The components crucial for fulfilling plant nutrient needs are, beside macroelements, also microelements. Microelement content in plant raw materials is often modified by various agronomic measures, therefore it does not always meet the requirements for this element. The research was conducted to determine the effect of agronomic factors on the content of zinc, copper, iron, cobalt and manganese in oat grain. Three field experiments were set up acc. to fractional factorial designs (2(5-1) and 3(4-1)) in two localities (Wierzbica and Prusy) in 2003. Akt cv. revealed a lower content of zinc, copper, iron and manganese in comparison with STH 7000 and STH 4770 strains. Microelement concentrations in oat grain were determined by the selection of oat cultivar/strain and growth regulator dose. Zinc content in oat grain fulfilled the requirements for plants designed for human consumption and animal feeds. Optimal iron content but deficient contents of manganese, copper and cobalt were registered in oat grain treated as fodder.

The aim of the study was evaluation of the effect of various sowing density and the course of weather conditions in the growing season on the yield and structural yield components of chosen brown- and yellow-husked genotypes (cultivars and strains) of common oats. The two-factor field experiment was carried out in the years 2007-2010 at the Institute of Crop Production and Cultivation of Malopolska Plant Growing Company in Polanowice near Krakow. The first experimental factor were 6 cultivars/strains of common oats: 3 cultivars/strains of brown-husked cultivars (Gniady, CHD 2875/01, CHD 2833/02) and 3 yellow-husked cultivars (Bohun, Deresz and Cwal). The second factor were 3 sowing densities: 300, 400 and 500 germinating grains·m -2 . The brown-husked (5.90 Mg·ha -1 ) and yellow-husked (6.13 Mg·ha -1 ) genotypes of oats which were compared in the study, did not differ significantly in the grain yield quantity, however, significant differences were observed between particular strains and cultivars (Gniady, CHD 2875/01, CHD 2833/02, Bohun, Deresz and Cwal) both in grain yields and in the number of grains developed per panicle, as well as in 1000 grain weight. The average oat yield obtained in the experiment was 5.6-6.4 Mg·ha -1 , while the highest one was obtained from the brown-husked strain CHD 2833/02. Diversified sowing density had no effect on the grain yield quantity, however it significantly varied structural components of the yield. Increase in the density was directly proportional to the number of panicles developed per unit of area. The studied experimental factors had a significant effect on grain plumpness in the studied material. The highest yielding cultivars and strains (CHD 2833/02, Bohun, Deresz) were characterized by a higher proportion of small grains (<2.2 mm), and by a lower content of larger grains. The course of weather conditions in the years of research significantly diversified yield quantity, structural yield components and grain proportion of particular fractions. In 2008, under conditions favorable for growth and development of oat plants, the proportion of grains from fraction 2.5-2.7 mm was higher than in other years of research.

S t r e s z c z e n i e W badaniach prowadzonych w latach 2008-2009 oceniano wplyw warunkow siedliska na zawartośc i plon tluszczu oraz sklad kwasow tluszczowych w ziarnie dwoch oplewionych (odmiana Krezus, rod 7105) i dwoch nagoziarnistych (odmiana Polar i rod 7505) genotypow owsa siewnego. Doświadczenia polowe zlokallizowane byly w wojewodztwie podkarpackim (Dukla, Lubliniec Nowy i Przeclaw) na stanowiskach zroznicowanych pod wzledem warunkow glebowych i atmosferycznych. Zroznicowane warunki siedliska nie wywarly istotnego wplywu na zawartośc lipidow w ziarnie owsa, w badanych sezonach wegetacyjnych. Istotne roznice zawartości tluszczu w ziarnie stwierdzono pomiedzy badanymi genotypami. Formy nagoziarniste (odmiana Polar – 5,20 % i rod STH 7505 – 6,32 %) zawieraly o 32 % tluszczu wiecej w porownaniu z formami oplewionymi (odmiana Krezus – 3,88 % i rod STH7105 – 3,91 %). Plon tluszczu owsa z jednostki powierzchni zalezny byl od przebiegu warunkow atmosferycznych, lokalizacji badan i genotypu. Najwieksze zroznicowanie skladu kwasow tluszczowych stwierdzono pomiedzy porownywanymi genotypami. Najwiecej kwasu oleinowego (41,54 %), a najmniej kwasu linolowego (38,00 %) i linolenowego (1,00 %) zawieral krotkoslomy, nagoziarnisty rod STH7505. Z kolei najmniej kwasu oleinowego (37,05 %), a najwiecej kwasu linolowego (40,71%) i linolenowego (1,39 %) zawierala oplewiona odmiana Krezus. Slowa kluczowe: ziarno owsa, zawartośc lipidow, plon tluszczu, sklad kwasow tluszczowych

S t r e s z c z e n i e Celem badan bylo określenie zawartości skladnikow odzywczych w pelnym ziarnie, plewce, bielmie i otrebach roznych odmian owsa siewnego. Oceną objeto zawartośc: suchej masy, bialka, tluszczu, wlokna pokarmowego, weglowodanow ogolem oraz związkow mineralnych w postaci popiolu. Podstawowy sklad chemiczny materialu badawczego oznaczono metodami standardowymi AOAC. Wyniki otrzymanych badan pozwalają na stwierdzenie, ze zarowno pelne ziarno, jak i otreby są dobrym źrodlem bialka w badanych odmianach owsa. Stwierdzono, ze tluszcz jest rownomiernie rozmieszczony w ziarniaku, podobne zawartości tego skladnika wykazano zarowno w pelnym ziarnie, bielmie, jak i w otrebach. Najlepszym źrodlem weglowodanow i blonnika pokarmowego, a takze związkow mineralnych jest plewka.

S t r e s z c z e n i e Celem przeprowadzonych badan byla ocena wlaściwości antyoksydacyjnych pelnego ziarna owsa, plewki, bielma i otrąb. Materialem badawczym bylo ziarno owsa siewnego nastepujących odmian: Akt, Arab, Bohun, Celer, Cwal, Deresz, Flamingsprofi, Furman, Jawor, Kasztan, Krezus, Polar oraz Rajtar. W badanych frakcjach mlynarskich oznaczono sume polifenoli metodą Folina-Ciocalteau’a. Wykonano takze oznaczenie zdolności eliminowania wolnego rodnika ABTS•. Najwiekszą zawartośc polifenoli oznaczono w plewce badanych odmian owsa. Mniejsze ilości stwierdzono odpowiednio w otrebach, pelnym ziarnie i bielmie. Łączy sie to w istotny sposob ze zdolnością

Conditions have been established for identification and quantification of genistin and daidzin in extracts of different soy cultivars by densitometric thin-layer chromatography. Good resolution of the genistin and daidzin peaks was achieved by chromatographic separation on silica gel F254 HPTLC plates with chloroform—metha-nol—water, 23 + 8 + 1 (v/v), as mobile phase. Under these analytical conditions there was no interference from other extract components.