Technique of the application of radioactive tracer to the primary tumor and lymphoscintigraphy with use of the stationary and handheld gamma probe was presented. Various types of the used radioactive tracers were characterized. Scintigraphical criteria for sentinel nodes recognition were discussed. Advantages and limitations of the use of lymphoscintigraphy for sentinel nodes detection were described. Necessity of further study to determine feasibility of sentinel nodes radiolocalization in stage N0 in head and neck cancer was pointed out.

Potwierdzenie wiarygodności biopsji węzła wartowniczego (WW) w ocenie stanu regionalnych węzłów chłonnych w czerniaku skóry (CS). W okresie od stycznia 1997 do kwietnia 2003 r. ogółem wykonano 225 biopsji WW u 206 chorych w I stopniu zaawansowania klinicznego CS. W tej grupie znajdowało się 125 kobiet i 81 mężczyzn (K:M 1,54:1), w wieku 14–85 (śr. 55,2). Lokalizacja zmiany pierwotnej: kończyna dolna 88 (42,7%), tułów 75 (36,4%), kończyna górna 42 (20,4%), głowa 1 (0,5%) Stopień zaawansowania: wg Breslow'a 3,45 mm (0,3–20 mm), poziom naciekania wg Clark'a CII 6 (2,9%), C III 128 (62,1%), C IV 47 (22,8%), C V 16 (7,8%), NSKL 9 (4,4%). Wyłącznie barwnikowa (Patent Blau V -PBD) – 18. Barwnikowo-izotopowa (PBD + Nannocol znaczony Technetem 99 + limfoscyntygrafia) – 150. Wyłącznie izotopowa (Nannocol znaczony Technetem 99 + limfoscyn-tygrafia) – 38. U 206 pacjentów stwierdzono 225 spływów – 2 lokalizacje u 19 pacjentów (9,2%). Identyfikacja WW w 98,5% przypadków, w 44 przypadkach (21,4%) stwierdzono przerzut w WW i wykonano limfadenektomię przy czym w 30 przypadkach (68,2%) WW był jedynym zwierającym przerzut. Wyniki fałszywie ujemne- 3 przypadki (1,45%). 1. Biopsja WW jest metodą wiarygodną w ocenie stanu regionalnych węzłów chłonnych w CS. 2. Stwierdzenie w limfoscyntygrafii pojedynczego WW pozwala na zastosowanie wyłącznie metody izotopowej. 3. W 68,2% stwierdzano przerzuty tylko w węźle wartowniczym, co świadczy o wartości biologicznej tego badania w ocenie stopnia zaawansowania.

to evaluate the feasibility of treatment method (intraperitoneal administration of radiolabelled monoclonal antibody) for patients with gastric cancer. a total of 15 eligible patients, with histologically proven adenocarcinoma of the stomach or gastro-oesophageal junction, who had undergone resection to remove the primary tumour mass, were enrolled in the study. Eight patients were treated with the study drug and 7 were enrolled into the standard care control arm. mean blood radioactivity peaked between 36 and 48 hours, with a mean peak value of approximately 15% ID. Data previously reported on intraperitoneal Y-HMFG1 treatment of patients with ovarian cancer show peak values of 25–35% ID seen at 48 hour post-injection. The present results require confirmation in a large population of gastric cancer patients, but suggest that the transfer of radioactivity into the blood pool is decreased compared with the ovarian cancer patients. a HAMA response was detected in all patients after treatment, and there is some suggestion that is follows a bi-phasic pattem. If as hypothesised, a HAMA response provides a boost to the immune system, leading to a potential longer term benefit, then the HAMA response seen in this study following pemtumomab treatment is encouraging.

Celem pracy jest ocena wyników laseroterapii w paliatywnym leczeniu nowotworów przełyku, wpustu, odbytnicy i fotokoagulacji w krwawieniach błony śluzowej odbytnicy jako powikłania po radioterapii raka szyjki macicy.

Przerzuty do węzłów chłonnych (W Ch) są najistotniejszym czynnikiem prognostycznym w raku jelita grubego. Rutynowe badanie histologiczne we wczesnych przypadkach przeacza niewielkie ogniska przerzutowe w 15–20% przypadków.

Przedstawienie własnych doświadczeń w zakresie leczenia chirurgicznego guzów wątroby. Guzy przerzutowe wątroby są najczęstszą złośliwą postacią nowotworu tego narządu, a zmiany wtórne w przebiegu raka jelita grubego stanowią ich większość. U 20–30 % stwierdza się obecność przerzutu przed lub w czasie operacji (synchroniczne), a u 40 % w okresie obserwacji, po wycięciu guza pierwotnego (metachroniczne). W ostatnich dwóch dekadach zauważono wzrost zainteresowania chirurgicznym usuwaniem guzów wątroby, zarówno na świecie jak również w Polsce. W tej pracy przedstawiamy nasze doświadczenie w tym zakresie. Równocześnie podkreślamy, że leczenie chirurgiczne jest najskuteczniejszą metodą w leczeniu guzów wątroby. W okresie od stycznia 1998 do czerwca 2003r w I Oddz. Chir. WCO operowano 71 chorych z rozpoznaniem guza wątroby. U 9 chorych (12.67%) z ogniskiem pierwotnym, a u 41 chorych (59.15%) z ogniskami wtórnymi. U 21 chorych (29.57%) stwierdzono zmiany niezłośliwe spośród chorych operowanych było 43 kobiet (60,6%) i 28 mężczyzn (39.4%). Średnia wieku 54 lata. U 28 (68,3%) chorych z przerzutami do wątroby pierwotne ognisko znajdowało się w jelicie grubym. U 6 chorych z ogniskiem pierwotnym stwierdzono rak wątrobowo-komórkowy. Resekcję wątroby początkowo wykonano metodą Finger fracture; (ręczne rozdzielenie miąższu na tępo, a w ostatnich latach resekcję wykonano za pomocą aparatu Cusa. U 57 chorych operowanych (80,3%) nie obserwowaliśmy poważnych powikłań śród – i pooperacyjnych. Powikłanie w okresie pooperacyjnym po resekcji wątroby obserwowano u 14 chorych (19,7%) w tym u 3 chorych po jednoczasowej operacji guza pierwotnego jelita grubego i przerzutu do wątroby. Należały do nich niewydolność wątroby, ropień podprzeponowy, zapalenie płuc,zapalenie żył kończyń dolnych, wytrzewienie i zakażenie rany pooperacyjnej. W okresie pooperacyjnym zmarł 1 chory z powodu niewydolności wątroby i niewydolności oddechowokrążeniowej. Z obserwacji roczne przeżycie uzyskano u 80% chorych, a 2-letnie u 54 % chorych, a 3-letnie u 38 % chorych. 1. Resekcja wątroby z powodu guzów wtórnych i pierwotnych jest operację bezpieczną. 2. Monitorowanie chorych po resekcji raka jelita grubego pozwala na wczesną wykrywalność przerzutów i poprawę wyników leczenia.

Do chwili obecnej w przypadku raka piersi usunięcie układu chłonnego pachy jest obowiązkowym elementem postępowania chirurgicznego. Zajęcie węzłów chłonnych w przypadku raka piersi jest jednym z czynników rokowniczych jak i wpływa na podjęcie dalszego leczenia uzupełniającego i dlatego usunięcie pachowych węzłów chłonnych jest bardzo ważnym elementem leczenia operacyjnego raka piersi. Technika biopsji węzła wartowniczego (WW) rozwinęła się w przypadkach czerniaka złośliwego skóry i ma na celu precyzyjną ocenę stanu całego dorzecza węzłów chłonnych przy użyciu barwnika Paten Blau V, radioizotopu Tc99 ręcznej sóndy gamma kamery oraz małoinwazyjnej techniki chirurgicznej.

Cel pracy obejmuje analizę chirurgicznego leczenia raka przełyku z uwzględnieniem różnych metod leczenia resekcyjnego i leczenia paliatywnego w oparciu o materiał własny. Całkowita liczba chorych operowanych w okresie 1998–2003 wyniosła 287 pacjentów. Mężczyźni – 251, a kobiety 36 osób [M/K 6,9], wiek 37 – 79 [śr. 55,8]. U 264 chorych rozpoznano carcinoma planoepithelialae, u 6 carcinoma solidum, u 2 adenocarcinoma, u 15 brak rozpoznania mikroskopowego. Wykonano 82 resekcje [45 resekcji metodą bez otwarcia klatki piersiowej (b.o.kl.p.) i 37 resekcji metodą trzyetapową (m.t.)] i 205 zabiegów paliatywnych nieresekcyjnych [99 gastrostomii, 91 laseroterapii, 5 endoprotez Haringa, 10 zabiegów zwiadowczych]. Stopień zaawansowania w grupie resekcji bez otwarcia klatki piersiowej – st. I – 5, st. II a – 19, st. II b – 11, st. III – 10. Stopień zaawansowania w resekcji trzyetapowej – st. I – 2, st. II a – 15, st. II b –9, st. III – 11. Śmiertelność okołooperacyjna dla całej grupy 3,8%, dla poddanych resekcji 13,4%. W resekcji b.o.kl.p. −6,5%, w resekcji m.t. −22%. Wskaźnik resekcyjności – 28,5%. Radykalność resekcji: RO – 42%, R1 – 31%, R2 – 27%. Powikłania w zależności od rodzaju resekcji: resekcja b.o.kl.p. versus resekcja m.t. Odma opłucnowa 10 – 0, zapalenie płuc 7–14, nieszczelność zespolenia 8-2, porażenie n. krtaniowego 2–2, krwawienie w kl. piersiowej 0–2, krwawienie w jamie brzusznej 0–1, zwężenie w miejscu zespolenia 2–3. Przeżycia odległe [Kaplan-Meier] 36 miesięcy i więcej – 25% bez istotnej różnicy statystycznej w zależności od rodzaju metody resekcji. Pacjenci poddani laseroterapii – 91. llość wykonanych zabiegów laseroterapii – 273 [średnio 3 zabiegi]. Średnia dawka energii – 5600 J/G. Zmniejszenie stopnia dysfagii u 81% pacjentów. 41% – całkowita poprawa [pokarmy stałe]. 40% – częściowa poprawa [pokarmy papkowate]. 19% – brak poprawy [Pokarmy płynne]. Powikłanią: bez śmiertelności, przetok, perforacji i krwawienia. Przeżycia odległe po laseroterapii dłuższe niż po założeniu gastrostomii. Leczenie neoadjuwantowe zastosowano w grupie 43 pacjentów. Uzyskano odpowiedź na leczenie: regresja nowotworu – 25 [58,2%], stabilizacja nowotworu – 17 [39,5%], progresja nowotworu – 1 [2,3%]. Całkowita odpowiedź patologiczna 6 [26%] chorych. Przeżycia odległe powyżej 36 miesięcy 29.5% w grupie poddanej leczeniu neoadjuwantowemu i resekcji.

1. Ocena wartości totalnej lub subtotalnej gastrektomii z limfangiektomią D2 w różnych stadiach zaawansowania raka żołądka. 2. Analiza wpływu stopnia zajęcia regionalnych węzłów chłonnych na wyniki leczenia. 3. Ocena jakości życia pacjentów po całkowitej gastrektomii. Materiał obejmuje 667 chorych leczonych z powodu raka żołądka w latach 1986–2002. U 413 pacjentów wykonano resekcję (351 z limfangiektomią D2, 62 paliatywne) – całkowitą w 368 przypadkach, częściową w 45. Chorych poddanych resekcji podzielono na 4 grupy w zależności od liczby zajętych węzłów chłonnych oraz 2 grupy zależne od wielkości wskaźnika węzłowego. W grupach tych określono prawdopodobieństwo 5 – cio letnich przeżyć stosując metodę Kaplana – Meiera. Jakość życia oceniono badając pacjentów (będących co najmniej 3 lata po całkowitej gastrektomii) przy zastosowaniu testu Troidla. Śmiertelność okołooperacyjna 1,3%. Nieszczelność zespolenia przełykowo – jelitowego – 2% (8 chorych). Przeżycia 5 – cio letnie wahały się od 1,9% w grupie chorych u których stwierdzono ponad 14 zajętych węzłów do 82% w grupie NO. Przy wskaźniku węzłowym > 0,2 odsetek ten wyniósł 5,4% oraz odpowiednio 80,1% w grupie pacjentów u których wskaźnik ten był równy lub mniejszy od 0,2. Jakość życia oceniono badając 36 chorych – w 79% przypadków (28 pacjentów) uzyskano wynik dobry ub bardzo dobry. 1. Całkowita lub subtotalna gastrektomia z limfangiektomią D2 jest procedurą bezpieczną (niska śmiertelność i niewielka ilość ciężkich powikłań), dającą dobre wyniki odległe we wczesnych i średnio zaawansowanych przypadkach raka żołądka. 2. W przypadkach zaawansowanego raka żołądka (resekcje paliatywne R2) wykonywanie limfangiektomii D2 jest nieuzasadnione. 3. Liczba zajętych węzłów chłonnych oraz wielkość wskaźnika węzłowego mają istotne znaczenie w prognozowaniu wyników odległych leczenia raka żołądka. 4. Jakość życia zdecydowanej większości pacjentów po całkowitej gastrektomii jest dobra lub bardzo dobra.

The authors report the feasibility an accuracy of intraoperative sentinel lymphnode biopsy (SLN) in patients with operable breast cancer to test the hypothesis that the histologic characteristic of SLN predicts the histologic status of remaining lymph nodes in the axilla. In between August 1999 and May 2000 to SLN biopsy there were 124 patients enrolled with median age of 55,2 years of age. All patients had operable breast cancer and all axillary lymphnodes were clinically negative. A day before surgery 4 cc of Nannocol marked with Tc99 was injected subcutuanesly nearby the tumor bed and an hour later the lymphoscyntygraphy was performed to achieve axillary lymphnodes mapping. Then immediately prior to surgery Blue Dye Patent Blau V was injected in the same manner as the radiological marker. Then with the use of hand – held gamma probe the hotspot was defined and marked. Five to ten minutes later first cut was performed over marked hotspot. After visualization of stained lymph vassals the SLN was traced and confirmed with high dose output (using the Neoprobe) and then was harvested for histologic examination. After this all patients were submitted for regular lymphadenectomy regardless main surgery type (mastectomy or BCT). Employing above method we were able to define SLN in 93,3%, only in 6,7% of our patients identification failed. In the group with defined SLN we found cancer cells deposits only in 20%. And in that group remaining lymphnodes had cancer metastasis in almost 80%. We had two cases of false negative results but still our specify rate was over 97%. In conclusion we think that SLN biopsy is quite safe and efficient method to evaluate axillary lymphnodes status in patients with operable early stage breast cancer. Our findings are also confirmed by other authors world wide.

Potwierdzenie wiarygodności biopsji wézła wartowniczego (WW) w ocenie stanu regionalnych węzłów chłonnych w czerniaku skóry (CS). W okresie od 07.1998–12.2000 r. ogólem wykonano 99 biopsji węzła wartowniczego w czerniaku skóry. Czerniak skóry – Biopsję węzła wartowniczego wykonano u 92 pacjentów w I stopniu zaawansowania klinicznego. Były to 53 kobiety i 39 mężczyzn (K:M 1,35:1), w wieku 22–85 (śr. 46,1). Lokalizacja zmiany pierwotnej: kończyna dolna 40 (43,5 %), tułów 37 (40,2 %), kończyna górna 15 (16,3 %). Stopień zaawansowania: wg Breslow’a 3,1 mm (0,3–17 mm), poziom naciekania wg Clark’a CII 3 (3,3 %), C III 56 (61 %), C IV 18 (19,6 %), C V 10 (10,9 %), NSKL 5 (5,4 %). W przeddzień operacji podanie Technetu z koloidem (Nannocol) śródskórnie po obu stronach blizny po biopsji lub guza, wykonanie limfoscyntygrafii dynamicznej. Bezpośrednio przed operacją podanie śródskórne barwnika (Patent BlauV). Przy użyciu ręcznej sondy (Navigator) zlokalizowanie i usunięcie WW z minimalnego cięcia. Rutynowe badanie hist.-pat. + immunohistochemiczne. W przypadku stwierdzenia przerzutów odroczona klasyczna lymfadenektomia. U 92 pacjentów stwierdzono 99 spływów, identyfikacja WW w 94,9% spływów, w 17 przypadkach (18,5%) stwierdzono przerzut w WW i wykonano limfadenektomię, przy czym w 13 przypadkach (76,5%) WW był jedynym zwierającym meta. Wyniki fałszywie ujemne- 1 przypadek (1,01%). Biopsja WW jest metodą wiarygodną. w ocenie stanu regionalnych węzłów chłonnych w CS. Aż w 76,5% przypadków stwierdzano przerzuty tylko w węźle wartowniczym co świadczy o wartości biologicznej tego badania w ocenie stopnia zaawansowania.

Metoda identyfikacji węzła wartowniczego w przypadkach czerniaka złośliwego w I stopniu zaawansowani klinicznego stała się obecnie metodą standardową. Metodę tę wprowadziliśmy do praktyki naszego oddziału w styczniu 1997 roku.

From I 1986 to I 1997 we have operated in our Department 333 patients with gastric cancer. Resection has been done in 204 cases (with total resection rate 97%). Mostly there were patients with advanced disease (totally 160 cases with III and IV stage according to UICC classification). Metastases to regional lymph nodes were confirmed at 186 patients (91%). In every resection for cure and in palliative operations, where it was possible, we have done lymphangiectomy contained D1 and D2 level of regional lymph nodes. We achieved 28.9% 5-year survival rate (according to Kaplan-Meier) with postoperative mortality 2% and low number of surgical complications. Total resection of the stomach with regional node dissection (levels D1 and D2) is good and safe procedure and should be performed in majority cases of gastric cancer particularly in early and middle stages of disease.