در این تحقیق، از رکورد¬های متعلق به 64220 رأس گاو شیری نژاد هلشتاین در دوره اول شیرواری استفاده گردید. داده¬های مذکور مربوط به 749 گله بوده که طی سال¬های 1375 تا 1388 توسط مرکز اصلاح نژاد و بهبود تولیدات دامی کشور جمع-آوری شده بود. صفات مورد بررسی شامل صفات تولیدی (تولید شیر 305 روز، درصد چربی شیر 305 روز، درصد پروتئین شیر 305 روز و طول دوره شیردهی) و صفات تولید مثلی (طول دوره خشکی، سن هنگام اولین زایش، فاصله گوساله¬زایی و روز¬های باز) بود. تجزیه و تحلیل ژنتیکی صفات مورد بررسی با استفاده از روش حداکثر درست¬نمایی محدود شده توسط نرم-افزار DFREML انجام شد. وراثت¬پذیری تولید شیر، درصد چربی شیر، درصد پروتئین شیر و طول دوره شیردهی به ترتیب 197/0، 282/0، 333/0 و 031/0 و وراثت¬پذیری طول دوره خشکی، سن هنگام اولین زایش، فاصله گوساله¬زایی و روز¬های باز به ترتیب 015/0، 079/0، 035/0 و 036/0 برآورد گردید. همبستگی¬های ژنتیکی بین صفات تولیدی در دامنه 52/0- (تولید شیر و درصد چربی شیر) تا 74/0 (درصد چربی و درصد پروتئین شیر) و بین صفات تولید مثلی در محدوده 07/0 (سن هنگام اولین زایش و فاصله گوساله¬زایی) تا 95/0 (روزهای خشکی و فاصله گوساله¬زایی) برآورد گردید. همبستگی¬های ژنتیکی برآورد شده بین صفات تولیدی و تولید مثلی در دامنه 63/0- (تولید شیر و طول دوره خشکی) تا 96/0 (طول دوره شیردهی و فاصله گوساله¬زایی) بود. با توجه به همبستگی ژنتیکی قوی و نامطلوب بین صفات تولیدی و تولید مثلی، طراحی برنامه¬های انتخاب در گاو¬های شیری بر اساس ترکیبی از این صفات توصیه می¬گردد.

هدف از انجام این آزمایش، بررسی اثر استفاده از پوسته پسته و مکمل پلی اتیلن‌گلیکول (PEG) بر مصرف خوراک، قابلیت هضم مواد مغذی، تولید و ترکیبات شیر، فرآسنجه‌های چربی خون و پروفیل اسیدهای چرب شیر در بزهای سانن شیرده بود. بدین منظور از 9 رأس بز سانن شیرده چند شکم زایش در قالب طرح مربع لاتین تکرار شده 3 × 3 با سه تکرار استفاده شد. آزمایش در سه دوره 21 روزه با 14 روز عادت پذیری و 7 روز نمونه-گیری انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل : 1) شاهد (بدون پوسته پسته) 2) 30 درصد پوسته پسته و 3) 30 درصد پوسته پسته + 1 درصد PEG بر اساس ماده خشک جیره بود. نتایج نشان داد که خوراک مصرفی بین تیمارهای آزمایشی اختلاف معنی داری نداشت. قابلیت هضم ظاهری ماده خشک، الیاف نامحلول در شوینده اسیدی (ADF) و الیاف نامحلول در شوینده خنثی (NDF) بین تیمارهای آزمایشی اختلاف معنی داری نداشت، اما قابلیت هضم ماده آلی و پروتئین خام با افزایش تانن در تیمار 2 به طور معنی داری کاهش و در تیمار 3 افزایش یافت (05/0>P). تولید و ترکیبات شیر تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفتند. غلظت تری گلیسیرید در تیمارهای دارای پوسته پسته به طور معنی داری بالاتر بود (05/0>P)، اما سایر متابولیت‌های چربی تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفتند. استفاده از پوسته پسته سبب افزایش واکسنیک اسید، رومنیک اسید و میزان اسیدهای چرب غیر اشباع با یک باند دوگانه (MUFA) و کاهش اسیدهای چرب اشباع (SFA) در شیر شد.

در این آزمایش، اثرات جایگزینی یونجه با سطوح مختلف پوسته پسته بر مصرف خوراک، قابلیت هضم مواد مغذی، فرآسنجه های تخمیری شکمبه، متابولیت‌های خون و ابقاء نیتروژن در گوسفندان نر بلوچی بررسی شد. بدین منظور 3 رأس گوسفند نر بلوچی مجهز به کانولای شکمبه ای و شیردانی در قالب یک طرح مربع لاتین 3 × 3 به طور تصادفی مورد استفاده قرار گرفتند. جیره های آزمایشی شامل: 1) 30% یونجه، 20% کاه و 50% کنسانتره (بر اساس ماده خشک) و در جیره های 2 و 3 به ترتیب به میزان 15 و 30% یونجه توسط پوسته پسته جایگزین شد. نتایج آزمایش نشان داد که ماده خشک مصرفی تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. قابلیت هضم کل لوله گوارش برای ماده خشک، ماده آلی، ADF و NDF اختلاف معنی داری بین تیمارها نداشت، اما برای پروتئین خام به طور معنی دار کاهش یافت. غلظت نیتروژن آمونیاکی مایع شکمبه با افزایش تانن در جیره به طور معنی دار کاهش یافت. غلظت آنزیم های کبدی، کلسترول، HDL، LDL و VLDL تغییر معنی داری نداشت. نیتروژن مصرفی، نیتروژن دفعی از طریق ادرار و نیتروژن هضم شده به طور معنی دار کاهش، اما نیتروژن دفعی از طریق مدفوع به طور معنی داری افزایش یافت. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که استفاده از پوسته پسته در سطح 30 درصد ماده خشک در جیره بره های بلوچی با تأمین سطح مناسبی از تانن می-تواند بدون تأثیر منفی بر مصرف خوراک و قابلیت هضم مواد مغذی، سبب بهبود عملکرد حیوان شده و با افزایش دفع نیتروژن از ادرار به مدفوع از لحاظ زیست محیطی بسیار سودمند باشد.