Early childhood education is globally gender-segregated. In T & uuml;rkiye, 93.29% of teachers are female. This hermeneutic phenomenological study explores male practitioners' gendered experiences through semi-structured interviews with 17 participants (male teachers, male principals and female teachers) across 12 public schools in central Ankara. Findings are organised around three themes: Gendered Norms and Identity; Navigating a Feminised Profession; and Career Pathways. Across all participant groups, male teachers encounter persistent questioning of their legitimacy rooted in the assumption that caregiving is inherently feminine. In response, they conceal their professional identity and adopt rigid boundaries shaped by heightened surveillance of the male body. Career trajectories exhibit a paradoxical duality: institutional mechanisms accelerate men's movement into administration, yet a sector-specific barrier tied to early childhood education's devalued status limits broader mobility. The study introduces the gendered glass wall concept and concludes that the field must be disentangled from maternalism to foster inclusive pedagogical space.

This study examines the current situation and main challenges faced by international schools in Türkiye within a context of educational transformation and migration-driven diversification. Adopting a qualitative case study design, data were obtained from structured interviews with 65 founders and founder representatives of international schools operating at different levels and in various provinces. Descriptive analysis was used to code and categorise the data into themes. The findings show that international schools are hybrid institutions located between national regulations and global expectations. Administratively, schools struggle with student registration, transfer, graduation and equivalency procedures, as well as complex and lengthy work-permit processes for foreign teachers. Pedagogically, Turkish language learning and socio-cultural adaptation emerge as critical issues for students’ academic achievement and social integration. Parents expect schools simultaneously to preserve cultural identity and provide access to internationally recognised diplomas, which creates tensions in school–family communication and school governance. The study concludes that clearer legal frameworks, streamlined bureaucratic procedures, sustained Turkish language support and stronger collaboration between international and Turkish schools are needed to enhance institutional legitimacy and improve the quality of education in international schools in Türkiye.

This study explores the experiences of refugee students enrolled in Vocational Training Centers (VTCs) in Turkiye, illuminating how economic imperatives and legal frameworks shape their educational trajectories. Drawing on qualitative data from students, parents, and educators, it finds that VTCs function primarily as pathways for rapid labor market integration, rather than fostering holistic development, critical thinking, and democratic engagement. Participants describe educational environments marked by limited academic content, irregular school attendance, and exclusionary workplace practices, which collectively reinforce social stratification and constrain opportunities for mobility. While VTCs offer refugee youth pragmatic responses to immediate economic pressures, this narrow focus risks reducing education to a tool of short-term survival, sidelining broader social and civic goals. The study calls for inclusive and critical pedagogical approaches that empower refugee students for meaningful civic and economic participation in society. Policy recommendations include aligning vocational education with knowledge-based models responsive to both labor market demands and the specific social integration needs of refugee students, strengthening pathways to higher education, and fostering collaboration between educational institutions and labor market actors. Ultimately, this study suggests that reimagining VTCs as inclusive, future-oriented spaces is crucial for transcending purely utilitarian paradigms and better promoting social justice and democratic participation for refugee youth.

The European Researchers' Night is an annual event held across Europe on the last Friday of September, with the primary goal of promoting public recognition of scientists, disseminating information about the real-world impact of their research, inspiring young people to pursue careers in science, and raising awareness about research and innovation activities. In 2022, European Researcher’s Night focused on climate change and polar science in Istanbul and Gaziantep provinces. The central aim was to enhance public awareness of polar regions and global climate change, as well as to facilitate the acknowledgment of researchers and their work by the general public. This study examined the opinions of participants who attended these events, including 221 primary school students, 687 secondary school students, 525 high school students, and 319 adults. Utilizing a mixed-method approach, participant opinions were collected through both quantitative questionnaires and qualitative interviews conducted concurrently during the events. The results revealed overwhelmingly positive feedback from all participants regarding the events, with unanimous support for the continuation of such engaging public outreach initiatives. In conclusion, these events serve as effective channels for communicating scientific research with the public and underscore the importance of research extending beyond the confines of research communities.

This study explores the growing trend of teachers working outside their profession in T & uuml;rkiye, examining the causes, effects, and implications for their educational duties. Semi-structured interviews were conducted with 17 public school teachers using a phenomenological method, and the data was evaluated through content analysis. Economic challenges were identified as the primary reason for extra employment, with participants expressing concerns over their financial stability and their children's future. It was found that extra jobs diverted teachers' attention away from their primary profession, negatively impacting their intellectual responsibilities. Based on the findings, it is essential to address teachers' financial challenges through targeted reforms to reduce their need for additional employment, thereby allowing them to focus fully on their educational responsibilities.

Özel eğitime ihtiyaç duyan bir çocuğun eğitimden en verimli biçimde faydalanması için anne ve babanın çocuğun eğitimine aktif olarak katılmaları ve bu eğitimi evde desteklemeleri gerekir. Özel gereksinimli çocuğun ebeveynlerinin kapsamlı bir şekilde eğitime katılım sağlaması yasalar ve diğer hukuki düzenlemelerle zorunlu kılınmıştır. Ailelerin eğitime katılım düzeylerine ailenin sahip olduğu karakteristik özelliklerin yanı sıra okul yönetiminin ve öğretmenlerin aile katılımı ile ilgili yaptığı uygulamaların büyük etki ettiği ileri sürülmektedir. Bu bağlamda bu araştırmanın amacı, özel eğitimde ailelerin eğitim sürecine katılımına ilişkin okul yöneticilerinin görüşlerinin belirlenmesidir. Nitel bir araştırma olan bu araştırmada veriler 2020- 2021 Eğitim–Öğretim yılında İzmir ilinin Seferihisar ilçesinde bulunan Milli Eğitim Bakanlığına bağlı kamu okullarının özel eğitim sınıflarının bulunduğu okullarda yöneticilik yapan 8 okul yöneticisinden görüşme yapılarak elde edilmiştir. Araştırma bulgularına göre ailelerin aile katılım düzeyleri yetersizdir. Bu yetersizlik en çok velilerin psikolojik durumları, çocuklarının engel türü ve düzeyi, çalışmalara karşı isteksizlik, eğitim seviyeleri, sahip oldukları çocuk sayısı gibi nedenlerden kaynaklanmaktadır. Ayrıca aile katılım çalışmaları Covid- 19 salgınından olumsuz etkilenmiştir. Elde edilen bu veriler ışığında hizmet içi eğitimlerde okul yöneticilerinin aile katılımı ve aile eğitimi konularında bilgilenmeleri sağlanmalıdır.

In this study, the preference of public school teachers for sending their children to private schools has been regarded as a dilemma, and the reasons behind the choices made by public school teachers and the consequences of these preferences have been uncovered through semistructured interviews with public school teachers. The research was limited to the views of 17 teachers working in public schools in Ankara, Turkey, in the 2021-2022 academic year who send their children to private schools. The phenomenological method, which is one of the qualitative research methods, was used in this study. The data obtained from the interviews were analysed using content analysis technique. As a result of the analysis, the reasons why public school teachers send their children to private schools can be categorized into two groups. The first category, "push factors away from public schools," comprises four sub -categories: "the physical condition of schools," "lack of school services," "lack of academic offerings" and "school population". The second category, "pull to private schools," includes four sub -categories: "spoils system, " "religionization," "allurements of private schools," and "education and training incentives given to private schools." According to the participants, the most important consequences of private school existence are social segregation and the inequalities that arise between students attending private schools who go to private schools and those who cannot. Disparities between public and private schools are also examined in accordance with the participants' views under the codes of disparities related to students, teachers, and administration. Finally, the participants' recommendations for strengthening public education explored across four codes such as "building/physical changes in the school", "changes in school services", "academic changes" and "state policy changes".

The problems experienced by LGBT+ teachers and academics in Turkey were included in this study. LGBT+ teachers and academicians living in Turkey perform their professions by hiding their sexual identity to a great extent. When their identities are revealed, they are exposed to various forms of oppression and discrimination. A phenomenological design, one of the qualitative research methodologies, was utilized in this study, which deals with the obstacles experienced by LGBT+ teachers and academics in Turkey, and semi-structured interviews were conducted with 12 LGBT+ educators using the interview form developed by the researchers. Content analysis was used for the analysis, and in light of the obtained data, possible solutions to eliminate the problems experienced by LGBT+ educators in Turkey were given.

20. Yüzyılın önemli bestekârlarından biri olan Avni Anıl, 23 Nisan 1928’de Üsküdar’da dünyaya geldi. Sanatçının, bestekârlık yönünün yanı sıra yazarlık ve yayıncılık yönü de bulunmaktadır. Mûsikî üzerine çeşitli kitaplar, dergiler ve nota fasikülleri yayınlamıştır. Müzik eğitimine Üsküdar Mûsikî Cemiyeti’nde başlayan bestekâr, cemiyette başkanlık ve hocalık görevlerinde bulunan Emin Ongan’ı tek ve son hocası olarak nitelendirmektedir. Anıl, besteciliğe ilgi duymuş, Emin Ongan’ın teşvikiyle bestekârlığa ilk adımını atmıştır. Sanatçı arkadaşlarının desteğiyle de besteciliğini hızla devam ettirmiştir. Eserlerini bestelerken çağın adamı olmak istediğini belirtmiş ve Türk Müziği’nde yeni bir çığır açmıştır. Avni Anıl’ın 152 tane şarkı formunda ve 1 tane de dinî formda olmak üzere bestelediği 153 eseri bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı; Avni Anıl’ın Acemkürdî, Mahur ve Uşşak makamlarında bestelemiş olduğu eserlerde kullandığı makam geçkilerini saptamak, makamın esas yapısında olup olmadığını tespit etmek ve varsa farklılığının belirlenmesini sağlamaktır. Yapılan bu çalışmada kaynak tarama yöntemi kullanılarak makamlarla ilgili bazı bilgilere yer verilmiştir. Basit, şed ve birleşik makamlara örnek teşkil etmesi açısından Avni Anıl’ın bahsi geçen 3 farklı makamdaki eserlerinin makamsal analizi yapılarak içerisindeki geçki ve çeşniler tespit edilmiştir. Makamın yapısındaki hususlar dikkate alınarak yapılan analiz sonuçlarıyla Avni Anıl’ın eserlerindeki makam kullanım tekniğine ulaşılmıştır.

The aim of this study is to reveal the opinions of teacher candidates about gender perception according to gender, university and department variables. Survey model was used to reveal the current situation in the research. The study group consisted of 269 teacher candidates who are studying three different universities in Turkey. In the 2018-2019 academic year. The data of the study were collected using the “gender perception scale”, which consists of expressions about gender roles for women and men and developed by Altınova and Duyan (2013). According to the research findings, the gender variable has a high effect on the participants' perception of gender, and women's gender perception is more positive. The university variable has a medium effect on gender perception. The pre-service teachers' perception about gender is higher in the university, the foundation year of which is older. The variable of department has a low effect on gender perception. Based on the finding of the effect of the university variable that emerged in this research, gender equality index can be examined for all universities

2020 yılının Mart ayında ilan edilen pandemi nedeniyle yüz yüze eğitim öğretim faaliyetlerine ara verilmiş ve bu faaliyetler tümüyle internet üzerinden sürdürülmeye başlanmıştır. Uzaktan eğitim kavramı yeni olmamakla birlikte, pandemi süreciyle kaçınılmaz ve zorunlu hale gelmiş ve eğitim hizmeti üzerinde çeşitli etkiler yaratmıştır. Bu etkileri incelemek için, Türkiye’de ve dünyada çeşitli araştırmalar yapılmıştır. Bu araştırmanın konusu, Türkiye’de ve Dünyada ne tür akademik yayınların yapıldığının ve bu yayınların eğilimlerinin neler olduğunun belirlenmesidir. Bu doğrultuda, pandemi dönemiyle ilgili eğitim araştırmalarının hangi temalar üzerinde gerçekleştirildiği ve hangi araştırma yöntemlerinin kullanıldığı araştırılmıştır. Nitel araştırma yöntemlerinden tematik içerik analizi ile yürütülen bu araştırmada, araştırma konularına göre “pandemi döneminde uzaktan eğitim”, “eğitim basamağına göre pandemide eğitim”, “disiplinlere göre pandemide eğitim”, “pandemide eğitim hakkı” ve “pandemide eğitim politikası” ile ilgili araştırmaların yayımlandığı ve bu araştırmaların yöntemlerinin “nicel”, “nitel”, “karma” ve “literatür tarama” olduğu ortaya çıkarılmıştır.

Savaş, iklim değişiklikleri, doğal afetler, ekonomik ve diğer nedenlerle farklı kültürler bir arada yaşamaya başlamış, toplumsal yapı çokkültürlü duruma gelmiş ve bu durum eğitime de yansıyarak çokkültürlü eğitim ortaya çıkmıştır. Çokkültürlü eğitimin “içerik entegrasyonu, bilgiyi inşa süreci, eşitlikçi pedagoji, önyargı azaltması, güçlendirici okul kültürü ve sosyal yapı” olmak üzere boyutları bulunmaktadır. Bu araştırmada öğretmenlerin sınıf ortamında çokkültürlülüğü nasıl yönettiklerini ortaya çıkarmak amaçlanmıştır. Bu amaçla, nitel araştırma yöntemi kullanılmış ve araştırma verileri yarı yapılandırılmış görüşme formu ile toplanmıştır. Araştırmaya farklı eğitim basamaklarında görevli on öğretmen katılmıştır. Elde edilen bulgular incelendiğinde öğretmenlerin soru yanıt yöntemi, görsel öğretim aracı, akıllı tahta kullanma, önemli bölümleri not aldırma, okuma etkinlikleri yaptırma gibi öğrenmeye yönelik genel etkinlikleri kullanarak sınıf içindeki çokkültürlülüğü yönettikleri görülmüştür. Ayrıca çokkültürlülüğe özgü sayılabilecek kavramın hem Arapçasını hem de Türkçesini kullanmak, İngilizce’den yararlanmak, beden dili kullanmak veya Arapça bilenlerden yardım almak gibi özel yöntemlerden yararlandıkları da belirlenmiştir. Bunlara ek olarak katılımcıların çokkültürlüğü doğal kabul ederek de yönetmeye çalıştıkları ve ayrıca çokkültürlülüğü evrensel ve insancıl anlatımlarla yönettikleri de belirlenmiştir. Son olarak araştırmaya katılan öğretmenlerin çokkültürlülüğü yönetmek için kullandıkları son yöntemin ise çokkültürlülüğe hiç değinmemek olduğu belirlenmiştir. Öğretmenlerin sınıf içinde çokkültürlülüğü yönetebilmeleri için farklılıkları tanımaları, önyargılarından kurtulmaları, öğrencilerin kültürel geçmişlerine saygı duymaları ve kendilerini çokkültürlülük konusunda yeterli görmeleri gerekmektedir.

Savaş, iklim değişiklikleri, doğal afetler, ekonomik ve diğer nedenlerle farklı kültürler bir arada yaşamaya başlamış, toplumsal yapı çokkültürlü duruma gelmiş ve bu durum eğitime de yansıyarak çokkültürlü eğitim ortaya çıkmıştır. Çokkültürlü eğitimin “içerik entegrasyonu, bilgiyi inşa süreci, eşitlikçi pedagoji, önyargı azaltması, güçlendirici okul kültürü ve sosyal yapı” olmak üzere boyutları bulunmaktadır. Bu araştırmada öğretmenlerin sınıf ortamında çokkültürlülüğü nasıl yönettiklerini ortaya çıkarmak amaçlanmıştır. Bu amaçla, nitel araştırma yöntemi kullanılmış ve araştırma verileri yarı yapılandırılmış görüşme formu ile toplanmıştır. Araştırmaya farklı eğitim basamaklarında görevli on öğretmen katılmıştır. Elde edilen bulgular incelendiğinde öğretmenlerin soru yanıt yöntemi, görsel öğretim aracı, akıllı tahta kullanma, önemli bölümleri not aldırma, okuma etkinlikleri yaptırma gibi öğrenmeye yönelik genel etkinlikleri kullanarak sınıf içindeki çokkültürlülüğü yönettikleri görülmüştür. Ayrıca çokkültürlülüğe özgü sayılabilecek kavramın hem Arapçasını hem de Türkçesini kullanmak, İngilizce’den yararlanmak, beden dili kullanmak veya Arapça bilenlerden yardım almak gibi özel yöntemlerden yararlandıkları da belirlenmiştir. Bunlara ek olarak katılımcıların çokkültürlüğü doğal kabul ederek de yönetmeye çalıştıkları ve ayrıca çokkültürlülüğü evrensel ve insancıl anlatımlarla yönettikleri de belirlenmiştir. Son olarak araştırmaya katılan öğretmenlerin çokkültürlülüğü yönetmek için kullandıkları son yöntemin ise çokkültürlülüğe hiç değinmemek olduğu belirlenmiştir. Öğretmenlerin sınıf içinde çokkültürlülüğü yönetebilmeleri için farklılıkları tanımaları, önyargılarından kurtulmaları, öğrencilerin kültürel geçmişlerine saygı duymaları ve kendilerini çokkültürlülük konusunda yeterli görmeleri gerekmektedir.

Son yıllarda özellikle teknoloji alanındaki değişimin hızı şaşırtıcı bir şekilde artmaktadır. Teknolojik değişimlerin ortaya çıkardığı toplumsal yapı, eğitim alanını da etkilemekte, okulların, öğretmenlerin ve okul yöneticilerinin rolleri yeniden incelenen bir konu haline gelmektedir. Bu araştırmanın amacı, eğitim örgütlerinin değişimlere ayak uydurmaları çerçevesinde okul yöneticilerinin bu teknolojik yeniliklerden ya da değişimlerden haberdar olma durumlarını ortaya koymaktır. Araştırmanın çalışma grubunu resmi okullarda görev yapan ve araştırmaya katılmaya gönüllü 32 okul yöneticisi, okul müdürü ve müdür yardımcılarından oluşmaktadır. Araştırmanın sonuçlarına göre, okul yöneticilerinin tarihsel süreç içerisindeki değişimlere ve endüstri kavramları olan endüstri 1.0, 2.0, 3.0 ve 4.0 ve toplum 5.0 kavramlarına ilişkin bilgi sahibi olmadıkları, araştırmaya katılan okul yöneticilerinin çoğunun okullarında teknoloji temelli sınıfların olmadığı ortaya çıkmıştır. Araştırmada ortaya çıkan bir başka sonuç ise okul yöneticilerinin bir kısmının teknolojiyi eğitimin tamamlayıcı bir öğesi olarak görmeleri, bir kısmının da teknolojinin eğitimi olumsuz yönde etkileyeceğini düşünmeleridir. Araştırma bulgularında son olarak okul yöneticilerinin öğretmenlerin teknolojiyi takip etmede öğrencilerden geri kaldığını düşündüğü görülmektedir.

Çocuğun haklara sahip olduğu düşüncesi günümüzde önem kazanmış ve doğası gereği çocuğun korunmaya ihtiyaç duyabileceği kabul edilmiştir. Çocuğun korunması işlevinin etkin biçimde yerine getirilmesinde okul da rol üstlenmektedir. Bu çalışmanın amacı, çocukların ihmal ve istismardan korunmasında okulun rolüne ilişkin öğretmen görüşlerini belirlemektir. Bu amaç doğrultusunda hazırlanan görüşme formuyla, çocuk hakları konusunda eğitim almış sekiz öğretmenden oluşan çalışma grubuyla görüşmeler yapılmıştır. Çocuğun ihmal ve istismardan korunmasında öğretmen görüşlerine göre okul paydaşlarından okul yönetimlerinin, öğretmenlerin, velilerin ve sosyal hizmet uzmanlarının rolleri bulunmaktadır. Okul yönetimlerinin çocuğun ihmal ve istismardan korunmasına yönelik öğrenciyi ve veliyi tanımaya yönelik çalışmalar yaptıkları ve bu konuda bilgilendirici etkinlikler düzenledikleri ifade edilmektedir. Çocukların ihmal ve istismardan korunmasında öğretmenlerin rolleri; ihmal ve istismar olaylarını bildirim yükümlülüğü, öğrencilerle güven ve sevgiye dayalı iletişim kurma, öğrencileri, velileri ve meslektaşlarını bu konularda bilgilendirme ve ihmal-istismar konusunda yeterli bilgiye sahip olma şeklinde sıralanmaktadır. Velinin rolleri ise öncelikle çocuğuna ihmal ve istismarda bulunmaması ve çocuğunu bu konuda bilinçlendirmesi iken, sosyal hizmet uzmanlarının rolleri ise kurum korumasındaki çocuklarının takibinin dikkatli ve özenli biçimde yapılması, öğretmenlere, velilere ve öğrencilere bilgilendirici seminerlerin düzenlenmesi ve öğretmenlerle işbirliği içerisinde çalışılması şeklinde belirtilmektedir.

This study is designed as a single case which focuses on the real story of the first male preschool teacher in Turkey. The main purpose of this study is to investigate his perceptions related to; a) the advantages and disadvantages of being the first preschool teacher in Turkey b) the perception of school society towards him, c) how he handled the challenges, d) possible social benefits of male preschool teachers in early childhood education. Data were collected through a semi-structured in-depth interview. The data were thematically analysed under the predetermined categories in accordance with the research questions. The findings suggest that preschool teaching is still a female-dominated occupation despite the fact that preschool teachers are present in Turkish system more than thirty years. All the findings derived from this study implied the personal traits is a noteworthy factor that shaped the first male preschool teachers’ career choice and his career path in a gendered profession.

Eğitim örgütlerinde istismarcı yönetim ve öç alma davranışı arasındaki ilişkiyi belirlemeyi amaçlayan bu çalışmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmada İstismarcı Yönetim Ölçeği ve Örgütsel Öç Alma Ölçeği uygulanmıştır. Veriler 2017-2018 eğitim öğretim yılında Ankara kamu okullarında görevli 361 öğretmenden toplanmıştır. Bulgulara göre, erkek öğretmenler istismarcı yönetime ve örgütsel öç alma ölçeğinin davranışsal tepkiler boyutundaki ifadelere daha fazla katılım göstermişlerdir. Ayrıca, 0-10 yıl arası kıdeme sahip ve 21 yıl ve üzeri kıdeme sahip öğretmenlerin, 11-20 yıl arası kıdeme sahip öğretmenlere göre İstismarcı Yönetim Ölçeğinin ifadelerine daha fazla katılım gösterdikleri belirlenmiştir. Lisansüstü mezunu öğretmenler, lisans mezunu öğretmenlere göre öç alma nedenlerine ve davranışsal tepkiler boyutlarına ilişkin görüşlerine daha fazla katılım göstermişlerdir. Liselerde çalışan öğretmenler, ilkokullarda ve ortaokullarda çalışan öğretmenlere göre istismarcı yönetime ilişkin ifadelere daha çok katılmışlardır. Son olarak katılımcıların istismarcı yönetime ilişkin görüşleri ile öç alma nedenlerine ve davranışsal tepkilere ilişkin görüşleri arasında düşük düzeyde pozitif ve anlamlı ilişki olduğu belirlenmiştir.

Purpose: Providing educational services for Syrian refugee children is a new fact of life in Turkey, and the teachers who work at public schools and temporary education centers encounter some difficulties. The main purpose of this paper is to describe the problems faced in the process of educating Syrian refugee children as well as the solutions to such difficulties recommended by the teachers. Research Methods: The study was carried out using qualitative research methods and the phenomenological model to investigate the problems faced in the process of educating the Syrian students'. The purposive sampling method was used in order to identify the participants. Thereafter; the plan was to interview the participants consisting of nine teachers of Syrian students. Interview forms were designed and developed by the researchers and used in the study. The content analysis technique was used during the analysis of the data. The Nvivo 10 package program was used. Findings: In the study, the problems faced by the teachers were identified as a language barrier, cultural problems and discipline problems. While the teachers at the public schools appear to think that the students are on good terms with their friends, teachers and the school principal, the teachers at the temporary education centers seem to have a completely opposite view on the matter. Teachers state that they do not receive adequate support in the process of educating Syrian students and add that the students are provided with limited books and additional class support. Last, to solve these problems, the teachers recommend that the language barrier be overcome by teaching the Syrians the Turkish language, that materials and a curriculum for Turkish language education be developed, that the Syrian students be taught separately from the Turkish students, that the teachers be provided with in-service seminars, and that class populations be reduced. Implications for Research and Practice: Teaching so many refugees is a new phenomenon for Turkey. In order to properly overcome this issue, the MoNE must be in close contact with the teachers and educational institutions working in this process. Also, for the healthy functioning of this process, the need for support from both the general public and national and international organizations should not be ignored.