BackgroundDisaster coverage informs the public yet may expose victims at moments of extreme vulnerability. This study examined how televised rescue-moment broadcasting after the 6 February 2023 Turkey earthquake intersected with bioethical principles relevant to public health.MethodsUsing reflexive thematic analysis, we analyzed 60 rescue-moment videos from two national broadcasters (public and private). Focusing strictly on presented content, we coded ethically salient visuals and discourses (identity disclosure, medical interventions, and emotional framing) and developed themes through iterative reflection among researchers.ResultsTwo overarching categories characterized coverage: (1) normalized discursive presentation—open identity disclosure, emotional dramatization, and routinized live “rescue shows”; and (2) privacy-insensitive visual content—unblurred faces, filming of medical interventions, and overt displays of trauma amid crowd convergence.ConclusionsThese practices often conflicted with privacy, dignity, and non-maleficence, underscoring the need for trauma-informed disaster communication.LimitationsWe analyzed content only, not journalists intentions or newsroom processes.ImplicationsFindings inform ethical guidelines for disaster reporting and training programs integrating bioethics and journalism ethics.

This paper examines the challenges of qualitative research in medical contexts through our position as qualitative researchers, bioethicists, and ethics committee members in Turkey. We explore how biomedical paradigm dominance shapes qualitative research evaluation in medical settings, arguing that qualitative understanding is essential to medical knowledge production, not merely a methodological choice. Through experiential insights, we identify critical issues: insufficient methodological awareness among researchers, limited recognition of qualitative paradigms by ethics committees, and persistent epistemic injustice in evaluation processes, even within traditionally receptive fields. These challenges arise from deeper philosophical tensions rather than procedural difficulties. We propose reflexivity as both a methodological requirement and and ethical virtue to address qualitative research marginalization in medicine. Our analysis contributes to discussions about the relationship between ethics and science in qualitative research while offering practical insights for improving evaluation and support of qualitative methodologies in medical contexts.

Objective: To analyze the historical congress experiences of Prof. Dr. Feridun Nafiz Uzluk as a medical student in 1923 and derive lessons for contemporary medical education. Methods: Descriptive qualitative analysis of Uzluk’s three articles about the Fifth Congress of the Society of Psychiatry and Neurology (Tababet-i Akliye ve Asabiye Cemiyeti) in 1923 published in “Babalık” newspaper. The articles were systematically analyzed using inductive categorization to examine his observations, scientific content approach, and public communication strategies. Results: Uzluk’s writings demonstrated active engagement beyond passive observation, functioning as a science communicator and public educator. His articles revealed emphasis on psychiatry’s humanistic dimensions, patient advocacy, mental hygiene concepts, and educational reform needs. He critically examined the tension between theoretical and practical medical training while advocating for individualized education approaches. Conclusion: This historical analysis reveals the transformative potential of early student engagement with scientific communities. Uzluk’s 1923 congress participation, and his founding in 1946 of the Institute of History of Medicine (Tıp Tarihi Enstitüsü) at Ankara University Faculty of Medicine, the forerunner of today’s Department of History of Medicine and Ethics, demonstrate the long-term impacts of such experiences, supporting current medical schools’ student research programs and congress participation initiatives.

Decision-making capacity in pediatric health care is crucial for upholding ethical practices and protecting patient autonomy . It involves a patient's ability to understand the benefits, risks, and alternatives of a proposed treatment or intervention, demonstrate understanding, appreciate the consequences, reason clearly, and communicate their wishes. Informed consent and assent are essential concepts in pediatric decision-making, ensuring that patients, including children, clearly understand their treatment options, and voluntarily agree to them. The involvement of children in medical decisions should be proportional to their developmental stage, with adolescents having more autonomy in health care decisions.

- Electronic fetal monitoring (EFM) plays a central role in modern obstetric care but faces ethical, legal and practical challenges. - It was initially developed to reduce neonatal complications and improve maternal outcomes, and introduced into practice without a single clinical trial. - It is now ubiquitous and accepted globally as the standard of care, raising concerns about over-medicalisation, high false-positive rates and the risk of unnecessary interventions. - Informed consent plays an important role in ensuring that patients understand EFM’s benefits, potential risks and limitations. - This review considers the historical development, ethical implications and current issues related to EFM, focusing on informed consent and malpractice risks. - By promoting evidence-based practice, improving clinician education and advancing patient-centred care, the health professions can address these challenges and ensure that EFM is not used in support of a woman’s care, unless the physician can articulate a benefit and obtain informed consent. - EFM must be guided by autonomy, beneficence and justice principles to optimise maternal and fetal outcomes.

Amaç: Bu araştırmada Müʾmin b. Muḳbil’in Ẕaḫīre-i Murādiyye adlı eserinde yer alan malihulya (melankoli) ve delilik çeşitlerine ilişkin bölümlerin incelenmesi ve tıp tarihi açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma kapsamında Ẕaḫīre-i Murādiyye’nin İstanbul, Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi, Antalya Tekelioğlu Koleksiyonu, No. 682’de bulunan nüshası incelenmiştir. Eserde yer alan māliḫūlyā ve farklı delilik çeşitlerine ilişkin bölümler incelenmiş ve literatür eşliğinde değerlendirilmiştir. Bulgular: Müʾmin b. Muḳbil’in māliḫūlyā konusuna geniş sayılabilecek bir yer ayırdığı görülmektedir. Hastalığın farklı etiyolojik kökenleri de içeren geniş bir tanımlayıcı içerikle sunulduğu anlaşılmaktadır. Yazar hastalığı doğrudan beyinle ilişkilendirmektedir. Ancak bu ilişki farklı şekillerde ortaya çıkabilir. Bu bağlamda ḫılṭlar ve farklı vücut bölgelerinin sorunlarının etkisine işaret edilmektedir. Kitapta delilik çeşitlerine ayrılan bölüm daha kısadır. Bu bölümde dört çeşit delilikten bahsedilmektedir. Bunlar mānyā, dāʾü’l-kelb, ṣubārā ve ḳuṭrub şeklinde adlandırılmakta ve kategorize edilmektedir. Bu klinik görünümlerin semptomatik olarak tanımlandığı ve dönemin paradigmasını yansıtacak biçimde ḫılṭlar ile ilişkilendirildiği görülmektedir. Ḳuṭrub gibi bazı delilik kategorilerinin māliḫūlyā ile de ilişkilendirilmiş olması dikkate değerdir. Sonuç: Müʾmin b. Muḳbil māliḫūlyā ve delilikleri klinik örnekler eşliğinde dönemin paradigması ile uyumlu sayılabilecek biçimde ele almıştır. Özellikle māliḫūlyā kategorisinin geniş sayılabilecek bir klinik spektruma karşılık geldiği görülmektedir. Bu açıdan psikiyatrik hastalıklar arasında bugün de var olan semptomatik geçişkenliklerinin ya da örtüşmelerinin o dönem için de mevcut olduğu söylenebilir.

Electronic fetal monitoring (EFM) plays a central role in modern obstetric care but faces ethical, legal and practical challenges. EFM was initially developed to reduce neonatal complications and improve maternal outcomes, and introduced into practice without a single clinical trial. It is now ubiquitous and accepted globally as the standard of care, raising concerns about over-medicalisation, high false-positive rates and the risk of unnecessary interventions which are harmful to both mother and baby. In this context, informed consent plays an important role in ensuring that patients understand EFM's benefits, potential risks and limitations. This review considers the historical development, ethical implications and current issues related to EFM, focusing on informed consent and malpractice risks. By promoting evidence-based practice, improving clinician education and advancing patient-centred care, the health professions can address these challenges and ensure that EFM is not used in support of a woman's care, unless the physician can articulate a benefit and obtain informed consent. EFM must be guided by autonomy, beneficence and justice principles to optimise maternal and fetal outcomes.

This guideline was prepared by the Turkish Society of Reproductive Medicine to define fi ne the conditions and requirements for an outsourced preimplantation genetic testing (PGT) programme in line with the experience and needs of practitioners. This guideline is intended to be a reference document for assisted reproductive technology centres, genetic diagnosis centres, nongovernmental organizations working on reproductive health, legal experts, consultants working on laboratory accreditation, academicians specializing in ethical issues, and policy makers. The Consortium aims to provide recommendations addressing the challenges of genetic testing, especially PGT for monogenic diseases (PGT-M) due to the high rate of consanguineous

Synthetic biology is designing and creating biological tools and systems for useful purposes. It uses knowledge from biology, such as biotechnology, molecular biology, biophysics, biochemistry, bioinformatics, and other disciplines, such as engineering, mathematics, computer science, and electrical engineering. It is recognized as both a branch of science and technology. The scope of synthetic biology ranges from modifying existing organisms to gain new properties to creating a living organism from non-living components. Synthetic biology has many applications in important fields such as energy, chemistry, medicine, environment, agriculture, national security, and nanotechnology. The development of synthetic biology also raises ethical and social debates. This article aims to identify the place of ethics in synthetic biology. In this context, the theoretical ethical debates on synthetic biology from the 2000s to 2020, when the development of synthetic biology was relatively faster, were analyzed using the systematic review method. Based on the results of the analysis, the main ethical problems related to the field, problems that are likely to arise, and suggestions for solutions to these problems are included. The data collection phase of the study included a literature review conducted according to protocols, including planning, screening, selection and evaluation. The analysis and synthesis process was carried out in the next stage, and the main themes related to synthetic biology and ethics were identified. Searches were conducted in Web of Science, Scopus, PhilPapers and MEDLINE databases. Theoretical research articles and reviews published in peer-reviewed journals until the end of 2020 were included in the study. The language of publications was English. According to preliminary data, 1,453 publications were retrieved from the four databases. Considering the inclusion and exclusion criteria, 58 publications were analyzed in the study. Ethical debates on synthetic biology have been conducted on various issues. In this context, the ethical debates in this article were examined under five themes: the moral status of synthetic biology products, synthetic biology and the meaning of life, synthetic biology and metaphors, synthetic biology and knowledge, and expectations, concerns, and problem solving: risk versus caution.

The scope of medical training has expanded to encompass clinical skills and the ability to conduct and interpret scientific research. Therefore, medical students must develop an awareness of research and publication ethics to advance in their careers. This study aimed to understand medical students’ perceptions of their first encounter with a research ethics committee. Qualitative methods were used to conduct three focus group interviews with students, and the data were thematically analysed. Findings revealed that the students had limited knowledge prior to their encounters, initially found the experience instructive yet challenging and negative, and later recognised its value. Students suggested enhancements to the practical and functional aspects of ethics committees and emphasised the need for ethics counselling in research.

OBJECTIVES:Abū Bakr Muḥammad ibn Zakariyyã al-Rãzî is a historical physician who made theoretical and practical contributions to medicine. The aim of al-Rãzî's book, Man lã yaḥḍuruhu al-ṭabîb, is to provide a valuable benefit to the general public. The book was written for people who do not have access to physicians, critical medical manuscripts, and medications. Our study aimed to add to the literature and discuss the issues concerning urinary tract problems in al-Rãzî's Man lã yaḥḍuruhu al-ṭabîb.MATERIALS AND METHODS:The sections of al-Rãzî's Man lã yaḥḍuruhu al-ṭabîb dealing with the urinary system were discussed and translated from Arabic to English.RESULTS:Urinary system problems are discussed in al-Rãzî's book under the headings of "Pains in the kidneys and bladder (nephritis and cystitis) and stones in the kidneys," "Hematuria," "Pyuria and painful micturition/dysuria," "Prescription for medicine on this subject," and "Drug for the difficulty of passing urine/strangury." The relevant sections mention drugs and approach to be used, particularly in the face of problems, rather than theoretical explanations. Changes in practice and treatment have been suggested in various symptomatic situations.CONCLUSIONS:Rather than theoretical and etiological explanations for urinary problems, al-Rãzî provides accessible and applicable practical drugs and approaches for the general public, which can be considered suitable for the purpose mentioned in al-Rãzî's introduction to the book.

In Turkey, the numbers of studies that deal with agriculture and food as a system and process, and that address the issue with an integrated approach are very limited. Besides, there is no empirical study available in the national literature in which agricultural and food system has been analyzed within the framework of applied ethics. The present study aims to investigate the characteristics of food and agricultural engineers and veterinary physicians in terms of their tendency to carry out ethical evaluations when faced with issues falling under the field of agriculture and food ethics, and detect their capacity to identify ethical problems.A cross-sectional survey was employed in this study. Descriptive statistics like percentages and frequencies based on the scores from the scale were used. Data were collected via survey method from three occupational groups, namely, food and agricultural engineers and veterinary physicians working in 12 regions of Turkey, and analyzed using chi-square and score test. A total of 865 professionals from 55 different cities participated in the study. Data concerning participants’ level of ethics awareness regarding the identification and evaluation of ethical problems in the fields of food and agriculture were obtained. While the participating professionals could easily detect the problems in food and agriculture system that carried no ethical dilemma, they had difficulty in identifying issues that involved ethical dilemmas. It was also revealed that there was a significant difference between professionals in terms of their perception of ethical problems, demonstrating the need for a comprehensive ethics education to be imparted during and after under-graduate.

Avrupa Konseyi, Türkiye'nin de 1949'dan beri üyesi olduğu uluslararası bir örgüttür. Avrupa Konseyi'nin 1970'lerde başladığı biyoetik alanındaki çalışmaları, Biyoetik Komitesi (DH-BIO) tarafından yürütülmektedir. 1976 yılında Avrupa Konseyi Parlamenter Meclisi tarafından, hasta ve ölmekte olan kişilerin haklarını konu alan önerge ve tavsiye kararı yayımlanmıştır. Komite'nin biyoetik alanındaki en önemli çalışması, İspanya'nın Oviedo kentinde 4 Nisan 1997 yılında imzaya açılan ve 1 Aralık 1999 tarihinde yürürlüğe giren Biyoloji ve Tıbbın Uygulanması Bakımından İnsan Hakları ve İnsan Haysiyetinin Korunması Sözleşmesi: İnsan Hakları ve Biyotıp Sözleşmesi (Oviedo Sözleşmesi)'dir. Bu Sözleşme'ye ek protokoller de alanla ilgili son derece önemli normatif katkılardır. Günümüzde Konsey'in ilgilendiği temel konular, embriyo ve fetüs, klonlama, biyomedikal araştırmalar, gelişen teknolojiler, yaşamın sonu, genetik, psikiyatri, organ aktarımı ve biyobankalardır. Bu makalede, Avrupa Konseyi'nin tarihçesi, ülkemizin Konsey ile ilişkileri ve biyoetik alanındaki normatif etkinlikleri ayrıntılı olarak irdelenmiştir.

Psikiyatrik sorunlara ve psikiyatri pratiğine ilişkin etik duyarlılık örneklerini Dünya Psikiyatri Birliği'nin bildirgelerinde, ulusal hekim birliklerinin etik kodlarında ve uzmanlık derneklerinin konuya ilişkin metinlerinde görmek mümkündür.Bu bağlamda Türkiye Psikiyatri Derneği'nin ilke olarak benimsediği, "bilim, etik, dayanışma" söylemini ve 2002 yılında kapsamlı bir biçimde ortaya koyduğu "Ruh Hekimliği (Psikiyatri) Meslek Etiği Kuralları"nı görmek mümkündür.Bu çalışmada ülkemizin iç hukukunu biyoetik bağlamında "İnsan Hakları ve Biyotıp Sözleşmesi" ile etkilemiş olan Avrupa Konseyi'nin Biyoetik Komitesi'nin psikiyatriye ilişkin ek protokol çalışmalarının ortaya konulması ve tartışılması amaçlanmıştır.Protokol çalışmaları Biyoetik Komitesi tarafından yürütülmektedir.Süreç, hasta ve yakınlarının, hekimlerin ve ilgili diğer sağlık çalışanları ile insan hakları derneklerinin görüşlerinin alınarak ek protokol oluşturulması için organize edilmiştir.Ayrıca kamuoyu görüşlerinin alınması da önemsenmektedir.Protokolün üzerinde durduğu öncelikli konuların başında ülkelerin yasal düzenlemelerinde boşluklar olduğu görülen istem dışı yatış ve tedavi konusu yer almaktadır.Taslak protokolde istem dışı yatış ve tedavi kavramlarının, bunlara konu olan kişilerin durumunun, istem dışı yatış sürecinde değerlendirici olarak psikiyatristler ve yetkinlikleri konularının ayrıntılı şekilde ele alındığı görülmektedir.Ülkemizde henüz yasalaşmamış olsa da Türkiye Psikiyatri Derneği'nin önemli düzeyde katkı sunduğu "Ruh Sağlığı Yasası Taslağı" ile "Ruh Hekimliği (Psikiyatri) Meslek Etiği

Yirminci yüzyılın başında bilimsel araştırmaları; kuşak, kalıtsallık veya kalıtım ile ilgili araştırmalardan ayırmak amacıyla türetilen genetik terimi, yine bu yüzyılın ortalarından itibaren embriyoloji ve evrim ile birlikte daha karmaşık bir alan olarak biyolojinin ayrı bir disiplini hâline gelmiştir. Kalıtımı, özellikle genleri inceleyen genetik; tıp, biyoteknoloji ve tarım gibi alanlarla yakın ilişki içerisindedir ve günümüzde bilimsel alanın önde gelen disiplinlerinden biri hâline gelmiştir. Kalıtım ise belirli karakterlerin ebeveynlerden yavrularına aktarıldığı tüm biyolojik süreçlerin toplamıdır. Kalıtım tarihi içerisinde Gregor Johann Mendel'in 19. yüzyılın ortalarında Pisum bitkilerini kullanarak yaptığı çaprazlama deneyleri oldukça önemli bir yere sahiptir. Mendel'in gerçekleştirdiği bu deneylerde karakter özelliklerini gözlemlemesi ve çalışmalarından elde ettiği sonuçlardan ortaya koyduğu kalıtım kuramı, Charles Darwin'in evrim kuramı ile bugünkü biyolojinin kuramsal temelini oluşturmaktadır. Bu çalışmada, biyografik tarih çalışması yapılmış, genetiğin kurucusu olarak kabul edilen Gregor Johann Mendel'in kalıtım tarihindeki yerinin, hayatının, çalışmalarının, bilimsel yönteminin ve arka planının anlatılması amaçlanmıştır. Bu bağlamda, ilk olarak Mendel öncesi kalıtım düşüncesi işlenmiştir. Kalıtım tarihine bakıldığında, tarihöncesi dönemlerden itibaren bilinçli ya da bilinçsiz olarak karakter seçiminin yapıldığı görülmektedir. Bu nedenle, ilk olarak tarih öncesi döneme değinilmiş, ardından Antik Yunan'daki kalıtım ile ilgili temel düşüncelere yer verilmiştir. On yedinci yüzyıldan itibaren bitki çaprazlama çalışmalarında bir artış yaşandığı görülmektedir. Ancak, konuyu sınırlandırmak amacıyla, makale kapsamında, Mendel'in çalışmalarına öncülük eden ve Mendel'in de kendi çalışmasında atıfta bulunduğu botanikçilere ve Mendel'in çağdaşı olan Charles Darwin'in kalıtım ile ilgili görüşlerine yer verilmiştir.

Tüberküloz basili, XIX. yüzyılın sonlarında tanımlanmış olmasına rağmen yüzyıllar boyunca ölümcül bir hastalık olarak sadece tıp tarihinde değil, sanat ve düşün alanına etkileri ile de önemli bir yere sahip olmuştur. Birçok ünlü eserin yaratılmasında hastalık etkilerinin rolü olduğu tartışılagelmektedir. Bu kadar geniş etkileri olan hastalık ülkemizde de bir salgın olarak görülmüş ve yoğunluğu yıllar içinde değişse de tüberküloz mücadelesi günümüzde de devam etmektedir.Sanat ve sanatçı özelinde farklı yansımaları bulunan tüberküloz, yerli ve yabancı yapımı pek çok filme konu olmuştur. Bu çalışmada; ikinci dünya savaşının tüm dünyayı yaktığı yıllarda yokluk ve salgınlarla mücadele eden genç Türkiye Cumhuriyetinden bir kesitle, iki genç şairin yaşadığı heyecanların ve aşklarının yanında tüberkülozla mücadelelerini konu eden Kelebeğin Rüyası filmi ele alınmıştır. Bu filmin konusu ve kapsadığı dönem bağlamında hastalık olarak tüberkülozun nasıl algılandığı, bireysel ya da kurumsal tüberküloz mücadelesinin yansımaları ve filmin bu mücadelede ön plana çıkardığı bir kurum olan Heybeliada Sanatoryumu irdelenmiştir. Mustafa Kemal Atatürk’ün emriyle 1924 yılında 16 yataklı olarak açılan sanatoryum; geçen yıllar içinde yatak kapasitesini arttırmış, tedavi hizmetleri yanında Prof. Dr. Siyami ERSEK gibi birçok hekime uzmanlık eğitimi veren bir eğitim kurumu olmuştur. Zamanın zor şartlarına rağmen hastalar ancak varsıl insanların bulabildiği yiyecekler ile beslenmiş, sanatoryum tedavi hizmetlerinin yanında uzun süren tedaviler boyunca hastalara meslek edinme kursları düzenleyen rehabilitasyon merkezi olarak hizmet vermiştir. Yıllar içinde devlet desteğinden mahrum kalan ve maddi imkansızlıklarla boğuşan sanatoryum 18 Ekim 2009’da çıkan yangın ile yanmış ve bir tarih tamamen kapanmıştır.

Cancer, due to its high mortality and morbidity rate, is one of the leading concerns in medicine. As the approaches and treatment methods develop day by day, many ethical issues arise. The aim of this study was to find out basic ethical issues in medical oncology practice from a physician's perspective. Three interviews were performed with medical oncology specialists using a standard question form and their answers were analyzed with the support of up-to-date literature data and cultural aspects. Prominent subjects were communication issues between physicians and patients, fatalistic believes, burnout syndrome among oncologists, issues with informing patients and relatives about the diagnose and treatment, treatment refusal, complementary and alternative treatment methods and approach to terminal stage patients and euthanasia debates. The conclusion was that ethics training will help oncologists dealing with ethical issues. A good physician - patient communication seems to be the most important factor for the solutions.