هدف: ارزیابی اثرات لیزر کم توان بر روی قدرت عضلانی پس از تخریش عصب سیاتیک در سگ. طرح : مطالعه تجربی با الگوی حیوانی. حیوانات: ده قلاوه سگ نر و ماده مخلوط ایرانی 6±30 کیلوگرم. روش: حیوانات به دو گروه مساوی 5 تایی شاهد و آزمایش تقسیم شد و تحت بیهوشی قرار گرفتند. پس از برش پوست و جداسازی عضلات ران‘ عصب سیاتیک در معرض دید جراح قرار گرفت سپس آزردگی و آسیب عصبی در تمام قطر عصب سیاتیک با پنس شریانی به مدت 5 ثانیه ایجاد شد. حیوانات گروه آزمایش با لیزر کم توان به مدت 10 دقیقه در روز برای مدت 2 هفته درمان قرار گرفتند. این در حالی است که هیچ روش درمانی در گروه شاهد استفاده نشد. ثبت فعالیت عضلات با استفاده از الکترومیوگراف قبل‘ بعد از آزردگی عصب و در روزهای 14‘ 28‘ 45 از تمام حیوانات از چهار ماهیچه نیم وتری‘ نیم غشایی‘ بازکننده و خم کننده تهیه شدند. تجزیه و تحلیل آماری: روش آنالیز واریانس (ANOVA) و آزمایش تکمیلی (Tukey). نتایج : گرام های حاصله اختلاف معنی داری را در دو ماهیچه نیم وتری و نیم غشایی بین گروه آزمایش و شاهد در05/0>P نشان داد. نتیجه گیری : ارزیابی نتایج حاصله در حیوانات نشان داد که لیزر کم توان آن قادر به جلوگیری از آتروفی ماهیچه است.

هدف از این گزارش ارائه یک مورد درمانگاهی روماتیسم مفصلی در سگ در ایران می باشد. یک قلاده سگ شیتزو‘ چهارساله‘ نر اخته شده به بیمارستان دام های کوچک مراجعه نمود و تشخیص بیماری بر اساس مطالعات بالینی‘ آزمایشگاهی‘ رادیوگرافی‘ سی تی اسکن و ام آر آی صورت پذیرفت. معاینه درمانگاهی‘ لنگش شدید و سفتی حرکات مفاصل به همراه آتروفی شدن عضلات ناحیه ران را نشان داد. در رادیوگرافی‘ ایجاد ضایعات شبیه کیست در سطح غضروفی استخوان درشت نی و کندیل های استخوان ران‘ جابه جایی قدامی استخوان درشت نی و قرینه نبودن فضای مفصلی مشاهده گردید.آزمایش خون لکوسیتوز را نشان داد. ارزیابی های سرولوژیکی‘ از نظر ردیابی فاکتورهای روماتوئیدی و آنتی بادی های ضد هسته در خون منفی بود. مایع سینوویالی اخذ شده از مفاصل زانو‘ کدر و دارای ویسکوزیته پایینی بود. در سی تی اسکن تشکیلات شبیه کیست در زیر سطح غضروفی استخوان درشت نی و کندیل های استخوان ران‘ تشکیلات استئوفیتی و تغییرات دژنراتیو مفصلی دیده شد. ام آرآی تغییرات بافت در اجزای مفصل(رباطات ضربدری قدامی و خلفی) را تایید نمود. با توجه به علایم بالینی و نتایج پاراکلینیکی حیوان به روماتیسم مفصلی مبتلا شده بود.

هدف : ارزیابی هیستومورفولوژیکی اثرات طب سوزنی در التیام ضایعات عضلانی. طرح : مطالعه تجربی انتخابی. حیوانات: ده قلاده سگ بالغ سالم نر نژاد مخلوط با وزن 4/4+26 کیلوگرم و میانگین سن 2/4+30 ماه. روش : تمام حیوانات با استفاده از تیوپنتال سدیم 5 درصد بیهوش شدند و توسط هالوتان 1 درصد عمق بیهوشی کنترل گردید. بخشی از ماهیچه biceps femoris راست به اندازه 3 سانتیمتر از طول، 1 سانتیمتر در عرض و 1 سانتیمتر در قطر از کلیه حیوانات برداشته شد و ناحیه به روش روتین بخیه شد و سپس حیوانات به دو گروه 5 تایی تقسیم شدند. حیوانات گروه آزمایش (5 قلاده) تحت درمان تحریکات طب سوزنی به مدت 10 دقیقه در طی 2 هفته با مشخص کردن نقاط اکیوپوینت (GB30, BL40, ST36) قرار گرفتند، در صورتی که در گروه کنترل (5 قلاده) از هیچ روش درمانی استفاده نگردید. در پایان 60 روز مشاهدات بالینی نمونه بیوپسی از محل التیام یافته عضله هر حیوان تهیه گردید. بعد از تهیه مقاطع بافتی و رنگ آمیزی با روش H&E مورد ارزیابی میکروسکوپیک قرار گرفتند. نتایج : آرایش منظم و موازی دستجات کلاژن با ضخامت مناسبی با حداقل سلولهای آماسی در گروه آزمایش در مقایسه با وجود سلولهای آماسی فراوان و دستجات کلاژن غیر منظم و غیر موازی که از ضخامت کمتری برخوردار بودند، در گروه کنترل از نشانیهای مهم یافته‌های هیستوپاتولوژی بود. نتیجه‌گیری : استفاده از تحریکات طب سوزنی اثرات مثبت و تحریک آمیزی را در التیام ضایعات عضلانی به همراه داشت. ارتباط بالینی طب سوزنی به عنوان یک مکمل درمان فیزیکی در التیام ضایعات عضلانی و تسریع در امر سازماندهی بافتی عضلانی موثر می‌باشد.

هدف : ارزیابی هیستومرفولوژیکی اثرات طب سوزنی در التیام شکستگی. طرح : مطالعه تجربی انتخابی. حیوانات: شش قلاده سگ بالغ سالم نر مخلوط با وزن 4/4+6/24 کیلوگرم و میانگین 4/8+0/25 ماه سن. روش : تمام حیوانات با استفاده از تیوپنتال سدیم 5 درصد بیهوش شدند و توسط هالوتان عمق بیهوشی کنترل گردید. یک قطعه استخوانی حدود 1 سانتیمتر از قسمت وسط استخوان زندزبرین دست، برداشته شد و توسط آتل و باند گچی تمام طول دست ثابت گردید و سپس به دو گروه 3 تایی تقسیم شدند. حیوانات گروه آزمایش (2 حیوان) تحت درمان تحریکات طب سوزنی به مدت 10 دقیقه برای مدت 2 هفته با مشخص کردن نقاط اکیوپونت 11-LIو 4-LI و 36-ST و 5-TH قرار گرفتند. در صورتی که در گروه کنترل (3 حیوان) از هیچ روش درمانی استفاده نگردید. در پایان 90 روز مشاهدات بالینی دو نمونه کالوس به وسیله جراحی (بیوپسی) از محل نقیصه استخوانی هر حیوان تهیه گردید و بعد از تهیه مقاطع بافتی و رنگ آمیزی با روش H&E مورد ارزیابی میکروسکوپی قرار گرفتند. نتایج : وجود میزان زیادی بافت غضروف هیالین و بافت همبند در حیوانات گروه کنترل و میزان استخوانی شدن کالوس، تشکیل ترابیکول‌های استخوانی- کانال هاورس با کاهش مقدار قابل توجهی از بافت غضروفی و همبند در حیوانات گروه آزمایش اثرات مثبت تحریکات طب سوزنی را نشان می‌دهد. نتیجه‌گیری : استفاده از تحریکات طب سوزنی در حیوانات گروه آزمایش برای دو هفته اثرات مثبت و تحریک آمیز را برای التیام و شکل گیری کالوس با حضور بافت ترابیکول‌های استخوانی با حداقل بافت فیبروکارتیلاژ در مقایسه با حیوانات گروه کنترل به همراه داشته است. بنابراین تحت شرایط حاضر طب سوزنی به عنوان یک مکمل درمان فیزیکی در التیام شکستگی استخوان و تسریح در امر مدل سازی بافت استخوانی موثر می‌باشند.

هدف : گزارش درمانگاهی استئوسارکوما در دو قلاده سگ 10 ماهه و 36 ماهه، ماده، دوبرمن. طرح : مطالعه موردی بالینی. حیوانات: دو قلاده سگ دوبرمن قهوه‌ایی، ماده، 10 و 36 ماهه. روش : معاینه بالینی اولیه، اخذ نمونه خون، کشت و رادیوگرافی در مورد هر دو حیوان انجام پذیرفت. نتایج : عدم پاسخ به درمان آنتی بیوتیکی وسیع الطیف (سفازولین) به مدت 20 روز و عدم تغییرات عمده در کاهش میزان تورم در بالین و علایم رادیوگرافی، اخذ بیوپسی از توده به شیوه برشی الزامی گردید. در نهایت پس از بررسی هیستوپاتولوژیکی، تشخیص قطعی استئوسارکوما گذاشته شد. سپس قطع کامل اندام حرکتی خلفی چپ از مفصل راتی – لگنی در هر دو بیمار انجام پذیرفت. متعاقب جراحی در مانی شیمیایی بادآوری آلکیله کننده سپس پلاتین با دز 60 میلی‌گرم / متر مربلع به صورت تزریق آهسته داخل وریدی به فاصله سه هفته تجویز گردید. بیمار 10 ماهه پس از 193 روز و بیمار دیگر پس از 88 روز از زمان جراحی علی رغم قطع اندام حرکتی خلفی چپ و شیمی درمانی و همچنین بدون علایم متاستاز در رادیوگرافی قفسه صدری به دلیل دیسترس تنفسی و بیحال و ضعف عمومی بدون هیچ گونه علایم بالینی از بیماریهای داخلی تلف شدند. نتیجه‌‌گیری : با توجه به نتایج به دست آمده در گزارش درمانگاهی مذکور چنین به نظر می‌رسد که قطع اندام حرکتی خلفی از مفصل رانی – لگنی و شیمی درمانی نمی‌تواند مدت زمان زنده ماندن دو بیمار مبتلا به استئوسارکوما را افزایش دهد.

هدف:ارزیابی بالینی تحریکات عصبی در درمان تورم مزمن اوتار در اسب. طرح: مطالعه بالینی میدانی. حیوان: پانزده راس از اسبان بالغ ورزشی از نژاد و جنس مختلف. روش: این حیواناتبا توجه به محل تورم و درد و مدت زمان لنگش و نوع درمان پیشنهادی به سه گروه 5 تایی تقسیم شدند. در گروه I از پماد ضد التهاب فنیل بوتازون روزانه به صورت موضعی به مدت 30 روز استفاده گردید. در گروه II از تحریکات عصبی به مدت 24 دقیقه به مدت 15 الی 30 روز اسفاده شد و حیوانات گروه III تحت درمان لامپ مادون قرمز به مدت 15 دقیقه از فاصله 30 سانتیمتری و سپس تحریکات عصبی همانند گروه دوم قرار گرفتند. نتایج: در حیوانات گروه اول به دلیل استفاده از پماد موضعی تغییری از نظر کمی و کیفی در میزان درد و لنگش مشاهده نگردید. در صورتی که در حیوانات گروه دوم تعداد 3 راس از اسبان در عرض 15 روز بعد از درمان بهبودی کامل یافتند و در تمرین و فشار ناحیه، مقاومتی از خود نشان ندادند، ولی در دو راس از این اسبان با وجود ادامه درمان به مدت 30 روز درد خفیف و لنگش در یورتمه مشاهده شد. تعداد 4 راس از اسبان در گروه III در عرض 15 روز بهبودی کامل پیدا کردند ولی تغییرات معنی داری در محیط میزان تورم ناحیه به دلیل فیبروزه مشاهده نگردید. تجزیه و تحلیل آماری: آزمون ,,t ،، زوج. نتیجه گیری: علایم بالینی نشان می دهد هرچند التهاب و واکنش موضعی در شرایط تورم مزمن اوتار شاخص می باشد، با استفاده از چنین روشهایی که قابلیت افزایش خونرسانی و از بین بردن درد را داشته باشند، در افزایش کارآیی دام مفید و موثر خواهند بود . ارتباط بالینی: تحریکات الکتریکی به عنوان یک مکمل درمان فیزیکی غیر تهاجمی در درمان تورم های مزمن اوتار مفید می باشد و منجر به افزایش کارآیی و بازدهی دام می گردد. مجله دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، (1381) دوره 57، شماره 2، 55-51 .

با توجه به کارایی و ارزش تشخیصی انتروکلایسیس به عنوان یک تکنیک رادیوگرافی اختصاصی در بهبود بخشیدن به نتایج تشخیصی معاینات روده باریک این روش بر روی 12 قلاده سگ بالغ و به ظاهر سالم از نژادهای مختلف بین سنین 4/16 ? 0/28 ماه با وزن 6/10 ? 4/20 کیلوگرم مورد ارزیابی قرار گرفت. این حیوانات به دو گروه کنترل ( 5 قلاده ) و گروه آزمایش ( 7 قلاده ) تقسیم شدند. تحت بیهوشی عمومی در همه حیوانات هر دو گروه تنگی تجربی در ناحیه میانی ژژنوم ایجاد گردید. سوسپانسیون با ریم تهیه شده با حفظ درجه حرارت 20 در سگهای بزرگتر به نسبت 3 به 5 ( 28 درصد ) و در سگهای کوچکتر به نسبت 2 به 5 ( 5/21 درصد ) رقیق شده با استفاده از سند پلی وینال سیم دار شماره 14 به طول 135 سانتیمتر با کنترل فلوروسکوپی به میزان 25 میلی لیتر به ازای هر کیلو وزن بدن به حیوانات گروه آزمایش در مدت 10 دقیقه خورانده می شد و بعد از خوراندن سوسپانسیون باریم به روش معمولی، در حیوانات گروه کنترل رادیوگرافها در حالت خوابیده به پهلوی راست جانبی و خوابیده به پشت ( شکمی پشتی ) تهیه گردید. در بعضی موارد ایجاد اتساع روده باریک یکی از مهمترین مزیتهای روش انتروکلایسیس در مقایسه با روش معمولی بود. با توجه به هزینه کم و قدرت بالای تشخیص تفریقی این روش با وجود دستگاه فلوروسکوپ به عنوان روش انتخابی برای بررسی اختلالات و ضایعات روده باریک در سگ توصیه می گردد.

درکنار روشهای مختلفی نظیر تثبیت داخلی وخارجی‘ تحریک الکتریکی‘ دارو درمانی و پیونداستخوانی که برای درمان والتیام شکستگیها استفاده می شود. پیوند استخوان با داشتن تحریک والقای استخوان سازی‘ قدرت بخشیدن به تزاید سلولهای استخوانی وجلوگیری از کوتاه شدن استخوان شکسته از متداولترین روشهایی است که مورد استفاده قرار می گیرد. در این تحقیق از 10قلاده سگ بالغ وسالم از نژاد مخلوط با میانگین سن 4/4 ±30 ماه ومیانگین وزن 12/5± 25 کیلوگرم استفاده شد. حیوانات مذبور به دو گروه وگرافت خودی (دنده) درگروه دوم مورد ارزیابی قرار گرفت. میزان 5/0 سانتیمتر از وسط استخوان زندزبرین چپ درکلیه حیوانات برداشته شد و سپس بعد ازکاشت مغز استخوان در نقیصه گروه اول وگرافت استخوانی حاصل از دنده درگروه دوم استخوان زندزبرین حیوانات با پلیت فلزی (DCP) 4 سوراخه ثابت گردید. این حیوانات برای مدت 60 روز تحت مراقبت ویژه قرار گرفتند. نتایج بررسی هیستوپاتولوژیک نمونه های کالوس از محل پیوند در روز 60 نشان داد که بافت غضرفی‘ بافت فیبروزه همراه با رسوب کلاژن و ترابیکولهای استخوانی با درصد کمتری درگروه اول و با درصد بیشتری در گروه دوم تشکیل شده است. این امر نشان دهنده روند کند استخوان سازی بخصوص درگروه دوم (دنده) می باشد. درهر دوگروه ترابیکولهای استخوانی از جنس اولیه یا نابالغ با ضخامت متفاوت مشاهده گردید. وجود استئوبلاستهای فعال با سیتوپلاسم بازوفیلیک درمجاورت تیغه های استخوانی نشانگر ادامه روند استخوان سازی درهر دوگروه بودکه این روند و تراکم بافتی درگروه اول (مغز استخوانی) بیشتر وبه مراتب منسجم تر وطبیعی تر بود.

نشانه های رگ نگاری در ناحیه استخوان درشت نی بعد از کاشت سیمان و گرافت استخوانی در 15 قلاده سگ بالغ سالم بین 12/5 ? 25 ماه سن و 2/5 ? 5/25 کیلوگرم وزن بدن که به سه گروه 5 تایی تقسیم شدند مورد بررسی قرار گرفت. گروه اول به عنوان گروه کنترل با استفاده از میله داخل کانال مغزی بعد از برداشت 3 سانتیمتر از وسط استخوان درشت نی ثابت گردید در صورتی که فاصله بین قطعات در گروه دوم با استفاده از استخوان دنده پر شد و توسط تثبیت خارجی ثابت گردید . در گروه سوم به مدت 30 روز بعد ازایجاد شکستگی یا نقیصه استخوان فاصله بین قطعات با سیمان استخوان پر شده و سپس بعد از برداشت سیمان استخوان ، فاصله بین قطعات توسط استخوان اسفنجی تهیه شده از لگن پر شده و با استفاده از تثبیت داخلی ثابت گردید . رگ نگاره ها در هر سه گروه در فواصل روزهای 45،30،15،0 و 60 با تزریق 20 میلی لیتر آنژیوگرافین در داخل شریان ران تهیه شدند. تغییرات قطر شریان Popliteal مورد ارزیابی قرار گرفت.

در این مطالعه اثرات بالینی و رادیوگرافیکی پوشش مجدد سر استخوان ران با استفاده از استخوان جمجمه جنین مورد ارزیابی قرار گرفت. جهت این ارزیابی از 15 قلاده سگ بالغ و سالم که بین 1 الی 2 سال سن و 15 تا 25 کیلوگرم وزن داشتند و به 3 گروه 5 تایی تقسیم شدند استفاده گردید. در گروه اول ( شاهد ) فقط غضروف سر استخوان ران سمت راست تراشیده شد، در گروه دوم بعد از تراشیده شدن سر استخوان ران با استفاده از جمجمه جنین مجددا ناحیه پوشش داده شد و در صورتیکه در گروه سوم بعد از تخریش غضروف و پوشش مجدد ناحیه با استفاده از جمجمه جنین توسط میله اشتینمن به قطر 2 میلیمتر مفصل ثابت گردید. مشاهدات بالینی یک روز در میان و رادیوگراف از کلیه حیوانات در روزهای صفر،15، 30، 45 و 60 تهیه گردید. لنگش بدون وزن گیری در حیوانات گروه اول در سه روز اول مشاهده شد بطوری که در پایان هفته اول با استفاده از نوک پنجه و کف پنجه وزن گیری را شروع کردند و در پایان هفته دوم وزن گیری مناسب و مطلوبی رااز خود نشان دادند. در صورتیکه در حیوانات گروه دوم تا روز 5 بعد از عمل لنگش بدون وزن گیری به ثبت رسید و حیوانات این گروه در هفته دوم شروع به وزن گیری و در هفته سوم وزن گیری طبیعی را از خود نشان دادند. در حیوانات گروه سوم به دلیل ثابت کردن مفصل ران تا پایان روز 60 در چهار حیوان لنگش بدون وزن گیری مشاهده و به ثبت رسید. در حیوانات گروه اول و دوم هیچ گونه تغییرات رادیوگرافیکی قابل توجهی مشاهده نگردید. در صورتیکه در حیوانات گروه سوم به دلیل ثابت کردن مفصل ران در روز 30، 45 و 60 کاهش جدید فضای مفصلی، تغییرات ثانویه استخوان ، استئوپروزیس و چسبندگی گرافت به استخوان استابلوم مشاهده و به ثبت رسید. از مشاهدات بالینی و تغییرات رادیوگرافیکی این طور به نظر می رسدکه پوشش مجدد سر استخوان ران جهت نوسازی غضروف مفصلی امکان پذیر است و هیچ گونه عوارض جانبی را در بر ندارد. ثابت کردن مفصل به دلیل کاهش میدان چرخش مفصلی و ایجاد واکنش موضعی بعد از به کارگیری گرافت توصیه نمی شود.

یک رأس مادیان از نژاد الدنبرگ برای بررسی و تشخیص علت ناباروری به بیمارستان شماره یک دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران ارجاع گردید . در معاینات بالینی و سونوگرافی تشخیص اولیه تومور تخمدان داده شد و نمونه سواب رحمی جهت کشت نیز اخذ گردید . درتفسیر یافته های بالینی با توجه به حجره حجره بودن توده تخمدانی ، بزرگی بیش از حد طبیعی تخمدان چپ و ناباروری مادیان ، تومور سلولهای گرانولوزا تشخیص داده شد . درمان جراحی و برداشت یک طرفی تخمدان چپ انجام گرفت و تومور سلولهای گرانولوزا از نظر هیستوپاتولوژی تأیید گردید . این اولین گزارش تومور سلولهای گرانولوزا در مادیان درایران است.

اثرات بالینی ترکیب دتومیدین هیدروکلراید به میزان 10 میکروگرم و بوتورفنل به میزان 25 میکروگرم به ازاء هر کیلو وزن بدن در 45 رأس اسب بعد از تزریق وریدی مورد ارزیابی قرار گرفت. میزان حالت تسکینی ملایم،متوسط وعمیق وعدم تعادل درجه بندی شد. عوارض بعد از تزریق شامل ترشحات بزاقی وکاهش ضربان قلب ثبت گردید. حالت تسکینی ملایم 66/6 درصد،متوسط88/28 درصد وعمیق 60 درصد در صورتی که عدم تعادل در 44/4 درصد مشاهده گردید. کاهش ضربان قلب وعدم تعادل از برجسته ترین عوارض جانبی حاصل از تزریق این ترکیب بود.تزریق این ترکیب دارویی مقید کردن شیمیایی مناسبی را در حالت ایستاده برای انجام معاینات بالینی و اکثر اعمال جراحی جزئی با در برداشتن حداقل عوارض جانبی فراهم مینماید.

مشاهده بالینی و تغییرات ماکروسکوپی و میکروسکوپی آماس آحاد شیمیایی مفصل بخلق با تزریق روغن تربانتین و جنتامایسین در 4 راس تک سمی (الاغ) بین 5-2 سال سن 200-150 کیلوگرم وزن داشتند ثبت گردید دمای موضع حس درد اندازه گیری محیط مفصلی و وزن گیری در اندم حرکتی دست راست و پای چپ ثبت شد حیوان شماره 1 با تزریق 2/0 میلی لیتر روغن تربانتین همراه با 8/0 میلی لیتر جنتامایسین در مفصل بخلق دست راست و پای چپ ارتریت ایجاد گردید در حیوان شماره 2 باتزریق 1/0 میلی لیترتربانتین و 9/0 میلی لیتر جنتامایسین بخلق دست راست به طوریکه در حیوان شماره 3 با استفاده از 1/0میلی لیتر روغن تربانتین همراه با 1 میلی لیتر جنتامایسین که در بخلق دست راست و 2/0 میلی لیتر روغن تربانتین همراه با 8/0 میلی لیتر جنتامایسین در بخلق پای چپ تزریق شده بود آرتریت ایجاد شد در حیوان شماره 4 با استفاده از 1/0 میلی لیتر روغن تربانتین همراه با 9/0 میلی لیتر جنتامایسین در بخلق دست راست آرتریت ایجاد شد و مورد ارزیابی بالینی قرار گرفت تغییرات ماکروسکوپی در حیوانات شماره 1 و 2 روز پنجم بعد از تزریق و در حیوانات شماره 3 و 4 بعد از روز بیست و یکم پس ازتزریق ثبت گردید شدت ورم و لنگش یک روز پس از تزریق در حیوان شماره 3 در مقایسه باشماره 1 و2 و حتی 4 قابل توجه بود دمای موضع و درد شدید در آزمون خم کردن مفصل و خروج ترشحات در روز پنجم حیوان شماره 3 در مقایسه با حیوانات دیگر معنی دارتر بود وجود واکنش اگزوداتیو در بخش خلفی مفصل و واکنش آماس فیبرینی در سرتاسر سطوح سینوویالی از تغییرات عمده ماکروسکوپی در حیوانات شماره 1 و 2بود به طوری که ملتهب ترین پرده سینوویال ، اکسودای فیبرینی و شرابه های فیبرینی به همراه خونریزی و ضخیم شدن پرده سینوویال و تخریش غضروف مفصلی از تغییرات برجسته ماکروسکوپی حیوان شماره 3 بود که ثبت گردید در حیوان شماره 4 واکنش آماس فیبرینی در سطوح سینوویالی مشاهده گردید آماس خفیف پرده سینوویال و نفوذ فراوان لنفوسیتها ماکروفاژها و سلولهای پلاسما از مشخصات تغییرات ماکروسکوپی درحیوانات 1 و 2 بود در صورتیکه آماس حاد پرده سینوویال همراه با هیپرپلازی و هیپرتروفی در حیوان شماره 3 مشاهده گردید .

نشانه های رادیوگرافی اثرات اولتراسوند بعداز ایجاد شکستگی(Wedge fracture) در استخوان قلم دست 12 راس تک سمی (الاغ) که بین 4الی 6سال سن و 300-150 کیلو وزن داشتند قبل از شکستگی و روزهای 15 ، 30 ، 45 و60 بعد از شکستگی مورد بررسی قرار گرفت. این حیوانات به دو گروه شش تایی گروه I(گروه شاهد)و گروه‌یI (گروه آزمایش) و هر کدام به دو زیر گروه سه تایی IIa,Ib,Ia وIIb به مدت یک ماه و دو ماه جهت ثبت اطلاعات تقسیم شدند. یک هفته بعد از ایجاد شکستگی تمام حیوانات در زیر گروه IIa وIIb به مدت ده روز تحت تأثیر امواج اولتراسوند پالس دار به شکل منقطع(2:8)با فرکانسMHz وشدت w/cm2 با حرکات طولی به مدت ده دقیقه قرار گرفتند . در رادیوگراف های تهیه شده میزان پرشدن نقیصه با کانل و دانسیته کال در هر دو گروه نیز محاسبه واندازه گیری شدند. میزان پرشدن نقیصه در روزهای 15و30بعد از شکستگی در زیر گروه شاهد Ia به ترتیب7/0±6/27 و62/3±4/50 درصد رسید در صورتیکه در زیر گروه IIa گروه آزمایش 67/2±61/34 و 32/2±66/76 درصد محاسبه گردید. ولی در زیر گروه Ib گروه شاهد دو ماهه میزان درصد پرشدگی نقیصه در روزهای 15 ، 30 ، 45 و60 به ترتیب 69/1±24/25 ، 52/1±1/65 ، 45/2±63/74 و 52/0±26/94 درصد اندازه گیری شدند در صورتیکه در زیر گروه IIb گروه آزمایش میزان درصد پرشدگی نقیصه در روزهای آزمایش به ترتیب 5/1±14/33 ، 14/2±30/77 و67/0±55/92 و100% ثبت گردیدند که از نظر مقایسه آماری اختلاف معناداری (p>0.05) واز طرفی محاسبه شیب خط حاکی از سرعت تشکیل کال را در حیوانات گروه آزمایش نشان میدا د. مدت 15 روز بعد از ایجاد شکستگی هم دانسیته فرضی یکسانی را نشان میداد. تفاوت از روز 30آشکار گردید به طوری که در گروه آزمایش تنها حیوانات دانسیته(3) تیره روشن ولی در گروه شاهد فقط یک حیوان این دانسیته را نشان میداد. در 45 روز اختلاف واضح تری را بیان می گردد به طوری که تمام حیوانات آزمایش دانسیته 2(روشن) و گروه شاهد دانسیته(3) تیره و روشن را هنوز نشان میداد. در 60 روز اختلاف بسیار آشکار بود. به طوری که گروه Ib دانسیته2(روشن)وIIb دانسیته(کاملا روشن) را که تقریبا دانسیته طبیعی استخوان است نشان میداد. این تغییرات دانسیته با توجه به میزان درصد پرشدن نقیصه کانال نشان دهنده آن است که کال به طور متراکمی شکاف شکستگی را پرکرده و به خوبی سازمانبندی شده بود.

دتومیدین هیدروکلراید داروی جدیدی است که اخیرا ساخته شده و وارد بازار گردیده است. این دارو جزء داروهای آگونیست گیرنده های آلفا و آدرنرژیک بوده ودارای خاصیت تسکین می باشد. اثرات تسکینی،قلبی عروقی وهمودینامیک این دارو در دامهای مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. در مطالعه حاضر به بررسی اثرات توأم دو داروی دتومیدین ودیازپام پراخته شده است. دتومیدین هیدروکلراید ودیازپام به ترتیب با دوزهای 26/6 ± 8/91 میکروگرم و 2/0 ± 74/0 میلی گرم به ازاء هر کیلوگرم وزن بدن به پنج رأس گوسفند با وزن بین 30 تا 60 کیلوگرم(میانگین 32/10± 9/49 کیلوگرم) به صورت داخل وریدی وهمزمان تزریق گردید. اثرات تسکینی و آرامبخشی ،قلبی عروقی،تنفسی وتغییرات خونی این ترکیب دارویی شامل ضربان قلب،میانگین فشار خون،فشار سیستولیک،فشار دیاستولیک،فشار وریدی مرکزی،تعداد تنفس،درجه حرارت،الکتروکاردیوگرام،گازهای خون،PH وبیکربنات قبل از تزریق داروها و در زمان های 5،10،15،30،45و60دقیقه بعد از تزریق با استفاده از تکنیک های استاندارد مورد ارزیابی قرار گرفت. اندازه گیری میزانPCV،هموگلوبین،گلوکز،BUN،کراتینین،پروتئین تام،سدیم،پتاسیم،کلسیم نیز با استفاده از خون وریدی انجام شد.تزریق همزمان این دو دارو باعث ایجاد حالت آرامبخشی در تمام گوسفندان گردید به طوری که اثرات حاصل از مدت زمان تسکین مؤثر باعث کاهش موقتی اما معنی دار فشار خون و برادی کاردی و متعاقبا تاکیکاردی گردید. رفلکس های حلق و حنجره طوری کاهش یافته بود که امکان لوله گذاری داخل نایی را فراهم می کرد. تغییرات الکتروکاردیوگرام گذرا بوده و فشار نسبی اکسیژن گازکربنیک شریانی تغییرات معنی داری را نشان نداد. سایر پارامترهای خونی به جز بیکربنات تغییر معنی داری نشان نداد. در مجموع یافته های حاصل از این بررسی ترکیب دو داروی فوق را به منظور ایجاد حالت تسکینی در گوسفند خوب توجیه نمود و اثرات جانبی این ترکیب دارویی نیز در حد قابل قبولی بوده و هیچگونه خطری برای حیوان ایجاد نمیکند.

چهارده مورد شکستگی باز که با شیوه های تثبیت داخل و خارج درمان شده بودند مورد ارزیابی و مطالعه قرار گرفتند. اخذ نمونه سواب از تمام شکستگی ها قبل از درمان جهت کشت میکروبی صورت گرفت.9مورد از چهارده مورد شکستی(28/62%)در کشت باکتری از زخم ها مثبت بودند. پنج مورد از این شکستگی ها توسط پین مدولاری (71/35%) سه مورد توسط پین و سیم سرکلاج(42/21%) و دو مورد توسط پلت استخوانی(28/14%) دو مورد توسط pop کاست و دو مورد دیگر توسط pop اسپلینت ثابت شدند.استئومیلیت تنها عارضه ایجادشده بعد از عمل بود که منجر به رد پین مدولاری در دو مورد شکستگی باز نوع دوم و نوع سوم گردید. انتروباکتر،پروتئوس واستافیلوکوکوس از میکروبهای جدا شده بودند. درمان موضعی شستشوی با محلول فنی توئین و سرم نمکی وتزریق جنتامایسین بسیار مؤثر واقع گردید،به طوریکه دو مورد استئومیلیت(28/14%)که از نوع دوم و سوم شکستگی باز بودند به خوبی به این درمان پاسخ دادند.