‏‏‏‏ بحث ‏‏و ‏‏نتیجه‏ گیری: ‏‏نتایج ‏‏این ‏‏مطالعه ‏‏نشان ‏‏می‏دهد ‏‏که ‏‏بیان ‏‏تراژن ‏‏AYT1 ‏‏و ‏‏آلودگی ‏‏فوزاریوم ‏‏به ‏‏dsRNA ‏‏می‏توانند ‏‏در ‏‏القای ‏‏تحمل ‏‏به ‏‏داکسی‏نیوالنول ‏‏و ‏‏به ‏‏دنبال ‏‏آن ‏‏افزایش ‏‏مقاومت ‏‏به ‏‏بیماری ‏‏بلایت ‏‏فوزاریومی ‏‏سنبله ‏‏گندم ‏‏مؤثر ‏‏باشند.

اثر بازدارندگی دزهای مختلف پرتو گاما بر جوانه‌زنی هاگ قارچ تریکودرما هارزیانوم و اثر آن بر ویژگی‌های ریخت‌شناسی و توانایی آنتاگونیستی جهش یافته‌های حاصل در کنترل قارچ بیمارگر ریزوکتونیا سولانی بررسی شد. برای این منظور سوسپانسیون هاگ تریکودرما در پژوهشکده‌ی کشاورزی هسته‌ای کرج در معرض دزهای ◦، 50، 150، 200، 250، 300، 350، 400، 450 گری پرتو گاما قرار گرفت. برای بررسی اثر پرتو گاما بر رشد ریسه، قارچ تریکودرما با دزهای ◦، 400، 800، 1200، 1600، 2000، 2500 گری پرتودهی شد. نتایج نشان داد که پرتودهی با دز 450 گری به طور کامل مانع جوانه‌زنی هاگ قارچ شد و دز 250 گری به عنوان دامنه‌ی دز بهینه برای القای جهش در تریکودرما انتخاب شد. هم-چنین پرتو گاما باعث تنوع در ویژگی‌های ریخت‌شناسی قارچ تریکودرما از جمله شکل، رنگ، هاگ‌دهی و سرعت رشد ریسه شد. نتایج آزمون آنتاگونیستی نشان داد که پتانسیل کنترل‌کنندگی جدایه‌های جهش یافته در مقایسه با جدایه‌ی مادری (شاهد) در برابر قارچ پاتوژن ریزوکتونیا سولانی به طور معنی‌داری افزایش یافته بود. براساس نتایج این بررسی، با استفاده از روش القای موتاسیون با پرتودهی گاما توانایی کنترل زیست-شناسی در قارچ تریکودرما به صورت کاملا معنی‌داری افزایش پیدا می‌کند.

قارچ های بیمارگر خاک برد با ایجاد مرگ گیاهچه، پوسیدگی ریشه و طوقه و کاهش جوانه زنی بذر، باعث کاهش تولید محصولات کشاورزی می شوند. گونه های تریکودرما از مهم ترین عوامل بیوکنترل شناخته شده علیه بیمارگرهای خاکزی می باشند. در این پژوهش جهت بهبود فعالیت آنتاگونیستی Trichoderma harzianum ، القای جهش تصادفی با استفاده از اشعه گاما در دستگاه گاماسل با مقدار مصرف بهینه 250 گری روی جدایه Th 65 انجام پذیرفت و 24 جهش یافته از این جدایه مادری انتخاب شدند. ...